Zowel lood als tin zijn niet voor consumptie geschikt........
voor de chemisch enigzins onderlegden onder ons:
Zuren en basen tasten de meeste niet-edelmetalen aan. Koper, lood en tin (in die volgorde) bevinden zich wat chemische bestendigheid betreft op het randje: in koperen pannen mag je ook geen azijn gebruiken, want dan los je uiteindelijk je pan op, en krijg je teveel koper binnen.
met name lood en tin hebben een afsluitende oxide laag, die gevormd wordt met zuurstof uit de lucht. deze lost zeer makkelijk op in verdund zuur, en dan moet er een nieuw oxidelaagje worden gevormd, ergo: als je regelmatig een zuurbehandeling toepast, zal uiteindelijk toch het metaal aangetast raken!
(als een zuur een metaal aantast, komt er Waterstof ,H2, vrij, geen CO2. Dat zijn wel belletjes......

)
Voor schoonmaken van je instrument is een druppeltje dreft (dat is niet basisch, want een syntethische zeep, zacht voor je handen etc....) in een bak lauw water en een ragertje voldoende. Zeepresten goed wegspoelen, want dat is later funest voor je olie en smeervet.
De zuurbehandeling die soms door de "Schapen en Pfeiffers van deze wereld" wordt toegepast is voor ontkalken, en moet je alleen doen als je daadwerkelijk last van kalk hebt. Deze mensen weten dat een instrument niet telang in zo'n bad mag liggen, en zullen hem goed naspoelen. Ruikt ie nog naar azijn (mierezuur ruikt net zo) dan moet je 'm zo snel mogleijk naspoelen met veel water.