Ik denk dat erg veel trompettisten die muur zijn tegengekomen. Ik pas toen ik in het eerste jaar conservatorium mijn mondstukstand moest veranderen, omdat deze te laag zou zijn. Het heeft me erg lang gekost om dit weer te verbeteren en het was niet de leraar van toen die dit probleem heeft verholpen. Het kan dus heel erg verkeerd uitpakken.
Natuurlijk kan een bepaalde lipstand niet efficient zijn, en je kunt dit als leraar ook meestal wel snel zien en horen, maar een
directe verandering raadt ik echt iedereen af. Via allerlei oefeningen kun je komen tot een voor jou zo efficient mogelijk geheel. Hoe dat er aan de buitenkant uitziet doet er niet toe en is bij iedeeen ook nog eens een keer anders. Loop maar eens wat bekende trompettisten a en kijk hoe het eruit ziet. Geen touw op te trekken!
Wat ze wel hebben is dat hun lip op die bepaalde plek blijkbaar het efficientst trilt, dat hun adem en houding goed zit en dat ze weten hoe ze dit keer op keer weer weten te vinden.
Wat betreft de suggestie dat je als leraar faalt als iemand zijn mondstuk niet in het centrum plaatst: daar valt wel wat op af te dingen. Toevallig heb ik nu net met zo'n geval te maken. Hoe vaak ik dit jochie ook zeg dattie toch rechtop moet zitten, trompet recht vooruit, hoofd recht op z'n romp etc etc., het is niet helemaal te voorkomen. Ik kan proberen de schade te beperken, als er al van schade sprake is. Het kereltje speelt nl. veel makkelijker offcentre dan in het midden en omwille van motivatie door speelgemak, laat ik het zo (zorg dat het niet al te erg wordt) en weet uit ervaring dat door de juiste oefeningen het ook wel weer verandert. Bovendien zie ik nu al aankomen dat deze jongen over een jaartje ofzo een beugel gaaat krijgen en dan verandert sowieso weer alles.
Als leraar heb je soms met meerdere afwegingen te maken. Motivatie vind ik in de eerste jaren wel de belangrijkste, ook als daar technisch nogal wat op af te dingen valt. Ik kan leerlingen (van 8 tot 10) niet les na les doorzagen over mondstukstand, houding etc. Als iemand daardoor afhaakt dan leert-ie sowieso niet spelen, en dan schiet je je doel helemaal voorbij. Het is helaas waar dat ook ik soms na een paar jaar zie dat ik niet heb kunnen voorkomen dat iemand minder makkelijk speelt dan wellicht wenselijk zou zijn en dat ik of iemand anders daar dan toch weer aan zal moeten sleutelen. Maar in ieder geval heeft zo iemand dan al geproefd hoe leuk trompetspelen kan zijn en is gemotiveerd om er verder mee te gaan. Perfetie bestaat niet als je les geeft, en daar komt nog bij dat iedere leraar weer en andere focus heeft. Ik krijg vaak genoeg leerlingen van andere leraren en er is er geen een waarbij ik niet vanalles op te merken hebt. Bij leerlingen van mij is dat ongetwijfeld net zo. En misschien is dat maar goed ook. Leer je weer eens wat nieuws
Bert