Mondhoeken

larrios

erikveldkamp schreef:

Blijkbaar praten we dan toch over hetzelfde embouchure voor het hogere register. Dan is dus de manier waarop je dat traint alleen verschillend.

Het grote verschil zit hem inderdaad niet in het eindresultaat. De meesten zullen het er wel over eens zijn dat een combinatie van pucker en smile een efficient embouchure kunnen vormen. De grote vraag is echter, hoe kom je tot dat eindresultaat? Alles tot in de details kunnen beschrijven is misschien knap, maar het help je vrij weinig als je die trompet onder je neus doet. M.a.w. kennis levert nog geen vaardigheid op. Daarin is BE anders. Het is geen embouchure wat je leert, maar je krijgt de middelen waarmee je een weg kunt bewandelen die tot een voor jou goede combinatie van ingrediÃ«nten leidt. Hoeveel pucker, hoeveel smile is het beste? Zulk soort dingen zijn niet te beantwoorden, daar het veelal afhangt van de fysiek van het individu. Je moet daarin dus op gevoel je eigen weg vinden. BE is redelijk uniek in de manier waarop het daarmee omgaat.

erikveldkamp schreef:

Blijft wel voor mij overeind dat hij te weinig over ademen verteld.

Hoewel we hierin dus van mening mogen verschillen, vind ik je standpunt wel begrijpelijk en niet onverdedigbaar.

erikveldkamp schreef:

Over pedaal tonen, ik ben meer een aanhanger van Clint McLaughlin. Hij geeft de volgende redenen waarom hij pedaal noten oefenen niet zo geschikt vindt om je bereik te vergroten :

Ik heb een aantal van zijn boeken en ben zodoende bekend met zijn visie op pedaaltonen. Specifiek in relatie tot BE zal ik onderstaande argumenten proberen te weerleggen wat betreft de dubbele pedaaltonen.

erikveldkamp schreef:

1. 90% van de trompettisten die pedaal tonen spelen rollen de lippen te ver uit. Dit is precies het tegenovergestelde embouchure van het embouchure in het hoge register.

Bij dubbele pedaaltonen ala Callet/BE train je een gevoel en gefocussed geluid met o.a. de mondhoeken naar binnen toe. Door de lippositie zo extreem te kiezen, kun je bepaalde dingen niet fout doen, waaronder de mondhoeken naar binnen. Dit is, zoals je zelf in je post al aangaf, wel degelijk van belang bij het hoge register. Daarnaast is het juist waardevol oefeningen te doen buiten je normale manier van spelen, omdat je op die manier relatief weinig kans loopt om je normale speelmanier te verpesten. Bij een meer directe aanpak is die kans veel groter en is het onmiskenbare gevoel wat je traint bij deze dubbele pedalen ook niet aanwezig of veel minder duidelijk herkenbaar als zijnde juist. Als je achter dit argument staat, spreek je jezelf in ieder geval gedeeltelijk tegen.

erikveldkamp schreef:

2. pedaal tonen studeren helpt niet de juiste spieren te ontwikkelen die je gebruikt bij het hoog spelen. Je hebt te weinig spanning op de juiste spieren

De weerlegging kan geschieden op dezelfde gronden als bij argument 1.

erikveldkamp schreef:

3. je komt practisch geen pedaal tonen tegen in de muziek

Dit is een nogal knullig argument, als je beseft dat pedaaltonen een grote waarde kunnen hebben in het verbeteren van het embouchure. Hoewel je dit voorheen niet duidelijk hebt onderschreven, ben je het er kennelijk wel mee eens, getuige je laatste post. Natuurlijk klopt deze stelling wel, dat je pedaaltonen niet snel in muziek zult treffen, maar om ze daarom ook af te wimpelen als zijnde onbruikbaar in de oefenruimte, is niet erg sterk.

erikveldkamp schreef:

4. de lucht massa en luchtsnelheid die nodig zijn bij pedaal tonen isin een totaal andere verhouding dan bij het hoge register

Dat kan zijn, maar door de pedaaltonen te verbinden aan het hoge register, zul je je adem wel moeten aanpassen. Anders zal het simpelweg niet lukken. Dit proces kan in het begin misschien onbewust gebeuren, maar is daarom niet minder waardevol.

erikveldkamp schreef:

5. hij gelooft ook niet dat pedal tonen geschikt zijn om je lippen weer te ontspannen. Dit geeft volgens hem een schijn ontspanning. Ik ben het hier niet mee eens want dan zou flutteren ook niet mogen.

De eventuele 'ontspanning' (waarschijnlijk simpelweg een gevoel van betere doorbloeding, terwijl de lippen verre van ontspannen zijn) bij pedaaltonen is een aangenaam neveneffect, maar niet meer dan dat. Belangrijker is de richting die je je lippen (en daarmee ook de mondhoeken) leert geven, op gevoel.

erikveldkamp schreef:

6. er zijn betere en snellere manieren om je je bereik te vergroten.

Kun je er een paar noemen?

erikveldkamp schreef:

Als ik wat te fel reageerde op bepaalde posts of dat je het gevoel had dat ik niets in BE zie dan spijt me dat. Nogmaals ik vind het boek op zich interessant omdat het een andere insteek heeft om de embouchure te ontwikkelen. Als dat voor jou werkt is dat alleen maar goed. Ik vind wel sommige veronderstellingen en conclusies in BE raar en dat hij de ademhaling en ademsteun onderschat. Het is in mijn ogen niet gebalanceerd. Als hij het boekje "de ontwikkeling van het embouchure" had genoemd dan was het mijn ogen wat meer duidelijker wat hij in het boekje probeert uit te leggen.

Ik vind het alleen maar prettig dat er goed gediscussieerd wordt. Mijn kennis van zaken is vooral gespecialiseerd in BE. Dat houdt in dat ik redelijk goed weet hoe de methode in elkaar steekt, maar dat ik in sommige gevallen ook een te enge kijk op de zaken heb. Door onder andere jouw bijdragen word ik gedwongen ook dieper over mijn eigen standpunten te denken. Dat lijkt me alleen maar waardevol.

Over de titel van het boek. "The Balanced Embouchure" lijkt me op zich redelijk duidelijk in de richting van de lippen te wijzen. Daaronder staat ook nog 'a dynamic development system'. Bij elkaar komt dat akelig dicht in de buurt van 'de ontwikkeling van het embouchure', toch?

Maar goed, ik ga weer wat studeren! Van al dat getyp wordt mijn spel ook niet beter, haha.

Ko

PS: Tobias,

Het is nu geloof ik al de derde keer dat ik ernaar vraag, maar heb je de methode zelf?

Tobias Dammers

Ik heb dat boekje niet (meer). Heb hem een tijdje geleden geleend, maar ik zit nou eenmaal zo in elkaar dat ik niet met een methode in zee ga die mij niet compleet overtuigt. En de redenen hiervoor zijn, heel simpel, dat BE (net als veel andere methodes) focust op Ã©Ã©n onderdeel, en dat probeert te gebruiken om alle problemen te verklaren (en dan op een manier die qua natuurkunde aan alle kanten rammelt) en op te lossen, zonder al te diep op de feiten in te gaan. Het kan dan wel zijn dat je aan die feiten in de praktijk niets hebt, maar ik wil het toch graag weten. En de schrijfstijl vind ik gewoon akelig amerikaans. Dat heeft natuurlijk niks te maken met de inhoud, maar het maakt me toch alweer een stukje sceptischer, en wat minder op mijn gemak.
Wel interessant dat hij een aantal vooroordelen opruimt, zoals de 'flat chin' mythe, of het geloof dat drukken a priori slecht zou zijn.

erikveldkamp · **Geregistreerd:** 26 nov 2002 16:28 **Berichten:** 5688

Een paar manieren om je bereik helpen te vergroten :

1. ademhaling verbeteren, zowel laag als midden ademhaling zodat je de lucht massa en luchtsnelheid beter onder controle krijgt, dus betere ademsteun die lager en hoger kan zitten door verschillende manieren van ademen.

2. vrij buzzen, dit helpt ondermeer om je mondspieren te sterken

3. potlood oefening, maar ik zie dit als ongeveer hetzelfde als de lip clamp omdat het gaat om lipcompressie

4. onderkaak iets naar voren geeft een groter kussenje voor je mondstuk om op te rusten. Daardoor ontlast je de bovenlip en ga je minder snel drukken.

5. denk meer aan waar je het geluid heen wilt projecteren, daardoor blaas je meer door de trompet ipv in de trompet

6. verkramp niet als je een hoge noot moet spelen, denk meer in muzikale termen dan in technische termen

7. studeer toonladders met crescendo - decrescendo maar ook met decrescendo - crescendo. Knijp niet als je hoger gaat spelen maar probeer de lipstand gelijk te houden

8. houdt voor het gewone bereik een g2 lipstand aan. Vandaar uit kun je makkelijker een c3 spelen door iets je onderkaak omhoog te doen. Naar een beneden laat je de onderkaak iets zakken

Karel

EÃ©n van de belangrijkste zaken is om direkt na je inademing weer uit te ademen. Dus in Ã©Ã©n vloeiende beweging. Het even een moment vasthouden van je lucht zou spanning creeÃ«ren in je uitademing en dat is weer te horen aan je toon.
Dit heb ik overigens niet van mezelf maar dit lees je nogal in de diversen forums van de kenners.
Misschien dat iemand op deze bewering wil schieten :roll:

Mij lijkt het echter heel aannemelijk.

erikveldkamp · **Geregistreerd:** 26 nov 2002 16:28 **Berichten:** 5688

Als je vol zit met lucht kun je maar beter meteen uitademen. Bij gewone ademhaling lijkt me even wachten met spelen op zich niet zo'n probleem, maar waarom zou je te vroeg in ademen, de lucht vast houden en dan gaan spelen?

larrios

Erik,

Je noemt enkele dingen op, waarvoor dank. Let wel dat het ging om 'betere en snellere manieren om je bereik te vergroten' dan het opnemen van pedaaltoonstudie in de routine. Uit de punten die je hebt genoemd, heeft er in het verleden geen enkele een noemenswaardige bijdrage geleverd aan mijn bereik. Ik zou best willen dat ik uitzondering op de regel ben, maar ik geloof niet dat dat waar is.

Ik hoop dat je nog nader in wil gaan op de andere argumenten uit mijn vorige post. Ik kreeg namelijk het idee dat we het (onbedoeld?) bijna eens aan het worden waren!

Ko

erikveldkamp · **Geregistreerd:** 26 nov 2002 16:28 **Berichten:** 5688

Wat mij dus opvalt aan jouw verhaal is dat jij of Jeff er van uit gaat dat de ademhaling wel vanzelf gaat en de embouchure niet. Ik zie dat anders (niet andersom), het is beide even belangrijk om aandacht aan te besteden. Ik kan me nog wel herinnneren dat mijn leraar op de muziekschool aandacht bestede aan mijn ademhaling waardoor ik van gespannen hoog naar meer ontspannen laag ging ademhalen. Als ik daarna de meer actievere middenademhaling er nog bij had geleerd was dat nog beter geweest denk ik.

Ik weet wel dat velen de ademhaling niet goed hebben, dus daar moet extra aandacht aan besteed worden, dat gaat niet vanzelf. Claude Gordon doet dat in zijn methode wel daarom vind ik zijn verhaal ook beter uitgebalanceerd dan de BE.

Zoals ik al eerder met Bert bediscusieerd heb is de ademhaling tot een C3 ook nog redelijk ontspannen, dus je hebt nog niet veel luchtsnelheid nodig als je niet een tutti in een big band zit te spelen. Dat wil niet zeggen dat je wel veel met je ademsteun kunt doen in het normale bereik. Misschien zit daar die onderwaardering van jou voor het ademhalen verhaal in, omdat je die extra luchtsnelheid niet nodig hebt voor jouw bereik.

Ik heb door met meer luchtsnelheid te spelen in de hoogte mijn bereik nog wat op kunnen krikken en het klinkt opener. Dit heeft vooral met de manier van ademhaling te maken. Vandaar dat ik het ook zo benadruk. Ik kan nu mijn geluid meer varieren door op verschillende manieren adem te halen (breed en rond of geprojecteerd en crispy) en zoals je misschien met me eens bent is een mooi geluid belangrijker dan veel techniek of een gigantisch bereik.

Karel

erikveldkamp schreef:

Als je vol zit met lucht kun je maar beter meteen uitademen. Bij gewone ademhaling lijkt me even wachten met spelen op zich niet zo'n probleem, maar waarom zou je te vroeg in ademen, de lucht vast houden en dan gaan spelen?

Nou dat heb ik mezelf een beetje aangewend vooral in sommige nummers van de soulband waar ik in speel. Als er bijvoorbeeld een korte achtste noot met een < accent aan zit te komen, dan adem ik meestal even een paar tellen van te voren al in om er zeker van te zijn dat ik de noot precies op tijd raak. Het zou misschien beter zijn om Ã©Ã©n tel er voor in te ademen, maar dit geeft wat meer zekerheid. Punt alleen is dat ik het wel in de gaten moet houden dat ik dat niet te pas en te onpas doe.

Mondhoeken

Wie is er online