overbelast?

Tobias Dammers

Citaat:

Ik geloof dat je misschien een ietsje dieper en groter mondstuk zou kunnen proberen waardoor je lippen meer plaats krijgen waardoor je weer iets meer controle over de gegroeide spanning krijgt.

Niet doen, zeker niet als maar 4 maanden speelt.

Hoe hard je ook oefent, je vooruitgang zal nooit lineair verlopen, maar eerder in sprongen. Tussen de sprongen ga je meestal juist achteruit! Dat is natuurlijk helemaal slecht voor je motivatie, maar daar moet je gewoon mee leren leven. Dit gaat nooit over.
Als vuistregel kan je zeggen dat alle vooruit- en achteruitgang die binnen 4 weken boekt helemaal niets zegt. Pas als je langer dan 4 weken op een onderwerp studeert, en er is nog steeds geen vooruitgang te merken, moet je je methode veranderen. Voor die tijd moet je gewoon erop vertrouwen dat het wel goed komt.
Wat betreft oefentijd: 2 uur is echt veel voor een beginner. Ik adviseer mijn leerlingen om in het begin maximaal 15 minuten per dag te oefenen, en binnen het eerste jaar op te voeren naar 30. Zoek ook uit hoe lang je aan een stuk optimaal kan concentreren; voor de meeste mensen is dit tussen de 10 en de 20 minuten. Als je geen optimale concentratie op kan brengen, kan je beter nÃÃ©t oefenen; zo vermijd je dat je fouten instudeert. Doe liever 8 keer 15 minuten dan twee keer een uur. Zodra je bij het oefenen steeds meer fouten begint te maken, of het alleen moeilijker blijft worden, moet je onmiddelijk stoppen en eventjes iets heel anders gaan doen.

larrios

Tobias Dammers schreef:

Hoe hard je ook oefent, je vooruitgang zal nooit lineair verlopen, maar eerder in sprongen. Tussen de sprongen ga je meestal juist achteruit! Dat is natuurlijk helemaal slecht voor je motivatie, maar daar moet je gewoon mee leren leven. Dit gaat nooit over.

Het vooruitgaan in sprongen kan ik volgen, maar dat je tussen die sprongen meestal achteruit zou gaan lijkt niet erg zinvol en ik kan ook eerlijk gezegd niet zeggen dat dat mijn ervaring is met leerlingen, of beschouw je een zekere stagnatie ook als achteruitgang? Dat dit regelmatig achteruitgaan ook nooit over zou gaan, is naar mijn idee onnodig bangmakend en een fabeltje. Misschien heb ik niet helemaal begrepen wat je hiermee bedoelt?

Ko

harpje

ik onderschrijf toch wel Tobias zijn mening dat je tussendoor wel degelijk achteruitgaat. En als je het dan even met rust laat en je op iets anders focust schiet je opeens weer vooruit.

Tobias Dammers

Meestal is er wel achteruitgang, zij het alleen subjectief. Dat heeft te maken met verschillende factoren, zoals:
- Als je iets zorgvuldig en gemotiveerd oefent, dan wordt het systeem dat je belast moe. Dat moet ook zo zijn, anders is er geen trainingseffect. Je leert er wel degelijk iets bij, maar dat wordt gemaskeerd door de vermoeidheid. Zodra het belaste systeem enige tijd krijgt om te herstellen, heb je ineens dat stapje omhoog.
- Je bent altijd drie stappen verder met je hoofd dan met je daadwerkelijke vaardigheden. Hoe langer je iets oefent, hoe sterker de fouten en / of imperfecties opvallen, terwijl de dingen die wÃ©l goed zijn steeds meer vanzelfsprekend lijken.
- Soms is het nodig dat je bepaalde dingen afleert, en dan een alternatief aanleert. Tijdens het afleren gebruik je je oude, af te leren vaardigheid niet meer, en de nieuwe is nog niet goed ontwikkeld. Daardoor krijg je ook een indruk van achteruitgang.
- Vaak hebben mensen hun korte termijn doelen niet goed voor ogen. Als je vandaag het plan vat om A te leren, daarmee aan de slag gaat en vervolgens voordat je A beheerst al het plan vat er nog B bij te leren, dan ga je relatief, in vergelijking met die doelen, niet vooruit, wel absoluut (vergeleken met een absolute leek, bijvoorbeeld). Psychologisch is het daarom verstandig je doelen ook vast te leggen en na een tijdje te toetsen voordat je iets anders gaat oefenen.

larrios

Bedankt voor je extra uitleg. Het is me nu duidelijker.

Ko

overbelast?

Wie is er online