Lasting Change for Trumpeters

Wilhelmus

Dat had misschien kunnen werken ja. En het klopt ook dat de embouchureverandering onnodig was geweest achteraf. Situatie was als volgt:

Vóór de embouchureverandering speelde ik op zich wel lekker, maar met de onderkaak zó ver naar voren dat de beker hoger lag dan het mondstuk, ik had mijn trompet tijdens het spelen dus in een soort hoera-stand. Ik zette aan tegen de rand boventanden/bovenlip.
Mij werd geadviseerd om dit te corrigeren naar een normale kaakstand en aan te gaan zetten met de T-aanzet.

Na een jaar had ik de eerder genoemde blessure te pakken: Mijn hersenen waren in de war geraakt, en konden de bovenlip niet meer aansturen (analyse van Frits Rietveld).
Heb hier +-= 2 jaar mee getobt, tot ik BE tegenkwam, en daar mee aan de slag ben gegaan.

Wat had ik in jouw optiek het beste kunnen doen?
Wellicht dat jouw oefeningen (vanag G2 het bereik weer op te bouwen) ook succesvol was geweest, ik kan het nu niet meer uittesten. Ik heb trouwens de indruk dat deze oefeningen ook ietwat neurologisch van aard zijn?

Ik denk trouwens niet dat Jacobs gelijk heeft dat slechte gewoontes van het embouchure voor altijd in het brein opgeslagen blijven en je die niet meer kwijtraakt.
Want juist hier draait de BE om: dat je hersenen via deze wat vreemde oefeningen je lippen weer in de voor jou meest efficiente richting kan laten bewegen. Soort neurologische oefeningen dus, en die hebben bij mij gewerkt.

erikveldkamp · **Geregistreerd:** 26 nov 2002 16:28 **Berichten:** 5688

Wilhelmus schreef:

Ik denk trouwens niet dat Jacobs gelijk heeft dat slechte gewoontes van het embouchure voor altijd in het brein opgeslagen blijven en je die niet meer kwijtraakt.

Dat heeft Jacobs ook niet bedacht, dat zijn algemene theorieën in de psychologie. In de visie van Bill Adam is zowieso 90% mentaal bij het trompetspelen en ik merk dagelijks dat hij daar groot gelijk in heeft. Ik merk dat bij mezelf maar zeker ook bij anderen. Dat uit zich vooral in moeilijke passages, trompettisten gaan ineens verkrampt spelen als ze een hoge noot moeten spelen. Dat is een mentale kwestie en niet fysiek. Het verschil in embouchure tussen bijv. een c3 en d3 is namelijk minimaal.

Ik ga er nooit van uit dat ik een hoge noot mis, maar denk er altijd aan HOE ik hem wil spelen. Dus kwa frasering, dynamiek, timing, e.d. Het kan zijn dat ik hem dan toch kicks, maar ik geef mezelf zo wel veel meer kans om hem te raken. Ook kicks ik veel meer als ik me niet concentreer. Als ik vermoeid ben speel ik vaak ook beter omdat ik me dan beter concenteer. Allemaal mentale kwesties.

theo

Citaat:

Begin ermee, zou ik zeggen

je kunt berichten terugkijken en zien dat al meerdere malen het boek is genoemd, bij wijze van uitnodiging zeg maar.

Aan de laatste berichten te zien is er toch wat op gang gekomen . . . . :lol:

Je verhaal komt me trouwens bekend voor. Ik heb ooit ook mijn embouchure "moeten" aanpassen omdat bepaalde docenten dachten dat als het er maar uitzag zoals in de boeken stond je daarmee ook verder kwam en geholpen was. Niet dus.

Sinds kort maak ik me totaal niet meer druk over hoe mijn lippen staan oid. Alleen maar zo ontspannen mogelijk blijven en bezig zijn met hoe ik denk/wil dat het moet klinken. Veel luisteren naar anderen helpt ook enorm (niet perse trompettisten) om je voorstellingsvermogen te ontwikkelen.

Dit is geen kwestie van methodes of trucs maar al jaren lang onderzochte psycho-neurale wetenschap toegepast in het leren muziek maken, en geldt dus net zo goed voor tennsis/golf, zingen en noem maar op. Vandaar dat boeken als Inner game of tennis/golf en Psycho cybernatics ook leerzaam zijn om te lezen.

Wilhelmus

Idd, wat jullie allebei zeggen over het psychische/mentale vlak van trompetspelen is ook precies wat mijn docent mij leert, en zonder dat was ik ook zeker mijn 'probleem' niet kwijtgeraakt.

Mijn docent interpreteert dat (de noten in het hoge register spelen) als een gevoel van 'risico nemen', in plaats van in elkaar krimpen op het gevoel van controle te houden.
Voor mijn gevoel 'mag' het misgaan als ik vermoeit of ziek ben, dat ontspant/concentreerd idd.

HJ · **Geregistreerd:** 24 nov 2003 15:58 **Berichten:** 563

Op aanraden van Erik ook maar eens Lasting Change aangeschaft. Uiteindelijk kun je (bijna) overal wat van leren.

Ik moet zeggen dat het een hoop zinnige informatie verschaft. Buiten het simpele feit dat ik nu eenmaal graag lees over alles wat met trompetspelen te maken heeft, trok het me wel om eindelijk eens te weten wie 'Jake' nu was en waar hij voor stond.

Grof gezegd valt het boek uiteen in een onzinnig en een zinnig gedeelte. De wetenschappelijke benadering van Loubriel maakte mij bijna het hele concept tegen. Hij waarschuwt er ook voor, maar dat was voor mij juist een aansporing om het toch te lezen (dat zou iemand met verondersteld psychologisch inzicht toch moeten weten). Saai en nutteloos. Voor mij dan nochtans. Het maakt het begrip niet groter en maakt het hele concept ook niet plausibeler. Wetenschappelijke rimram.

Het zinnige gedeelte zit hem vooral in de lesverslagen. Daar kun je goed lezen hoe het concept werkt. Ik moet zeggen dat ik na les vijftig wel een beetje afhaakte, maar niettemin interessant. ook de interviews zijn lezenswaard.

Ik denk dat een iets beknoptere versie voor de meeste mensen veel beter zou werken. De concepten behoeven niet veel uitleg-juist niet!-en juist dan zou je zo'n boek veel eerder af en toe nog eens pakken om een en ander na te zoeken. Het boek bevat naar mijn smaak veel te veel herhaling van zetten. Een simpele gedegen uitleg van het concept zou voor de gemiddelde serieuze student echt genoeg zijn. Voor de rest is toch vooral een leraar nodig die met deze concepten aan de slag gaat. Het succes van deze methodiek hangt m.i. voornamelijk af van het constant weer gewezen worden (beter denk ik door iemand anders dan jezelf) op de belangrijkste punten. Song and wind.

Zelf heeft het me vooral weer een beetje in de richting van muzikaal studeren gezet, en dat was nodig. Ik heb er geen enkel probleem mee om uren technische oefeningen te spelen als die me verder helpen, maar het is heel simpel, om muzikaal te leren spelen moet je muziek spelen en geen oefeningetjes. Ik heb dit jaren niet gedaan omdat ik het simpelweg niet kon. Als ik een mooie vocalise wilde spelen kon ik het eenvoudigweg niet. Ik kwam er niet doorheen. Door BE (jawel) heb ik en aantal technische zekerheden verworven waardoor ik op een technische manier inmiddels door zoiets heen kom. Inderdaad is de focus op het geluid in je hoofd en op de muziek dan een goed hulpmiddel om de muziek terug te brengen in je spel. Ik heb echter jaren en jaren alleen maar op een Jacobs-achtige manier les gehad terwijl mijn bek het niet deed, en ik kan je verzekeren dat het er niet makkelijker op werd. juist omdat ik zoveel muziek in mijn hoofd had en duivels goed wist hoe ik het wilde hebben, was de frustratie extra groot als het weer eens niet klonk zoals ik hoorde en wilde. Ik speelde als kind supernatuurlijk door alle ingewikkelde muziek heen tot Haydn en Charlier aan toe. Daarna ging het door allerlei redenen bergafwaarts, en was er niks natuurlijks meer aan mijn manier van spelen. Het was een worsteling en pas sinds BE heb ik het gevoel weer grip te hebben op hoe ik speel. Nu ik ook, dankzij Lasting Change de muziek weer kan vinden, studeer ik op een muzikalere manier. Ik heb er ook weer lol in om etudes uit de kast te pakken. Jarenlang terrein voor louter frustratie, daarna had ik er eigenlijk geen tijd voor omdat ik op eeen techniche manier aan mijn techniek sleutelde, en nu is het punt gekomen waarop ik die techniek kan omzetten in muziek. Voor mij was dit blijkbaar de volgorde.

Nog een paar kleine opmerkingen:
-ik vond de term 'positive air' erg behulpzaam bij het begrijpen van een simpel en ontspannen adempatroon. Ook Smiley(!) heeft het over het feit dat je de tank vol moet hebben en houden, dus helemaal onbekend was dit niet. Toch was deze terminilogie nog duidelijker en heeft me weer aan het ademen gezet. Met goed resultaat. Ik ben steeds minder een 'shallow breather'.
-de vergelijking van stembanden met lippen gaat nogal mank ondanks dat ik wel begrijp waar dat over gaat. Stembanden zijn nl. bedoeld om te trillen. Lippen niet. Die functie zit niet in het menselijke genenpatroon ingebakken en is iets wat iemand pas nodig heeft op het moment dat hij of zij besluit trompet te gaan spelen. Een wezenlijk verschil.
-Ik denk persoonlijk dat Jacobs BE een heel interessante aanvulling zou hebben gevonden. ook hij focuste met probleemleerlingen nog wel eens op technische aspecten en pakte deze zeer direct aan (zie allerlei ademhalingsapparateen en rimoefeningen). BE is niet eens een directe methode maar gaat er nu juist van uit dat je door het doen van een paar in wezen simpele oefeningen, ZONDER DAT JE DAAR BIJ NADENKT, een balans tot stand brengt. M.a.w. behoorlijk indirect. Ik heb sinds BE niet meer het gevoel gehad dat ik nu heel bewust dingen moet gaan zitten aansturen. Is er in Lasting Change nog sprake van tongpositie, in BE is dit geen item. Die zet zich vanzelf als je embouchure zich ontwikkeld. Niet voor niets heeft ook Smiley het over het feit dat wat er moet gebeuren om een toon te produceren, veel te ingewikkeld is om bewust te kunnen aansturen.
Ik heb jaren last gehad van het feit dat mijn tog zich terugtrok in mijn keel als ik hoog speelde. Dit was een vorm van compensatie van gebrek aan compressie op een andere plek. Je kunt er nog over strijden of die compresssie dan vanuit buikspieren, danwel vanuit lippen gemaakt moet worden, maar alla. In ieder geval heb ik er sinds BE eigenlijk niet meer over nagedacht. Heel soms schiet het er nog in als ik erg zenuwachtig ben (zelden, haha) of moe.
-het gevaar van de Jacobs methode ligt m.i. een beetje in het aannnemen dat als iemand moeite heeft met spelen, dit altijd het gevolg is van de gebrek aan muzikaliteit en toonvoorstelling van zo iemand. Ik heb aan den lijve ervaren dat je erg muzikaal kan zijn, maar gewoonweg de techniek niet hebt om het te laten gebeuren. Je moet erg uitkijken dat je mensen die problemen hebben, niet wegzet als niet geconcentreerd genoeg, slechte klankvoorstelling, niet met muziek bezig. Het kan allemaal wel, maar hoeft niet.
-Het hele concept lijkt mij eerder een zinvolle aanvulling op een goeie embouchure methode, en BE hoort daar zeeker bij, dan als op zichzelfstaande methode. Als iemand geen technische problemen heeft, of een goeie ontwikkeling doormaakt, dan is Jacobs' gedachtengoed zeker de moeite waard om het met mensen over te hebben. Uiteindelijk gaat het toch alleen maar om wat er uit die toeter komt.

Bert

Wilhelmus

Behalve dat ik nog steeds geen inhoudelijke reactie op Lasting Change kan geven: Dit is precies mijn verhaal (met dien verschille dat ik geen professional ben).

erikveldkamp · **Geregistreerd:** 26 nov 2002 16:28 **Berichten:** 5688

Voor beide geldt dan ook dat als jullie vanaf het begin met Song & Wind in aanraking waren gekomen je waarschijnlijk geen embouchure problemen gehad zou hebben. Ik heb vanaf het begin af aan op ongeveer zo'n wijze me ontwikkeld en (gelukkig) nooit tegenslag gekend. Ik wist dat destijds overigens niet maar ben daar de laaste jaren achter gekomen.

De tegenslag die Bert gekend heeft zou volgens mij nooit ontstaan zijn als hij volgens dit concept les gehad zou hebben. Maar ook na alle problemen geloof ik er heilig in dat hij op de Song & Wind manier er veel sneller bovenop was geweest. Dat zal Bert het waarschijnlijk niet mee eens zijn, maar ik ben die mening wel toegedaan.

Ik ben vanaf morgen op tour in het buitenland dus moet me onthouden van deze discussie. Ik kan (Bert) wel aanraden het boek nog eens te lezen want je hebt een paar dingen nog niet goed begrepen. Zo is AJ bijv. tegen bewuste tongposities en gaat het er niet in 1e instantie om wat er uit de toeter komt, maar welk geluid je in je hoofd hebt. Maar er zijn nog wel meer dingen. Het staat echter allemaal duidelijk in het boek en is ook te zien op de videos op www.windsongpress.com Daar kun je ook meteen de andere AJ boeken kopen...

Veel leesplezier..

Wilhelmus

'als'....

Soms heb je pech :P

Lasting Change for Trumpeters

Wie is er online