Soxwox schreef:
Hallo
Ik speel ondertussen al een jaar of acht trompet, en al even lang sukkel ik met mijn embouchure. In grote lijnen: in het lage oktaaf lukt alles goed tot zeer goed, maar hoger beginnen de problemen. Het zuiver aanzetten van de noten is onzekerder (D, E, F), geforceerd (meermaals al vanaf E, F) of sowieso haast onmogelijk (heel vaak G, altijd A), de hogere noten komen er vaak niet uit (G en vooral A), en de moeite die ik moet doen voor die G/A (soms ook E) staat compleet buiten verhouding --> de uithouding lijdt er enorm onder. Om samen te vatten: geef mij een pagina met veel noten rond het midden van het tweede oktaaf, en de kans is zo goed als zeker dat ik het einde niet haal wegens compleet uitgeputte/pijnlijke lippen en een klank die steeds slechter wordt.
Wat zijn de oorzaken? Ten eerste speel ik bovenaan wat op het rood. Dat weet ik, en ik weet hoe ik het eventueel moet oplossen ('t is niet de eerste keer dat ik het forum bezoek). Een ander probleem - en dat is de reden voor deze post - is de luchtstroom zelf. Het is allemaal mooi op papier: een spleetje of gaatje in het midden van de lippen waardoor de lucht mooi de leadpipe in kan. Mijn bovenlip buigt in het midden echter net wat naar onderen, waardoor ik eigenlijk twee luchtgaatjes heb als ik zachtjes begin te blazen: eentje links en eentje rechts van het midden. Tenzij ik echt mijn lippen tuit (om te fluiten) krijg ik de gewenste 'aperture' niét.
Is dit een lost case? Of zijn hier toch nog oplossingen voor? Ervaringen?
Mvg
Pieter
Ik heb tot nu toe bewust niet willen reageren, hoewel ik wel de drang daartoe had. Besef wel dat ik reageer als leek die zelf bij lange na nog niet zo lang speelt als jij. Ik ben echter ook de leek die precies weet waar hij over struikelde en je dus heel goed kan begrijpen.
Als jij al ZEVEN JAAR speelt, kan niemand nog zeggen dat je niet genoeg hebt geoefend, daar ligt het dus niet aan.
Ik zou eerder zeggen dat er iets structureel fout is. ALS LEEK denk ik eerder dat je het mondstuk niet goed tegen je lippen zet of je lippen niet goed vormt voordat je het mondstuk er tegen aan zet (kies maar wat je de bete omschrijving vindt).
Ik geloof niet in lost cases. Ik geloof in blijven proberen tot je dood. Dan pas kan je bepalen of het verloren tijd was en zelfs dan is het - wat mij betreft - geen verloren tijd als je plezier had tijdens het proberen.
Of ik ervaring heb? Een stukje van mijn verhaal.
Op mijn 35e leerde een vriend van me mij trompet spelen. Hij gaf me wat aanwijzingen, deed het voor en stuurde me naar huis. Ik heb zes maanden lang geblazen zonder zelfs ook maar een toon (dus nog niet eens een noot) er uit te krijgen. In die periode ben ik drie keer naar hem terug gegaan voor vervolginstructies. Ook dat hielp niet. Op een goede woensdagochtend in een vakantie stond ik op en zei tegen mezelf: "EN VANDAAG KOMT ER EEN TOON UIT". Ik poetste mijn tanden en zetten direct daarna de trompet aan mijn lippen. Believe it or not, er kwam in één keer een goede toon uit. Ik hield dat gevoel vast en blies steeds weer (elke keer de trompet van mijn lippen los om te controleren of ik het goed terug kon zetten). Ja hoor, het ging. Dezelfde dag nog blies ik mijn eerste octaaf, op en neer.
Achteraf bekeken heeft mijn vriend het mij verkeerd uitgelegd of heb ik het verkeerd opgepikt. In ieder geval had ik een verkeerd beeld van wat ik moest doen. Had ik het juiste beeld gehad, dan had ik het in twee dagen onder controle gehad. (de basis natuurlijk) Ook heb ik het gevoel dat de juiste mindset ("en nu ga ik het doen, wat er ook gebeurt") mij ertoe bracht om plotseling wel de juiste moeite te doen.
Jammer genoeg had ik toen geen tijd en heb ik het na een paar maanden laten liggen. ZESTIEN JAAR LANG. Na 16 jaar niets doen, ben ik vorig jaar eindelijk serieus begonnen.
Wat die "twee lipgaatjes"betreft. Veel trompettisten ontwikkelen een "trompetlip" en zelfs die hebben niet twee "lipgaatjes" tijdens het blazen. Tenzij je een fysiek gebrek hebt aan je lippen, moet het goed komen. Sterker nog, een handicap is iets dat je hindert om makkelijk iets te doen, niet iets dat het VOORKOMT. Joaquime Cruz was
olympisch recordhouder op de 400 en 800 meter maar had een beenlengte verschil van 8 cm!
Ik raad je aan om te stoppen met trompet spelen en te oefenen op de goede lipstand op het mondstuk. Concentreer je daarop. Stop consequent een mondstuk in je broekzak en oefen zodra je kan, waar je ook bent. Groot kans dat je het in twee dagen onder de knie hebt.
We struikelen niet over bergen, maar over drempels.De bottom line van mijn verhaal:
1 Lost causes bestaan niet
2 Het hoeft niet jaren te duren voordat je het goed doet. Bij leren komen oplossingen
plotseling en in één keer (niet beetje bij beetje). Dat is een uitgemaakt principe. Vraag het maar aan elke opvoedkundige of ontwikkelingspsychloog. (Cruijff zegt: "je gaat het pas snappen als je het door hebt")
3 ga niet door met verkeerd spelen als het onderliggende niet goed is. Laat de rest liggen en pak dat eerst aan.
4 Je hebt pas verloren als je stopt met proberen.
Hoop dat je iets hebt aan de preek van deze eeuwige beginneling.
De twee onderstaande uitspraken kan ik volledig onderschrijven:
Citaat:
'Let your lips ride on the airstraim!'
Citaat:
Wees niet te bang om van leraar te wisselen. Wellicht zegt je nieuwe leraar precies 't zelfde maar dan net effe anders zodat je 't wèl oppikt.
Registreren
Gebruikerspaneel
Leden
Zoeken
Help
Inloggen
