als je spieren gebruikt gaan die na een tijd verkrampen. er stapelt zich melkzuur op in de spieren en ze functioneren niet meer naar behoren. door telkens dat aantal maten te rusten laat je toe dat er bloed doorstroomt en zo voorkom je de ophoping van melkzuur waardoor de spieren niet gaan verkrampen. zo kun je efficienter studeren. want als je zo een uur studeert( door telkens die maten ook te rusten) dan kun je een uur met frisse spieren studeren. hiedoor heb je betere controle over je spieren en bij gevolg ook over je embouchure. als je melkzuur in je spieren hebt kan het ook dagen duren voor die weer 'fris' zijn.
net zoals bij lopen. als je vier uur aan een stuk gaat lopen is de coordinatie na een tijd ook zoek, en moet je al moeite doen om de ene voet nog voor de andere te krijgen.
ook is het zo dat spieren versterken ook betekend: spieren kwetsen. na het trainen van een spier is het weefsel beschadigd. als je dat weefsel de tijd geeft te herstellen dan is de spier na het herstellen sterker dan voordien. dat is een theorie die ontdenkt werd bij sporters (zoals bodybuilders en andere krachtsporten) dus als dit zo werkt bij bil- arm- of dijspieren is dit ook zo voor mondspieren.
die hele uileg staat in dat boek van spaulding en ook in andere boeken.
maar los van al die theorie stel ik gewoon vast dat het principe van die maten rusten bij mij erg goed werkt. na een paar dagen had ik een goed en sterk gevoel toen ik de volgende dag mijn trompet tegen mijn lippen zette. ik merkte van bij de eerste noten al dat het beter ging. ik hoef nu ook niet meer zo lang in te blazen alvorens ik kan beginnen.
hoe het allemaal komt?? het zal mij worst wezen
ik ben er in ieder geval goed mee met die manier van studeren
ik zou zeggen probeer het gewoon eens.