Mondhoeken

erikveldkamp · **Geregistreerd:** 26 nov 2002 16:28 **Berichten:** 5688

Het BE boek heeft volgens mij geen visie op ademhalen. Tenmiste ik kan het niet terug vinden in het boek.

Bij de lage ademhaling doen de lage buikspieren vooral hun werk, bij de midden ademhaling doen de hogere buikspieren en tussenribspieren vooral hun werk. Dat is niet ingewikkeld om te leren, dat kan ik je in een paar minuten uitleggen. Maar je hebt er je hele leven profeit van. Dat soort dingen vindt ik dus niet terug in BE.

Dat Jeff Smiley zijn methode als natuurlijke wetten ziet is op zich ook niet vreemd, dat zegt Stevens/Costello en Claude Gordon en Bobby Shew ook. Dat wil niet zeggen dat de een of ander ongelijk heeft maar wel dat er meer wegen naar Rome zijn.

Als je met meer ingerolde lippen speelt naarmate je hoger komt zal dit minder flexibiliteit opleveren. De Farkas methode is wat dat betreft meer flexibel. Hoe meer lipcompressie, hoe meer weerstand de luchtstroom krijgt, hoe harder je moet gaan spelen om de lipopening open te houden. Als je de lippen dunner houdt zoals bij Farkas heb je minder lucht nodig in de hoogte en meer flexibiliteit, maar zul je eerder vermoeid raken. Vooral als je een platte gestrekte kin houdt. Daarom moet je je kin ook iets omhoog drukken en iets naar voren als het kan om zo meer steun te houden voor het mondstuk op je onderlip, zodat je bovenlip ontlast word en blijft. Dan kan die lekker blijven vibreren zonder teveel mondstuk druk.

Daarom is lipcompressie op zich ook niet fout, integendeel, maar je moet het niet teveel overdrijven. Als je je embouchure genoeg sterk maakt door training (studerern) dan kun je veel langer met nagenoeg dezelfde embouchure blijven spelen, je hoeft dan alleen maar je onderkaak iets omhoog te duwen als je hoger komt waardoor de onderlip ook wat meer inrolt. De lipopening wordt daardoor platter, je duwt immers de lippen meer tegen elkaar. Om dit te compenseren om een open geluid te houden moeten de mondhoeken iets naar binnen waardoor de lipopening weer wat ovaler wordt. Dit noemt men dus de pucker-smile embouchure.

In mijn boek staan 5 bladzijden over ademhaling en 10 over embouchure. Plus nog wat extra diepe informatie in de appendixen. Dat lijkt me voldoende. Daarin komen ook de ingerolde lippen aan de orde als methode.

Maar wat ik dus een foute stelling vindt in BE is op blz 118 #12 :

Jeff Smiley zegt daar dat je de hoge G met meer lucht moet spelen. Dat is dus niet helemaal zo, je moet de hoge noten met meer luchtsnelheid spelen, daarbij is meer lucht massa ook goed, maar dat heeft dus meer met de dynamiek te maken. Als hij daar nou gewoon neer zet dat je je buikspieren iets aan moet spannen dan klinkt het veel beter en hoef je met minder lipcompresisie te spelen. Dus lucht snelheid ipv lucht massa.

BBB · **Geregistreerd:** 22 feb 2004 19:14 **Berichten:** 83

Het blijft denk ik een moeilijk onderwerp, je kunt er zoveel verhalen over lezen als je maar wilt. En heel veel willen graag datgene proberen uit te leggen wat volgens hun werkt, maar wat nu het geval is, er is geen mens gelijk en ook geen lippen en kaken en longen en middenriffen of whatever.

Veel goede trompettisten kunnen de sterren van de hemel blazen maar zijn in mijn ogen geen goede leraar, dat is ook logisch want veel is voor hun vanzelfsprekend. Bovendien steken ze ook veel tijd in het spelen en geven ze vaak maar een half uur of een uur les aan een leerling in de week.
Als ik zie wat er gebeurt met mijn trompetspel in 3 maanden (na 26 jaar arban, leraren etc... ik kan het niet vaak genoeg herhalen) door simpelweg dit boek goed te lezen en (belangrijk) te herlezen, kan een leraar (volgens mij) nooit in die korte tijd een leerling bijbrengen.
Dit boek is dan ook eigenlijk een soort van "coach" die geen geld kost.

Het is aan elke trompettist zelf om te bepalen wat of hij of zij gelooft.
Ik geloof dat een leraar geld moet verdienen en zijn leerlingen vaak de opdracht meegeeft "blijf er mee bezig" of in mijn geval "als je elke dag een uur studeert kan ik je volgend jaar niks meer leren" aldus Freddy Grinn toen ik 15 jaar was. (ben nu 35)
Het is niet dat ik iets tegen leraren heb, ik heb zelfs veel van deze man geleerd, maar ik denk dat onderwijzen hetzelfde moet zijn dan wat elke trompettist wil, en dat is hoe kan het ook anders goed willen worden of zijn, en daar heb je een dagtaak aan om dat te bereiken. Je speelt of de sterren van de hemel of je bent een ster van een leraar zal ik maar zeggen.
Bovendien is een leraar niet emotioneel betrokken bij elke leerling en kan niet voelen wat er in zijn leerling omgaat.

Met BE kan iedere trompettist zijn eigen snelheid bepalen en gaat gegarandeerd snel voorruit. Dit blijkt uit de vele verhalen die ik heb gelezen op het trumpetherald forum.
Trompettisten die niet zo snel resultaat boeken kunnen hier trouwens al hun vragen kwijt. Ze krijgen daar antwoorden van veel trompettisten die met hun hart en ziel trompet spelen. Dus waarom zou ik in 1 leraar gaan geloven in deze tijd waar zoveel meer informatie te krijgen is. Flauwe kul.

Ik geloof wat voor mij werkt en haal dat heel simpel uit het BE boek!
Moet wel toegeven dat ik na deze 3 maanden steeds meer gefrustreerd raak, simpelweg omdat dit boek niet 26 jaar geleden is geschreven.

erikveldkamp · **Geregistreerd:** 26 nov 2002 16:28 **Berichten:** 5688

Geen mens is gelijk maar de natuurwetten blijven wel gelijk. Je moet voor jou beslissen of aanvoelen wat voor jou de beste methode is. Blijkbaar heb je 26 jaar de foute methode gevolgd voor jou of heb je foute onnatuurlijke dingen aangeleerd. Dat weet ik niet.

Dus als BE voor jou werkt dan is dan alleen maar toe te juigen. Ik zeg alleen maar dat ik het boek incompleet vind.

Maar wat je zegt over dat goede trompettisten niet altijd goede leraren hoeven te zijn dat klopt. Maar Claude Gordon, Bobby Shew, Stamp, Lauri Frink, Arban enz. zijn/waren wel goede trompettisten en hebben ook goede boeken en methodes geschreven.

Claude Gordon en Bobby Shew hebben trouwens ook genoeg problemen gehad voordat zij hun embouchure en ademhaling onder controle hadden. Bobby Shew heeft zelfs zijn lip gescheurd voordat hij met de ademhaling aan de slag ging !

Ik geloof dat Frits Damrow en Peter Masseurs en op beide gebieden ook genoeg te melden hebben. Een goede leraar moet wel inspelen op de leerling, dus niet zijn speelmanier opdringen.

Bobby Shew zegt : "Think - Do it!"

BBB · **Geregistreerd:** 22 feb 2004 19:14 **Berichten:** 83

erikveldkamp schreef:

Het BE boek heeft volgens mij geen visie op ademhalen. Tenmiste ik kan het niet terug vinden in het boek.

Bij de lage ademhaling doen de lage buikspieren vooral hun werk, bij de midden ademhaling doen de hogere buikspieren en tussenribspieren vooral hun werk. Dat is niet ingewikkeld om te leren, dat kan ik je in een paar minuten uitleggen. Maar je hebt er je hele leven profeit van. Dat soort dingen vindt ik dus niet terug in BE.

Dat Jeff Smiley zijn methode als natuurlijke wetten ziet is op zich ook niet vreemd, dat zegt Stevens/Costello en Claude Gordon en Bobby Shew ook. Dat wil niet zeggen dat de een of ander ongelijk heeft maar wel dat er meer wegen naar Rome zijn.

Als je met meer ingerolde lippen speelt naarmate je hoger komt zal dit minder flexibiliteit opleveren. De Farkas methode is wat dat betreft meer flexibel. Hoe meer lipcompressie, hoe meer weerstand de luchtstroom krijgt, hoe harder je moet gaan spelen om de lipopening open te houden. Als je de lippen dunner houdt zoals bij Farkas heb je minder lucht nodig in de hoogte en meer flexibiliteit, maar zul je eerder vermoeid raken. Vooral als je een platte gestrekte kin houdt. Daarom moet je je kin ook iets omhoog drukken en iets naar voren als het kan om zo meer steun te houden voor het mondstuk op je onderlip, zodat je bovenlip ontlast word en blijft. Dan kan die lekker blijven vibreren zonder teveel mondstuk druk.

Daarom is lipcompressie op zich ook niet fout, integendeel, maar je moet het niet teveel overdrijven. Als je je embouchure genoeg sterk maakt door training (studerern) dan kun je veel langer met nagenoeg dezelfde embouchure blijven spelen, je hoeft dan alleen maar je onderkaak iets omhoog te duwen als je hoger komt waardoor de onderlip ook wat meer inrolt. De lipopening wordt daardoor platter, je duwt immers de lippen meer tegen elkaar. Om dit te compenseren om een open geluid te houden moeten de mondhoeken iets naar binnen waardoor de lipopening weer wat ovaler wordt. Dit noemt men dus de pucker-smile embouchure.

In mijn boek staan 5 bladzijden over ademhaling en 10 over embouchure. Plus nog wat extra diepe informatie in de appendixen. Dat lijkt me voldoende. Daarin komen ook de ingerolde lippen aan de orde als methode.

Maar wat ik dus een foute stelling vindt in BE is op blz 118 #12 :

Jeff Smiley zegt daar dat je de hoge G met meer lucht moet spelen. Dat is dus niet helemaal zo, je moet de hoge noten met meer luchtsnelheid spelen, daarbij is meer lucht massa ook goed, maar dat heeft dus meer met de dynamiek te maken. Als hij daar nou gewoon neer zet dat je je buikspieren iets aan moet spannen dan klinkt het veel beter en hoef je met minder lipcompresisie te spelen. Dus lucht snelheid ipv lucht massa.

Ik vind dat je veel te veel de nadruk legt op dingen die je zowiezo zelf wel tegenkomt als je met dit boek aan de slag gaat.
Dat soort informatie is volgens mij gewoon expres weggelaten omdat je dat wel zelf ondervind.
Het voordeel hiervan is dat je het dan "eigen" kunt maken.
Wat jij wilt doen is om zaken te gaan copiÃ«ren wat voor jouw werkt.
Dat hoeft natuurlijk niet voor een ander te werken! De een doet z'n kaak bewust naar voren de ander leert het unbewust door de oefeningen te spelen.
Je kunt leerlingen niet dwingen om een bepaalde positie te handhaven.
Dit gaat gewoon niet werken. Ieder moet het zelf gaan voelen hoe alles op z'n plek valt.
Iemand die alles al op z'n plek heeft kan dit niet voelen omdat die het al heeft dus mag die van geluk spreken!

De kunst is naar mijn mening voor diegene om datgene wat hij of zij unbewust doet bewust te maken en daar is Jeff Smiley aardig in geslaagd zal ik maar zeggen.

BBB · **Geregistreerd:** 22 feb 2004 19:14 **Berichten:** 83

erikveldkamp schreef:

Geen mens is gelijk maar de natuurwetten blijven wel gelijk. Je moet voor jou beslissen of aanvoelen wat voor jou de beste methode is. Blijkbaar heb je 26 jaar de foute methode gevolgd voor jou of heb je foute onnatuurlijke dingen aangeleerd. Dat weet ik niet.

Dus als BE voor jou werkt dan is dan alleen maar toe te juigen. Ik zeg alleen maar dat ik het boek incompleet vind.

Maar wat je zegt over dat goede trompettisten niet altijd goede leraren hoeven te zijn dat klopt. Maar Claude Gordon, Bobby Shew, Stamp, Lauri Frink, Arban enz. zijn/waren wel goede trompettisten en hebben ook goede boeken en methodes geschreven.

Claude Gordon en Bobby Shew hebben trouwens ook genoeg problemen gehad voordat zij hun embouchure en ademhaling onder controle hadden. Bobby Shew heeft zelfs zijn lip gescheurd voordat hij met de ademhaling aan de slag ging !

Ik geloof dat Frits Damrow en Peter Masseurs en op beide gebieden ook genoeg te melden hebben. Een goede leraar moet wel inspelen op de leerling, dus niet zijn speelmanier opdringen.

Bobby Shew zegt : "Think - Do it!"

Ik heb de methode niet zelf aangeleerd, ze zijn me geleerd om te doen, dat is toch wel iets anders.
In die 26 jaar ben ik belemmerd door mijn bereik tot c3 met veel inspanning.
Qua techniek blijf je dan automatisch achter omdat je met de techniek boeken veel te lang bezig bent.
Als je bereik geen probleem is kun je veel beter je techniek ontwikkelen dit kun je gewoon niet ontkennen.
Het bereik haal ik uit BE, ik kan het niet anders zeggen.
De quote van Bobby is er 1 waar iedereen wat mee kan doen.
Maar daar heeft het nooit aan gelegen als ik een c3 in mijn hoofd had dan speelde ik ook een c3, zuiver en in de kern, pp of fff wat jij wil. Denk je die niet dan gaat het wel eens fout.
Daar komt ook concentratie, timing en vooral lef bij kijken.
Dit vind je trouwens allemaal in het BE boek.

Dat het boek voor jouw incompleet is is logisch, daar jij het zit te analyseren.
Een leerling komt datgene wat jij mist wel tegen, en misschien wel sneller als hij of zij denkt.
Kennis is belangrijk, maar wat ik belangrijker vind is dat er progressie in je eigen ontwikkeling zit.
Dan ga je zelf namelijk wel automatisch op zoek naar antwoorden.

erikveldkamp · **Geregistreerd:** 26 nov 2002 16:28 **Berichten:** 5688

Nogmaals :

Meer lipcompressie geeft meer weerstand aan de lucht, meer weerstand betekent makkelijker hoog spelen. Nadeel is dat je een platter geluid krijgt omdat de lipopening steeds platter word. Dat verteld Jeff Smiley er niet bij.

Zijn manier is dus wel de makkelijkste manier om hoger te leren spelen, maar in mijn visie niet de beste manier omdat het niet het beste geluid oplevert.

Je moet die lipcompressie (dus roll in) compenseren door je mondhoeken iets naar binnen te drukken, of in ieder geval vast kunnen houden, daardoor wordt of blijft de lipopening ovaal. Dit levert het beste geluid op. Je hebt daar dan wel meer lucht en luchtsnelheid voor nodig omdat de lipopening groter blijft. Daarom moet je je ademhaling bewust leren ontwikkelen, dat heeft dus niet alleen met longinhoud te maken zoals in BE lees.

De meeste goeie leads en highblowers werken met dit systeem. En die weten volgens mij beter hoe je hoog moet spelen op een effectieve manier dan iemand met een lespraktijk...

BBB · **Geregistreerd:** 22 feb 2004 19:14 **Berichten:** 83

erikveldkamp schreef:

Nogmaals :

Meer lipcompressie geeft meer weerstand aan de lucht, meer weerstand betekent makkelijker hoog spelen. Nadeel is dat je een platter geluid krijgt omdat de lipopening steeds platter word. Dat verteld Jeff Smiley er niet bij.

Zijn manier is dus wel de makkelijkste manier om hoger te leren spelen, maar in mijn visie niet de beste manier omdat het niet het beste geluid oplevert.

Je moet die lipcompressie (dus roll in) compenseren door je mondhoeken iets naar binnen te drukken, of in ieder geval vast kunnen houden, daardoor wordt of blijft de lipopening ovaal. Dit levert het beste geluid op. Je hebt daar dan wel meer lucht en luchtsnelheid voor nodig omdat de lipopening groter blijft. Daarom moet je je ademhaling bewust leren ontwikkelen, dat heeft dus niet alleen met longinhoud te maken zoals in BE lees.

De meeste goeie leads en highblowers werken met dit systeem. En die weten volgens mij beter hoe je hoog moet spelen op een effectieve manier dan iemand met een lespraktijk...

Ik weet het niet Erik, maar als je het mij vraagt weten de meeste goeie highblowers dus niet hoe of wat ze precies doen, en volgens mij hebben ze zeker niet allemaal de zelfde methode gevolgd.

Maar jah dat blijft natuurlijk een beetje gissen in de ruimte, is het niet?
Wat jij graag als ontwikkeling en leerfase ziet in het ademhaling systeem, zie ik meer in een gedwongen gevoelsmatig iets waar je naartoe word gedwongen.

Maar ik zal er maar mee ophouden want volgens mij komen wij niet op 1 lijn.
Ik ben het dan ook zeker niet met je laatste bericht eens.

Maar dat hoeft ook niet gelukkig!

erikveldkamp · **Geregistreerd:** 26 nov 2002 16:28 **Berichten:** 5688

Voor jou is het gissen, voor mij niet.

Lees maar eens dit verhaal over Bud Brisbois, 1 van de beste highblowers alle tijden. Hij heeft zijn ademhalings techniek doorgegeven aan Bobby Shew die het verder ontwikkeld heeft en weer o.a. aan Roger Ingram en Andy Haderer geleerd heeft, niet de minsten dus.

Deze ademhaling is min of meer hetzelfde bij Maynard, Conrad Gozzo, Roger Ingram, Wayne Bergeron, Patrick Hession, Andy Haderer etc etc.

Zij weten allen precies wat ze aan het doen zijn, anders konden ze niet elke avond die heftige partijen spelen waar de G3's tot C4's je om de oren vliegen.

Ik denk ook niet dat iedereen dat kan spelen, de een heeft nu eenmaal meer talent en doorzettingsvermogen dan de andere. Maar iedereen kan wel op zijn nivo goede vorderingen maken door alle aspecten van het trompetspel te bestuderen, dus niet alleen het embouchure.

http://www.seeleymusic.com/brisbois/brisart.htm

Mondhoeken

Wie is er online