Dat heeft niets met notenleer te maken, maar met gehoor en solfège. Het is niet voor niets dat dat ingebakken is in de meeste lesprogramma's, of het nu op een muziekschool, binnen een vereniging, of op een conservatorium is. Je kunt je gehoor trainen met speciaal daarvoor gemaakte oefeningen, en ik geloof dat die zelfs op internet te vinden zijn.
Een absoluut gehoor is iets totaal anders, en heeft niets te maken met bovenstaande filmpje of met jouw probleem. Ik ben in de gelukkige omstandigheid dat ik gezegend ben met een naar het schijnt uitzonderlijk goed relatief gehoor. Dat wil zeggen: ik pik heel snel intervallen op, hoor vrijwel meteen de kleur van een akkoord en de functie van een afzonderlijke noot daarin. Ik ben hier erg blij mee, en het feit dat ik nu elke dag een paar uur doorbreng met transcriberen en arrangeren heeft de praktische toepasbaarheid nog wat aangescherpt. Ik heb echter absoluut geen absoluut gehoor.
Dit wil namelijk zeggen dat je zonder referentie weet wat bijvoorbeeld een c is. Dit is leuk als trucje om je vrienden te imponeren, maar heeft in de muziekpraktijk vaak meer nadelen dan voordelen. Veel belangrijker is dat je onderlinge verhoudingen tussen noten en hun kleur en samenhang goed waarneemt, waardoor je goed kunt stemmen doordat je de functie van je noot hoort, en waardoor je vantevoren hoort naar welke toon je toe gaat, voor je hem speelt.Een absoluut gehoor trainen gaat dus ook, maar is vooral leuk om op verjaardagen de bink uit te hangen. Een goed relatief gehoor mag eigenlijk niet ontbreken bij het maken van muziek.
