Wat Cindy zegt ervaar ik zelf ook. Ik had en heb daar nog steeds last van. Als ik een rotdag heb gehad speel ik vaak ook bagger (of ik moet boos zijn, dan wil ik wel eens bijzonder goed hoog kunnen spelen (a)) en als ik me super voel gaat het allemaal 'vanzelf'. Bij het ene orkest speel ik de ene mooie hoge noot na de andere en in mijn andere orkest de ene misser na de andere. Heeft natuurlijk ook zijn redenen en is voor mij de bevestiging dat het tussen de oren zit (voor een groot deel).
Wat mij ook heeft geholpen is om wanneer ik bijvoorbeeld een hoge a wil spelen, te doen alsof ik een lage a speel alleen dan met twee keer zoveel lucht. Want wanneer ik hoog wilde spelen, ging de lucht als het ware omhoog blazen en knijpen wat weinig geluid tot gevolg heeft. Dit heeft volgensmij ook weer te maken met een soort van schrikreactie bij het zien van een hoge noot.
Maar opzich is dit denk niet het probleem dat je bedoeld. De blokkade waar je het over hebt, heb ik ook. Wanneer ik heel geconcentreerd speel en alles rustig op de juiste manier doe, dus niet knijpen, voldoende lucht, goede stand van de lippen enz. enz. kom ik soms toch voorbij die blokkade, dus ik zou het moeten kunnen. Uit ervaring weet ik, dat je blokkades kunt overwinnen, dus ik heb ook geduld, ga mezelf niet zitten pushen.
|
.