Basics for Beginning Brass

erikveldkamp · **Geregistreerd:** 26 nov 2002 16:28 **Berichten:** 5688

Ik las dit artikel op een ander forum. Ik kan het aanraden het ook eens te lezen.

Basics for Beginning Brass

By Allen Vizzutti

I can hardly believe I've been playing the trumpet for 39 years. Thousands of hours of practice, millions of notes, and multitudes of performances have come and gone. Thirty-two countries and a million air miles later I have come to understand some fundamentals of brass playing proven to me again and again by my experiences. I believe rapid improvement through daily practice is readily achievable when certain basics are in order.

Three words have led more brass players astray than any other common misconception. Three frequently used words have strangled the tone quality of brass instrumentalists for decades. Three frequently used words have perpetuated a concept in brass playing that is completely erroneous, a concept that actually inhibits development of tone and therefore constrains growth in all areas of brass technique. These three words of instruction have been taught with sincerity and consistency since the dawn of modern brass instruction; three words whose effect can result in months of work to undo that which was inadvertently established on the first lesson day. In most cases neither the teacher nor the player is even aware of having made a costly misstep. The three little words are: "Buzz your lips."

The sound quality created by an instrumentalist is the fundamental on which the technique is based. Tone quality is likewise a key barometer in gauging a player's progress. Great sound is the gateway to great technique. This includes range and endurance. Studying technique as such without having discovered the sensation of producing a beautiful core sound will prove fruitless on any instrument. My seven-year old daughter, when reminded to hold her violin and bow in a relaxed and proper manner, usually plays with better intonation and a decent sound. If I ask her to play with "her biggest and best sound" she not only plays in tune and beautifully, but her hands and arms become relaxed and properly positioned! If we teach our beginning brass students to buzz into the mouthpiece the inevitable result will be that pinched and fuzzy beginner sound we know all too well. As I have discovered in starting my 8 and 10 year old sons, (on cornet and trumpet), the so called "beginner sound" can be avoided all together. A really nice basic sound is possible from the first day. Once a beautiful tone is established no instrumentalist wants to sound the other way again.

The most important sensation to teach the beginning trumpet, or brass student, is that of blowing smooth aggressive air through the horn and feeling the resistance in sending the air through the tubing. The first critical prerequisite is a relaxed breath in. Open the throat and let the air fall in. Pulling the air in creates tension. Tension is an enemy. Letting the air rush in to fill the lungs to maximum level can create relaxation as well as give one the fuel to play correctly. Imagine the liquid captured in a drinking straw released as one lifts a finger from its end. Breathe using that imagery.

Hold the trumpet in a relaxed and comfortable fashion. The left hand should wrap around the valve casing. Larger hands should balance the horn in such a way that using the first and third valve slides is possible. Smaller hands should do the best they can and the smallest of hands might want to consider using a cornet because it is a little easier to hold. The right thumb should be placed between the first two valve casings and the three long fingers should be fingertips on valve tops. Avoid the right hand little finger ring as much as possible as it promotes excessive mouthpiece on lip pressure which can really inhibit progress. Stand or sit up straight to practice so that breathing is relaxed and easy. Don't be concerned whether or not the trumpet bell points up or as is more common, down. Bell position will be dictated by the over or under bite of teeth and jaw. Ask beginning students to blow air through the mouthpiece without regard to embouchure. They should create a long rush of white noise. Always encourage them to make the white noise sound bigger and longer. Remind the student often to consciously and deeply breathe in as part of the natural playing process. Repeat the process by blowing on the lead pipe of the horn, then through the mouthpiece and horn assembled, still producing white noise without regard to embouchure. Demonstrate as you go along. Deep, relaxed breathing and long sustained airflow are the goals.

Establishing an embouchure is the next order of business. If you are a brass player with a reasonably normal setup, demonstrate by example, with a minimum of words. If you are not a brass player remember these basics: 1) the concept of the embouchure is relaxed, 2) the mouthpiece should be placed near the center of the mouth so that the rim is not sitting on the red portion of the lips, and 3) the corners of the mouth should be firm against the teeth and a little bit down. The center of the lips should remain flexible and relaxed. One should be able to speak with the corners held firmly. Do not encourage the student to pull the corners back in a smile. Please use common sense. Embouchures vary from human to human like everything else due to variations in physical makeup such as differences in our teeth, jaws, chins and lips.

With the horn in hands, lips moistened and the new embouchure in place, instruct the student to once again create the long sustained air flow through the mouthpiece and horn in an aggressive fashion. You may hear the first note at this point. If not, repeat the routine asking students to put their lips a bit closer together. Remember not to create a pass/fail situation. Any result is OK. Sooner or later the result will be spectacular. You'll be impressed with the quality of sound of the first notes and there is no buzzing involved. Shortly after the successful production of the first notes you will want to teach the student to add a beginning articulation to the notes. Tension and a choked sound can manifest themselves at this step. The feeling of blowing through the syllable "tooo" or "daaah" does not come naturally. You must consciously train the student to blow through the mouthpiece and horn, once again producing the "tooo" syllable for a sharp attack and a "daaah" syllable for a dull attack. Once again establish the sensation of blowing without embouchure and sound. Then transfer the concept to producing a note as before, only this time it will have an articulated beginning. Practicing without any attack is beneficial at any time.

Having said all of that, lip buzzing does have its place for more advanced players. It can be a fine exercise for warming up the facial tissue and muscles. Similarly mouthpiece playing is very effective for improving air flow, lip (aperture) control and ear training. Think of lip buzzing, mouthpiece playing and trumpet playing as separate entities. Simply remember that buzzing into a brass instrument creates a lousy sound. Blowing into a brass instrument creates a vibrating air column and a potentially beautiful sound. Once a solid core sound is established, technical development is a matter of manipulating the sound through practice, lessons and experimentation.

It's really quite amazing how powerful the pull of music is once we begin to play an instrument. It's equally amazing how challenging learning to play a musical instrument is and how many questions we still have about how to best go about it. After all of these years I'm still trying to figure out many aspects of trumpet performance. Fundamental concepts of trumpet playing and common sense seem to prove themselves to me over and over. As a young frustrated trumpet student I asked my father and teacher, "When will I learn to play the high notes?" I offer his answer to you: "Be patient. They will come."

So don't buzz to create your sound. Don't teach buzzing to create a good sound. A good buzz is not all that it's cracked up to be.

HanZsizzle · **Geregistreerd:** 25 okt 2007 14:38 **Berichten:** 221

Inderdaad een heel interessant artikel. Toevallig hebben mijn dochters ook viool gespeeld (maar hadden toch later weer andere interesses) maar met genoegen keek ik altijd toe hoe zorgvuldig die leraar aandacht besteedde aan de houding. Hoe ze stonden, de pols, de nek, de manier waarop de strijkstok vastgehouden moet worden, en ze hadden ook direct een mooie toon (relatief natuurlijk voor een 1/4 en 1/2 viool). Als ik dan terug kijk hoe ik vroeger "opgevoed" ben bij een plaatselijke Fanfare, door de dirigent, die weinig ophad met jeugd. En ik vermoed velen met mij.

Is er eigenlijk een tegenwoordig een specifieke opleiding tot trompetleraar. Als ik hier in mijn omgeving kijk heb ik toch sterk de indruk dat het mensen zijn die graag iets anders gedaan zouden hebben, maar door gebrek aan werk, of kunde of beide, gedwongen zijn muziekleraar te worden. Wat een heel mooi vak kan zijn natuurlijk, maar wat velen niet ambiëren.

Hoe Vizzutti beschrijft hoe je met een leerling moet aanvangen vind ik prachtig en hoop dat dat hier in NL veel navolging zal krijgen.

marnix · **Geregistreerd:** 20 maart 2002 12:00 **Berichten:** 5023

HanZsizzle schreef:

Is er eigenlijk een tegenwoordig een specifieke opleiding tot trompetleraar. Als ik hier in mijn omgeving kijk heb ik toch sterk de indruk dat het mensen zijn die graag iets anders gedaan zouden hebben, maar door gebrek aan werk, of kunde of beide, gedwongen zijn muziekleraar te worden. Wat een heel mooi vak kan zijn natuurlijk, maar wat velen niet ambiëren.

Hoe Vizzutti beschrijft hoe je met een leerling moet aanvangen vind ik prachtig en hoop dat dat hier in NL veel navolging zal krijgen.

Ik zal uit eigen ervaring maar wat dingen neerzetten.

Er is geen speciale opleiding tot docent trompet. DWZ met het behalen van je BMus ben je gerechtigd om les te geven. ( Maar ja, als ik zie dat dat voor sommige verenigingen niet uitmaakt, is dat dus ook van 0 waarde verder ).
In Amsterdam krijg je methodiek lessen, maar verder wordt je opgeleid tot uitvoerend musicus. Welk naampje je er ook aan geeft. Het credo doen = leren wordt hierbij gehandhaaft. Wat op zich ook wel waar is. Daarnaast krijg je didactische vakken en daarmee moet je als docent maar aan het werk gaan.
Stage leerlingen worden je aangeboden, en af en toe word je beoordeeld.

Nu ikzelf een lespraktijkje combineer met spelen kan ik je de volgende dingen mededelen.

Mensen hebben er geen flikker voor over.

1) op een muziekschool moet je in 20 minuten een leerling iets bijbrengen. ( Liefst nog minder tijd ). bij een muziekvereniging is dat 30 minuten. Het liefst zou ik 45 minuten hebben. In20-30 minuten kan ik niet alles doen wat ik zou willen met die leerlingen. Dus word je als docent gedwongen om op eigen kosten maar langer door te werken. Of je moet keuzes maken. Dus moet je afwisselen per les waar je aandacht aan gaat besteden. Vizzutti: hij zegt dingen waar ik enerzijds wel, en niet achter sta. Maar ik vraag me af in welke tijd hij per week wordt geacht leerlingen op te leiden...

2) kinderen die ik zie langskomen moeten van pa en moe vaak op de muziek, 3 sporten, huiswerk begeleiding ( is die school dan misschien toch niet een beetje te hoog gegrepen, als ze overal bijles in nodig hebben???), etcetc.
Ik vraag me dan wel eens af of het nog gezond is dat een kind zoveel hobbies 'moet doen' van pa en moe. In elk geval is er dan nooit tijd dat kinderen eraan studeren thuis.

3) Met de huidige opleiding aan het cons, word er m.i. ook erg weinig tijd besteed aan didactiek, en veel aan werk in orkesten ( dat is mooi, maar gezien de huidige aanbod van banen, misschien toch niet heel realistisch ). Dat iedereen op het conservatorium bij het KCO wil spelen is begrijpelijk. Maar niet echt haalbaar. Beter zouden ze meer aandacht geven aan het lesgeef gedeelte.
Ik geloof dat het Erik was die ooit zei dat er teveel mensen worden opgeleid, en dat ben ik heel erg met hem eens.

Let wel: ik vind lesgeven echt leuk om te doen, samen met het spelen. Maar bovenstaande in acht genomen, denk ik dat het ook een taak is voor verenigingen om nieuwe kinderen beter voor te lichten.
Je hebt niks aan een lid dat 5 hobbies heeft, en dus maar een half spelend lid word. Dat is zonde van iedereens tijd en moeite. ( En geld ). Anderzijds krijg je misschien dan helemaal geen leerlingen meer. Wat wijsheid is weet ik niet.

Ik probeer als docent zelf een combi te vinden van lol erin houden, en een betere speler creeeren. En ik denk dat dat voor de meesten van mijn collegae wel zo zal gelden.

L J

Mooi stuk, Marnix.
Helemaal mee eens.

marnix · **Geregistreerd:** 20 maart 2002 12:00 **Berichten:** 5023

overigens: met excuses voor het uitwijden, want het ging natuurlijk over Vizzutti :oops:

Jaws

marnix schreef:

overigens: met excuses voor het uitwijden, want het ging natuurlijk over Vizzutti :oops:

Misschien wordt het dan tijd voor een ander topic want dit herken ik ook: Mensen gaan steeds meer doen en steeds meer half. Ik erger me er ook mateloos aan dat op repetities waar ik kom regelmatig maar een halve bezetting is. En het deel wat er is, is niet voorbereid.
En als mensen er "geen flikker voor doen" is het lesgeven dan nog wel leuk?

On topic: Zal die volgorde eens uitproberen, met alleen lucht op mondstuk daarna met mondbuis, en vervolgens met de juiste embrochure op de hele trompet. Ben wel benieuwd.
Maar is dit niet de Adams methode?

marnix · **Geregistreerd:** 20 maart 2002 12:00 **Berichten:** 5023

Lesgeven is leuk, ik heb er een paar tussen zitten die het goed doen, ondanks alles. En ook een paar die meer voor het sociale aspect komen, en met hun persoonlijkheid en kunnen, toch ook hun best doen.

Wat mij verbijsterd, echt met stomheid doet omvallen is dat de bonden HAFA examens opleggen, met allemaal debiele eisen, en dan verwachten dat je dat met 20 minuten les kan doen...

Maar ja.

Nogmaals excuses: back ontopic.

Theo van Kampen

tpffffff, t voor de aanzet, p voor de mondstand en fffff voor de doorstroming van de lucht. Dat werd ons geleerd.
Lijkt heel erg op het "spitting seeds" embouchure van Bobby Shew en andere grootheden uit de USA. Al ligt de tong bij de aanzet in het laatstgenoemde geval niet achter de boventanden maar meer achter de ondertanden, wat mij ook meer bevalt overigens.
Ik zou er iets aan willen toevoegen: -sorry, moet effe in't engels- "The only place where the air meets resistance should be the lips", plus mijn nieuwe onderschrift (zie beneden).

Er zijn zoveel -goede- trompettisten met goede raad, alleen moet het kwartje maar nèt willen vallen... Om Loet van der Lee te citeren: "Ga op zoek naar het 'Eureka' moment".

Enne, geduld is inderdaad een schone zaak (Rini Swinkels).

Nog een leuke quote van Arnold Jacobs: Breath to expand, don't expand to breath.

Overigens Marnix, als ik het niveau van de huidige generatie trompettisten vergelijk met het niveau van toen ik een poging waagde om het papiertje te halen dan kan ik niet anders concluderen dat het wel snor zit met de inzet van de aspiranten. Oftewel, kop op, laat je niet gek maken door die paar snotneuzen die hun tijd beter zouden kunnen verdoen met masturberen.

Basics for Beginning Brass

Wie is er online