Er wordt mij regelmatig gezegd dat ik te zacht speel.
Dit voornamelijk in een van de orkesten waar ik speel (niet in fanfare, daar zijn partijen dubbel bezet). Maar ik kan gewoon niet harder. Voor mijn gevoel moet ik dan echt gaan scheuren en is het niet mooi meer. Erg zacht spelen kan ik erg goed, ken niemand die zo zacht als mij kan, maar helaas heb ik daar niet zoveel aan.
Ik dacht eerst dat het misschien aan mijn ademhaling lag, maar dat bleek niet zo te zijn (volgens trompetdocent). Als ik harder moet gaan spelen, verlies ik ook het plezier in het spelen. Ik raak gefocust op het steeds sterker spelen, maar ik kan dan voor mijn gevoel geen muzikaliteit er meer in leggen. Daarbij komt dat ik op andere manieren (onbewust) ga proberen toch het volume te halen, denk aan drukken van mondstuk, hoog ademhalen, waar ik mijzelf na een tijdje dan steeds weer op betrap.
Het is niet zo dat ik hier wakker van lig, maar regelmatig is het weer zo ver en daar baal ik gewoon zo ontzettend van, dat ik dacht ik ga het toch eens hier vragen, dus;
Voor iemand herkenbaar? En enig idee wat ik er aan kan doen?