Waarom veranderen de lieve/gezellige trompetmannen/jongens van mijn vereniging in macho-ik-ben-de-beste-gasten zodra ze hun trp in hun handen hebben?!
Ik en een collegatrompettiste zijn de enige 2 ladies in de sectie (van het grote orkest) en hebben het nog wel eens zwaar in onze (8 mensen tellende) sectie.
Als er ff iets fout gaat vliegen de flauwe opmerkingen ons om de oren...
kleine greep uit deze lading opmerkingen:
speelt 1 van ons te zacht: sabbelen en zuigen doe je maar bij je vriendje, hier moet je blazen.
speelt 1 van ons te hard: jeetje, ongesteld zeker?!
let 1 van ons ff niet op: ja, dat krijg je in zo'n stoeremannensectie
heb je een dode tong: oh, ik wil je wel tongkrachttraining geven hoor..
Nu is mijn vraag: waarom?!
Bij ons in de sectie/vereniging wordt de trompet gezien als echt 'manneninstrument' (...zucht...)......wat blijft er nou over van die mannelijkheid als zelfs wij lieve schattige onschuldige dames trompet spelen?...ghehe...revenge of the chick!...
Maar om daarom nou zo irritant te doen....?
Verder kan ik het trouwens prima met ze vinden hoor, zeker na de repetitie (als ze weer lief zijn)...meestal maak ik op zo'n moment maar een pijnlijke/onverwachte opmerking terug..zijn ze opeens stil (en rood
)...
[edit] Nog een irritant trekje van ze...als de dirigent afslaat nog ff een regel verderknallen (een octaaf hoger natuurlijk)...
'k Heb op het moment mn handen al vol aan mijn gewone partij.
