Cranes Trompet

erikveldkamp · **Geregistreerd:** 26 nov 2002 16:28 **Berichten:** 5688

Heb je Wayne Bergeron of Martijn de Laat wel eens gehoord op hun Yamaha? Dat klinkt mij levendig genoeg in de oren. Daarentegen klinkt Till Brönner op zijn verzilverde Yamaha weer als een stofzuiger (in mijn oren).

Wat ik daar mee wil zeggen is wat ik hier al vaak gezegd heb. Het instrument bepaald maar zo'n 10% van het geluid en de laklaag/zilverlaag is daar weer een minuscuul onderdeeltje van.

Persoonlijk vind ik Yamaha's ook meer steriel klinken dan bijv. Bach, maar dat zul je niet terug horen in het totaal geluid. Dat hoor je alleen als je aan het testen bent. Hetzelfde geldt voor het verschil tussen lak, verguld of verzilverd. Dat hoor je allemaal niet terug als toehoorder. Dan moet je wel over bijzonder goede oren beschikken. Hub zegt sowieso dat het allemaal tussen de oren zit. Zilver ziet er frisser uit dan lak, dus denk je ook dat een verzilverde trompet wat helderder klinkt. Ik ben dat niet helemaal met hem eens, maar hij heeft er wel verstand van...

Roel · **Geregistreerd:** 03 feb 2009 17:06 **Berichten:** 1168

erikveldkamp schreef:

Heb je Wayne Bergeron of Martijn de Laat wel eens gehoord op hun Yamaha? Dat klinkt mij levendig genoeg in de oren. Daarentegen klinkt Till Brönner op zijn verzilverde Yamaha weer als een stofzuiger (in mijn oren).

Je zegt erbij: in mijn oren, dus het nu volgende is geen kritiek of het willen aanzwengelen van een discussie, maar gewoon een andere kijk op begrippen als steriel, rijk en levendig.

Ik vind het geluid van Wayne niet echt levendig. Het is wel rijk: het bevat een buitengewoon compleet boventonenspectrum, maar dat maakt het voor mij niet levendig. Ik zou Wayne's geluid als rijk maar steriel omschrijven.

Till is daarentegen zeer bescheiden in het laten horen van hoge boventonen, zijn geluid is dus vooral rijk aan lagere boventonen. Toch zou ik het niet in mijn hoofd halen het als steriel te omschrijven, ik vind Till's geluid zéér levendig.

Het is dus maar hoe je levendig omschrijft. Ik vind een klank levendig als het leven uitstraalt, als het sprekend is en de aandacht op zich vestigt.

Als meningen over steriel en levendig al zo gruwelijk kunnen verschillen, dan is het lastig om te omschrijven wat verzilveren met het geluid van een instrument doet. Naar mijn ervaring zijn verzilverde instrumenten inderdaad iets helderder van klank, maar dit zegt mijns inziens niets over het al dan niet steriel of levendig zijn van een geluid.

Met verzilverde Yamaha's heb ik weinig ervaring voor wat betreft de duurzaamheid, maar de gelakte exemplaren die ik bespeeld heb, waren allemaal na heel weinig tijd behoorlijk aangetast, ondanks goede verzorging. Als ik kijk hoe de 6310Z's er in mijn omgeving bijlopen, wordt het vermoeden dat Yamaha lak niet de beste lak is, bevestigd.

delano

Ik ben het 100% met je eens als je stelt dat toehoorders het verschil niet zullen horen. Vrienden van mij verbazen zich erover dat ik soms cornet speel of flugel, zij vinden dat nergens voor nodig, allemaal hetzelfde. Iemand die ik ken en hobo speelt in het USKO werd door de buren toegevoegd "of hij niet kon oprotten met die kankerklarinet".
De reden dat ik bij Yamaha een beetje alert ben geworden op de finish komt doordat ik 2 jaar geleden in Bangkok een gast tegenkwam met precies dezelfde trompet van Yamaha als ik heb, dus een oude YTR6345 met nog de wat grotere 0.463 boring maar dan verzilverd i.p.v. gelakt. De seriemummers schelen maar een paar honderd.
Die trompet heb ik heel uitgebreid bespeeld zowel buiten als in een feestzaal ve duur hotel. En ik vond hem gewoon beter dan die van mij, niet alleen qua geluid maar ook qua spelen (iets responsiever). Vond deze ervaring heel leerzaam, ontwikkelde toen ook spijt dat ik zelf niet een verzilverde geprobeerd had.
Blijft natuurlijk de mogelijkheid dat het in casu niet in de finish zat maar in het instrument. Maar het zou ook maar zo kunnen dat Hub gelijk heeft en dat hoe het instrument er uitziet gevolgen heeft voor hoe je het ervaart. Net zoals wielrenners harder gaan fietsen ve gepoetste fiets.
P.S. Ik vond juist het geluid van Till Brönner ERNSTIG verbeterd en verlevendigd toen hij overstapte op een verzilverd instrument. Blijkbaar toch echt een kwestie van smaak.

kendecleer

heb net een mail terug gehad van hem en het word de yamaha

we zullen er waarschijnlijk dit weekend omgaan

Henri · **Geregistreerd:** 02 jul 2004 18:25 **Berichten:** 24

Op Dallasmusic.org:

One large point of controversy has always existed between those who prefer a lacquered horn and those who prefer plated horns, either silver or gold, or a third group who prefer their instruments in plain brass without any protective coating whatsoever. Let me give you my findings on the three different finishes of instruments. First, I tried to find myself three instruments that played absolutely identically. One, I silverplated, one I had a very good lacquer job put on and a third I left in brass. Now recall that all three instruments played identically the same in brass, or as close as it is possible to get. I had various players from the Symphony working with me as well as other professional trumpet players in Chicago and they agreed unanimously on the results. The findings were that plating does not affect the playing qualities of brass instruments. That is, the plated instrument and the plain brass instrument played identically. The lacquered instrument, however, seemed to be changed considerably. This instrument, which originally had played the same as the other two, now had a very much impaired tonal quality and the over-all pitch was changed.

To explain these findings as to why the silver and brass instruments played alike and the lacquered instrument did not, let me give you some figures. The silver plating on a brass instrument is only one-half of a thousandth inch thick. In other words .0005 inch. The lacquer that goes on, if it is a good lacquer job, is approximately seven thousandths of an inch thick, or .007 inch. Now to get an idea in your minds as to what these thickness figures represent, an ordinary piece of writing paper is approximately four thousandths of an inch thick so the silver that goes on an instrument is only 1/8 as thick as a piece of writing paper, while the lacquer is almost double the thickness of a piece of writing paper. The silver in itself is very compatible to the brass. The lacquer, if it is a good lacquer and baked on, will be almost as hard as glass and not at all compatible to brass. The lacquer on the bell of an instrument is seven thousandths of an inch thick on the outside and another seven thousandths on the inside which gives you a total thickness of fourteen thousandths or .014 inch. This is already the thickness of the metal of my instruments so the lacquer process would double the bell thickness. As you can see, it is bound to affect the playing quality of the instrument.

delano

Dat is het Schilkeverhaal, de vraag is of het het hele verhaal is

Hans

Dit is niet het Schilkeverhaal maar de praktijk. Schilke had deze test lang geleden inderdaad al wel gedaan, en daarom zijn instrumenten alleen maar in zilver of goud geleverd. Als iemand een gelakte wilde wees hij die persoon gewoon de uitgang. Daarom vind ik het vreemd (en jammer) dat de nieuwe eigenaar deze regel heeft losgelaten (heb ik hem ook verteld in Frankfurt en ik bleek niet de eerste

)
Met de Feniks-trompetten is ook uitgebreid getest op afwerking, en om die reden maar in beperkte finishes leverbaar geweest.
Het Dallasmusic verhaal gaat echter alleen over de speelkwaliteiten. De klankverschillen zullen iets groter zijn geweest dan de speeleigenschappen.

Antoni Hopmann

Ik heb die verschillen natuurlijk nooit getest,maar kan me ergens toch
niet aan de indruk onttrekken.dat het ook een beetje tussen de oren zit.
Dezelfde persoon zou dan meerdere identieke trompetten met verschillende
afwerkingen met een constante blaastechniek GEBLINDDOEKT moeten
testen.
Waarom geblinddoekt? Wel, om visuele voorkeur uit te sluiten.

Cranes Trompet

Wie is er online