Ruli schreef:
Maar dat is nu eigenlijk heel Monettes punt, als je lichaam zich aanpast dan kost dat extra energie en extra spanning, die je zou kunnen voorkomen door zijn spullen te gebruiken.... maar zoals je terug kan lezen, zijn de meningen daarover verdeeld.
Als leadtrompettist kan ik je melden dat wat mij het meeste energie kost niet het materiaal is waarop ik speel, maar het voortdurend bijsturen om te kunnen samenspelen met anderen. Daar is stemming maar een onderdeel van, maar timing en frasering zijn ook erg belangrijk.
Al speel ik 100% in tune, als de andere sectieleden (en bandleden) dat niet doen, dan heb ik nog een probleem. Maar zelfs al zou ik op een Monette XLT met bijpassend mondstuk spelen, dan nog zal ik niet 100% in tune (kunnen) spelen, omdat je altijd moet aanpassen aan de omstandigheden.
Muzikanten die perfect pitch hebben, hebben over het algemeen ook niet echt voordeel van die eigenschap omdat anderen dat niet hebben, dus is de stemming nooit optimaal. Je zult je dan alleen maar ergeren aan het feit dat er niet perfect in tune wordt gespeeld of je geeft je er maar aan over. Je hebt veel meer aan een goed ontwikkeld relatief gehoor.
Daarbij is het ook nog zo dat een sectie voller klinkt (voor de luisteraar) als de stemming niet 100% is. Als dat wel het geval zou zijn dan klinkt een sectie als 1 speler die erg luid zit te spelen. Door minieme stemmigsverschillen krijg je die volle klank van een sectie (als ze tenmiste hetzelfde timen en fraseren).