Zal een beetje afhangen van het stuk dat je speelt.
Maar over het algemeen in een orkest zal het een dieper mondstuk zijn, zeker voor solo's. Maar ook in de brassband mondstukken heb je gradaties van diep tot badkuip
. De ondiepere trompet-achtige mondstukken worden dacht ik meer gebruikt in jazz; blues, combo achtige settings (New Orleans jazz band bijvb.).
Ik speelde vroeger GR mondstukken en had voor trompet en cornet gelijkaardige mondstukken met dezelfde diameter en rim. Maakte het switchen makkelijker, al waren die eerste paar noten na het switchen telkens weer wennen vanwege diepte en boring.