snader schreef:
Mooi stuk, sfeervol, alleen het eind vind ik maar zo zo.
Het is inderdaad een raar einde, maar dat vind ik wel eens leuk. De grootse, indrukwekkende slotakkoorden spreken natuurlijk altijd erg aan bij het publiek (zoals bv. The Eagles of Snowdon of St. Magnus...), maar een zacht uitdovend einde kan soms ook geweldig zijn (The Sunken Village, Nachtwacht in Tivoli, ...). Harrie Jansens slaagt er ook altijd in om erg vreemde slotmaten aan zijn stukken te breien
