trompet.nl > forum > Toon onderwerp

larrios

Citaat:

De 'snaps' in de lip slur oefeningen vertonen wat mij betreft grote gelijkenis met de ademsteunoefeningen in Fitness for Brass. In beide gevallen moet je een noot aanzetten door je ademhalingsspieren flink te gebruiken.

We hebben het er op het TH forum ook al even over gehad. De grote gelijkenis die je ziet, deel ik niet. Bij 'snaps' is de adem al op gang, je start nooit een noot met een 'snap', althans in BE. Een ander wezenlijk verschil is dat wanneer je bij de Advanced Lip Slurs komt (het overgrote merendeel van de bindingen in het boek dus), begin je de eerste noot met een aanzet tegen, op zijn minst, de bovenlip. Dit geeft een wezenlijk verschil in opzet. Met een beetje oefenen kan ik bijvoorbeeld prima een luchtaanzet maken met mijn tanden op elkaar. Tenslotte is de 'snap' ook vooral een coÃ¶rdinatie oefening die de lippen een specifiek gevoel meegeven bij het wisselen van natuurtoon. Dit is bij luchtaanzetten niet aan de orde. Overigens denk ik dat beide oefeningen hun nut hebben. Ik zie alleen de gelijkenis niet.

Citaat:

Mijn indruk is dat BE een aantal aspecten die allang eerder werden onderwezen (op de roll in misschien na) op een wat extremere manier aanbiedt.

Niets in BE is werkelijk nieuw. Voor veel dingen geeft hij in het boek al de achtergrond aan (Callet, Gordon). Andere zaken, zoals de roll in, waren ook al 'bekend', alleen ten tijde van het schrijven van het boek was Jeff daarvan niet op de hoogte. Zo zijn er raakvlakken met Caruso en Ghitalla. Op Jeffs website kun je hierover meer lezen. Het 'nieuwe' aan zijn methode is dat hij bepaalde zaken in een systeem van oefeningen bij elkaar brengt tot een geheel en dat hij inzicht verschaft in de onderliggende mechanica. Tevens is zijn indirecte benadering een andere dan vaak wordt gehanteerd in trompetland, met name wat betreft embouchure. Hierover later meer.

Citaat:

Als je als docent teveel jouw manier en jouw methode op een leerling wil toepassen, denk ik dat je meer kwaad als goed doet.

Iemand een bepaalde speelmanier opdringen is nooit een gezonde zaak.

Citaat:

Als je nergens in afwijkt gaat je dat heel veel flexibiliteit kosten, en uiteindelijk speel plezier.

Je zou de kern van BE kunnen samenvatten als het zoveel mogelijk leren afwijken, teneinde je eigen balans te vinden. Wat bedoel ik hiermee? In de oefeningen leer je eerst bepaalde extremen, waarna je die geleidelijk aan (ook weer in de oefeningen) vanuit die extremen raakvlakken gaat zoeken in het normale speelregister, zodat bruikbare elementen deel uit kunnen gaan maken van je normale manier van spelen. In BE wordt je dus geen bepaalde speelmanier opgedrongen of iets dergelijks. Het is een indirecte manier om uit te vinden wat bij jou past.

Citaat:

Remember: "The best teacher is yourself."

Jeff Smiley zou het in dezen roerend eens zijn met Bobby Shew.

Ko

larrios

Een algemeen ding wat veel hoofden doet stoten is het volgende. Op de voorkant van het BE boekje staat dit:

Citaat:

A dynamic development system that's easy to learn and works for every trumpet player'.

Gezien de uitspraken over 'zaligmakende methodes', meen ik dat hierover het een en ander gezegd moet worden.

Trompettisten hebben een aantal dingen met elkaar gemeen. We gebruiken allemaal een trompet, een mondstuk, lippen en ademhaling om te spelen. Maar houdt daar de gelijkenis op? BE propageert uit te gaan van universele principes van mechanica van de lippen en dat vanuit die visie de methode voor iedereen werkt. (Een visie overigens die ik nog niet door iemand weerlegd heb zien worden in de vorm van resultaten.) Bestaat er wel zoiets als die universele principes? Dat kun je je terecht afvragen. Bedenk je eens het volgende. We hebben allemaal andere ogen. Andere kleur, grootte, niet precies op dezelfde plek etc. Maar de ogen functioneren over het algemeen wel allemaal hetzelfde. Mijn oog gaat niet wezenlijk anders met licht om dan een ander oog. In die geest zijn er ook gelijke noemers wat betreft de onderliggende mechanica van de lippen, hoe de lippen functioneren. Er is onder de oppervlakkige verschillen ook een zekere eenheid. Niet in uiterlijk, maar in functie. Op die gelijke noemers is de basis van de BE methode gebaseerd. Nogmaals, een indrecte methode, die je helpt jouw embouchure te vinden, i.p.v. dat van een ander te kopiÃ«ren.

Opmerkelijk is overigens de opmars van BE. Jeff Smiley heeft zelf alleen een website en maakt geen reclame voor zijn methode. Hij is geen bekende speler die in die hoedanigheid zijn methode zou kunnen etaleren. Hij trekt ook niet rond voor het geven van clinics en ontmoedigt zelfs internationale studenten om bij hem op les te komen. Wat hij weet staat immers in het boek. De rest moet je vooral zelf, als je eigen beste leraar, kunnen doen. De populariteit is grotendeels te danken aan resultaten. Dat de methode wereldwijd bekend is geworden in amper vier jaar zegt toch wel wat. Het zegt wat over de geldigheid van zijn ideeÃ«n, maar ook over het feit dat er toch veel mensen blijken te zijn die binnen het bestaande systeem van trompetonderwijs niet de antwoorden vinden die ze nodig hebben.

Ko

larrios

erikveldkamp schreef:

1.) Wat heb JIJ bereikt en hoeveel jaar denk je nodig te hebben om dezelfde chops te krijgen als bijv. de top van Nederland. Of is dat niet realistisch gedacht van mij ?

2.) Is BE een betere methode dan bijv. Caruso of Gordon of gewoon een andere methode ? Of is het alleen een betere methode voor sommigen?

3.) Dat BE zo populair is zou kunnen, maar dat zegt niks over dat het een geweldige methode voor iedereen is. Dat kun je pas na 20-30 jaar bekijken. Ik zie het meer als een hype, en nieuwsgierigheid. Ik heb het boek ook, maar studeer er ook niet uit. Net zoals vele ander boeken die bij mij in de kast liggen overigens.

4.) Daarbij komt dat de TH erg helpt bij het bekend worden. Ik weet dat uit eigen ervaring met bijv. het promoten van Hubs toeters of mijn eigen boeken. Dat is het grote voordeel van internet.

5.) Dat sommige mensen binnen het bestaande systeem van trompetonderwijs niet de antwoorden vinden die ze nodig hebben ligt er volgens mij aan dat ze niet goed zoeken of niet de juiste leraren hebben gehad.

6.) Denk jij dat met BE het verschil tussen mensen met meer aanleg voor trompet en weinig aanleg opgeheven wordt ?

NB. mijn vragen/opmerkingen zijn objectief bedoelt zonder enige bijbedoeling.

Here goes:

1) Van helemaal niks meer kunnen tot weer muziek kunnen maken. Vooral geluid en uithoudinsgvermogen zijn sterkt verbeterd. Bereik gaat zich nu langzaamaan uitbouwen. Chops van de top van Nederland? Mijn ambitie is vooral om zo goed mogelijk les te geven. Een bereik tot G3 moet over een jaar of twee realistisch zijn.

2) BE is voor velen een toegankelijkere methode, omdat het echt als zelf-hulp boek is geschreven.

3) Ik begrijp je opmerking. De tijd zal het zeker moeten leren. Ik geloof dat er zoiets kan bestaan als universele richtlijnen m.b.t. de lippen. Maar, zoals elk geloof, zal ook dit getest moeten worden. De langere termijn resultaten zijn pas echt interessant.

4) Zeker helpt TH de bekendheid. Jeff Smiley heeft overigens lange tijd niets van een aan hem gewijd forum willen weten. Todd heeft hem echt over moeten halen.

5) Dit is nogal voor de hand liggend, maar ik zou het iemand niet als verwijt willen opdienen.

6) Er moet een onderscheid gemaakt worden tussen lichamelijke aanleg en muzikale aanleg. Wat betreft het lichamelijke deel denk ik dat BE een grote betekenis kan hebben. Een kernpunt is het realiseren van je ware potentieel. Wat betreft het lichaam hoeven daar veel minder struikelblokken te zijn dan dat velen ervaren. Een solide G3 moet voor de gemiddelde trompettist haalbaar zijn. Aan de andere kant het muzikale, daar zal BE an sich weinig invloed op hebben, anders dan dat iemand die niet gehinderd wordt door zijn lichaam, zichzelf natuurlijk beter uit kan drukken op zijn instrument.

Ko

erikveldkamp · **Geregistreerd:** 26 nov 2002 16:28 **Berichten:** 5688

Bedankt voor de heldere antwoorden, al had ik mijn post al weer gewist.

larrios

erikveldkamp schreef:

Bedankt voor de heldere antwoorden, al had ik mijn post al weer gewist.

Ermmmm, hoezo dat? Ik vond het legitieme vragen hoor.

Ko

erikveldkamp · **Geregistreerd:** 26 nov 2002 16:28 **Berichten:** 5688

Ik had de vragen anders willen formuleren maar dat maakt niet uit.

Volgende vragen :

1.) Waarom denk je dat je in een paar jaar wel een G3 zou kunnen spelen. Waarin ligt volgens jou dat verschil met nu? Heeft dat met de beweging van de lippen te maken, of meer met dat de mondspieren nog niet voldoende sterk zijn. Of ben je je oude embouchure nog aan het afleren. Of wat anders.

2.) Heb je na je problemen met je chops een tijd niet gespeeld zodat de lipspieren als het ware weer op een nul stand konden beginnen. Of denk je dat je het spiergeheugen of speelmanier niet kunt wissen door een tijdje niet te spelen ?

3.) Denk je dat je zonder jouw embouchure omzetting nu verder was geweest qua bereik, geluid, etc. ?

Hugo

Goede opmerkingen van iedereen! Fijn dat de discussie weer is losgebarsten. Op deze manier kunnen mensen die op dit forum informatie wilen halen zich een beeld vormen van de verschillende voor en tegenargumenten.

Citaat:

De 'snaps' in de lip slur oefeningen vertonen wat mij betreft grote gelijkenis met de ademsteunoefeningen in Fitness for Brass. In beide gevallen moet je een noot aanzetten door je ademhalingsspieren flink te gebruiken.

We hebben het er op het TH forum ook al even over gehad. De grote gelijkenis die je ziet, deel ik niet. Bij 'snaps' is de adem al op gang, je start nooit een noot met een 'snap', althans in BE. Een ander wezenlijk verschil is dat wanneer je bij de Advanced Lip Slurs komt (het overgrote merendeel van de bindingen in het boek dus), begin je de eerste noot met een aanzet tegen, op zijn minst, de bovenlip. Dit geeft een wezenlijk verschil in opzet. Met een beetje oefenen kan ik bijvoorbeeld prima een luchtaanzet maken met mijn tanden op elkaar. Tenslotte is de 'snap' ook vooral een coÃ¶rdinatie oefening die de lippen een specifiek gevoel meegeven bij het wisselen van natuurtoon. Dit is bij luchtaanzetten niet aan de orde. Overigens denk ik dat beide oefeningen hun nut hebben. Ik zie alleen de gelijkenis niet.

Ik bedoel eigenlijk dat ik voor beide oefeningen dezelfde ademhalingsspieren lijk te gebruiken, daar zit m de gelijkenis wat mij betreft in. Ik ben het echter met je eens dat er voor de lippen geen sprake is van gelijkenis tussen de oefeningen.

larrios

erikveldkamp schreef:

Ik had de vragen anders willen formuleren maar dat maakt niet uit.

Volgende vragen :

1.) Waarom denk je dat je in een paar jaar wel een G3 zou kunnen spelen. Waarin ligt volgens jou dat verschil met nu? Heeft dat met de beweging van de lippen te maken, of meer met dat de mondspieren nog niet voldoende sterk zijn. Of ben je je oude embouchure nog aan het afleren. Of wat anders.

2.) Heb je na je problemen met je chops een tijd niet gespeeld zodat de lipspieren als het ware weer op een nul stand konden beginnen. Of denk je dat je het spiergeheugen of speelmanier niet kunt wissen door een tijdje niet te spelen ?

3.) Denk je dat je zonder jouw embouchure omzetting nu verder was geweest qua bereik, geluid, etc. ?

1) Het voornaamste is dat ik nu weer een tamelijk stabiel en betrouwbaar speelbaar embouchure heb. Dat heb ik een aantal jaren niet gehad. Zonder dat is het lastig uitbouwen. Het is nu vooral een zaak van betere coÃ¶rdinatie, sterker worden en geduld. En muziek blijven maken natuurlijk.

2) Nee, dat kon ik me niet echt permitteren. Had dat misschien beter geweest? Misschien, misschien niet, dat weet ik niet. Voor de problemen die ik had denk ik niet dat een beetje rust genoeg zou zijn geweest. En al zou je een heel jaar niet spelen, dan nog weet ik niet of je daar echt iets mee opgeschoten zou zijn. Als je ruim 15 jaar speelt is dat spiergeheugen niet zomaar kwijt, lijkt me.

3) Ik weet het niet, dat zal altijd gissen zijn, waar je niet echt mee opschiet overigens. Voordat ik naar het conservatorium ging en nog 'natuurlijk' speelde, kreeg ik toch al problemen met bereik en uithoudingsvermogen (beiden gingen in laten we zeggen anderhalf/twee jaar erg achteruit). Ik kwam daar zelf niet uit en met mijn toenmalige leraar ook niet echt. Lesnemen aan het conservatorium leek me een goede oplossing. Ik ben nog steeds van mening dat ik hoe dan ook iets had moeten ondernemen, omdat die problemen toch opgelost moesten worden. Het is nu eenmaal gelopen zoals het gelopen is en ik kan daar alleen maar een hoop van leren en verdergaan. Ik weet nu in ieder geval wel hoe het niet moet. Dat maakt me denk ik alleen maar sterker voor in de toekomst. Dat spelen komt wel weer goed, het is alleen een wat langere weg dan ik had kunnen voorzien.

Ko

BE

Wie is er online