erikveldkamp schreef:
Ik zie veel in de Don Jacoby benadering. Die zegt dat je de lippen als een vuist moet maken. Daardoor stuur je alle lipspieren naar binnen toe. De mondhoeken gaan dus naar binnen (horizontaal) en je maakt meer lipcompressie (vertikaal). Jan Oosthof zei me altijd dat hij een soort "klauwtje" maakt.
Jeff zit daar toch voor een deel mee op een lijn denk ik. Bij zowel de roll in als de roll out wordt er een punt van gemaakt dat de lippen naar het mondstuk toe bewegen om een goede focus te krijgen. Dat komt denk ik overeen met wat je een vuist of klauwtje zou kunnen noemen.
erikveldkamp schreef:
Ik denk dat het BE boekje voor sommigen goed werkt omdat het helpt om een meer ontspannen embouchure te verkrijgen. Ik zie de roll-in en roll-out dan ook meer als een soort psygologische afleidingsmanouvre, of lipmassage, dan als de echte reden waarom de lippen nu ineens wel de juiste richting opgaan.
Ik heb hierover in mijn vorige post onder nummer vier wat dingen gezegd. Wat vind je van die opmerkingen? Een psychologische afleidingsmanouvre is bijvoorbeeld het focussen op de tijd, zoals in Caruso, i.p.v. op de lippen. Ik denk niet dat roll-in en roll-out in die categorie passen, tenminste wat mij betreft. Als je ze goed doet, is het ook verre van ontspannend, want je kunt me een partij kramp in je bek krijgen! haha (Beetje overdreven, maar je begrijpt wat ik bedoel.)
erikveldkamp schreef:
Daarnaast is de lipclamp net zoals het potloodtruukje en free-buzzen een manier om de lippen te sterken.
De clamp is toch niet als krachtoefening bedoeld. Je lippen kun je niet veel verder naar binnen toe sturen dan als er geen rood meer zichtbaar is. Je doet de oefening maximaal 1 keer per dag, ongeveer een minuut. Dat gaat niet om kracht, wel om richting. Een richting die overigens aansluit, volgens mij, bij Jacoby's vuist.
erikveldkamp schreef:
Maar het is zaak om het spiergeheugen zo te trainen dat ze de minuscule verschillen in het embouchure kunnen onthouden. Daar moet je dus voor studeren.
Ik denk dat je dit ook vooral op gevoel doet. Sommigen moeten echt leren te voelen op het miniscule niveau van het embouchure. Je moet dan wel weten waar je op kunt letten. Een combinatie van geluid met een specifiek gevoel van de lippen is een duidelijk referentiekader.
erikveldkamp schreef:
Het feit dat Jeff niet veel heeft met de "Flat-Chin" heeft dan volgens mij meer te maken met de verkrampte manier waarop sommigen met de flat-chin omgaan dan het flat-chin embouchure op zich.
Laatst was er op het TH forum iemand die de flat chin goed beschreef. Hij had het over een actief platmaken en naar beneden richten van de kin tijdens het spelen. Een kin die er plat uitziet hoeft dus niet per definitie ook een echte 'flat-chin' te zijn. Jeffs bezwaar tegen de flat-chin is dat de lipspieren zich van het mondstuk verwijderen, i.p.v. er naartoe gaan. Door je kin naar beneden te duwen, trek je letterlijk je onderlip uit je mondstuk. Dit kan wel werken, maar het is niet efficient. Ik denk dat je het hier vanuit een Jacoby filosofie mee eens kan zijn.
Ko