Embouchure, Adem en Ademsteun

Karel

Hoi Ko! Welkom! Ik ben op dit moment bezig met oefeningen uit het boek van Bob Findley wat is gebaseerd op Caruso. Hier krijg ik een redelijk consistente embouchure mee en daar gaat het mij in de eerste plaats om. Voor de rest ben ik ervan overtuigd dat het allerbelangrijkste je adem en ademsteun is. Als dat niet goed zit, vergeet het dan maar. Als je alle grote spelers bestudeerd. dan hebben ze allemaal een vol brilliant geluid en een groot bereik. Om dit geluid te krijgen heb je een goede ademtechniek nodig. Dat zit dus wel goed bij deze gasten. Daarna is het maar een kleine stap naar een goed hoog register.
Mijn ademhaling/ ademsteun is niet helemaal goed en dat is Ã©Ã©n van de belangrijkste redenen dat mijn hoge register soms stokt. Dat neemt niet weg dat je embouchure wel goed moet staan. Ik denk nog steeds dat het een combinatie van beide is. Ik denk dat ik nog een tijdje doorga met Findley/ Caruso wat niet wil zeggen dat ik niet weer eens met BE aan de slag ga.

HJ · **Geregistreerd:** 24 nov 2003 15:58 **Berichten:** 563

Karel schreef:

Uiteindelijk ben ik ermee gestopt omdat ik de Roll-inn oefeningen niet onder de knie kreeg. En dat is m.i. nou juist zo cruciaal voor de BE methode. Aan de ene kant de Roll-out (die bijna iedereen onder de knie krijgt) en aan de andere kant de Roll-inn. Als je naar de bijgeleverde CD luistert waarop kinderen van 14 jaar een G4 spelen dan kan je niet anders concluderen dat deze methode voor sommige mensen moet werken. Ik ben voorlopig tevreden met een mooie C3 :wink:

Karel,

Ik doe BE al meer dan twee jaar en vecht iedere dag opnieuw met die verrekte roll-in. Mooi is het niet, maar o zo nuttig. Mocht je interesse hebben dan kun je me best mailen. Kunnen we het er nog eens over hebben.

Die kinderen spelen geen G4, hoor. Het is slechts een G3 :twisted:

En overigens: ik heb ook wel meer dan eens leerlingen gehad van een jaar of tien die een G3 konden spelen op die manier, en niet kinderachtig, hoor. Verder konden ze niet eens Kortjakje spelen. Ook beginners op een open dag. Nooit een trompet aangeraakt: zo boven C3 !Toch een bewijs dat lipstand wel heel belangrijk is.

En dan als laatste, natuurlijk is een mooie C3 belangrijk, maar een G3 is zo leuk om ook eens te spelen. Het maakt het alleen maar leuker. Veel mensen maken een glazen plafond voor zichzelf door te zeggen dat ze tevreden zijn met een C3, daardoor maak je voor jezelf een mentale blokkade. Iedereen kan een G3 spelen, de een mooier dan de ander en met een vetter geluid of iets pieperiger, maar het kan. Nogmaals die CD liegt niet en mijnogen en oren ook niet!

Bert

HJ · **Geregistreerd:** 24 nov 2003 15:58 **Berichten:** 563

larrios schreef:

Hallo Bert, Karel, Eric, iedereen!

Ja, nu het over BE gaat en ik zelf indirect ter sprake kom, kan ik het niet laten ook een berichtje te posten.

Ko, wat leuk je hier tegen te komen. Toch jeuk gekregen?

Citaat:

Kleine correctie Karel, ik ken het boek via Rune Aleksandersen, de Noor die de site www.trumpetthink.com heeft gemaakt. Jeff Smiley heeft me in contact gebracht met Bert. Maar goed, details.

Correct. Ko is iets langer dan ik ermee bezig. We kennen elkaar via Jeff Smiley.
Beste lezertjes: Ko verkoopt de BE-boeken voor Europa en weet erg veel over BE, ga maar eens op het BE-forum van de Trumpet Herald kijken.

Bert

erikveldkamp · **Geregistreerd:** 26 nov 2002 16:28 **Berichten:** 5688

HJ schreef:

Correct. Ko is iets langer dan ik ermee bezig. We kennen elkaar via Jeff Smiley.

Ik wil niet lullig doen, maar Ko zegt dat hij nog steeds de C3 niet zeker speelt. Dat lijkt me weinig resultaat na een paar jaar er mee bezig te zijn geweest.... :?:

HJ · **Geregistreerd:** 24 nov 2003 15:58 **Berichten:** 563

erikveldkamp schreef:

Je moet voor jezelf bepalen of je denkt dat het aan je embouchure ligt of aan de ademsteun/luchtcompressie waardoor je bereik beperkt wordt. Of door beide natuurlijk.

Het is voor jezelf lastig te bepalen waar het aan ligt. Een goeie leraar doet wonderen, maar zonder goeie leraren tekort te willen doen: de nadruk ligt m.i. bijna altijd op adem, en ik weet niet of dat altijd terecht is. De ellende is dat als je ademsteun slecht is, de eerste plek waar je het voelt, je lip is. Ook als je lipstand slecht is voel je het eerste je lip. De conclusie kan dan zijn dat je iets moet doen aan je lipstand of aan je ademsteun, maar inderdaad naar alle waarschijnlijkheid aan allebei.
Ik weet zeker dat adem en lip in balans moeten zijn, dus met 'beide' ben ik het nog het meest eens, maar het is erg persoonlijk. Bij de Ã©Ã©n is het louter ademsteun die ontbreekt en bij de andder puur een verkeerde lipstand en bij de rest alles ertussenin. Lastig vak, dat trompetspelen.

Citaat:

Ik heb geen problemen met mijn bereik maar speel denk ik nog niet efficient genoeg. Ik ben nu wat bezig geweest met een Stevens achtig embouchure, dus meer inrollen van de lippen en merkte dat dat wat makkelijker hoog speelt. Op zich is dat logisch omdat je de lipopening kleiner maakt en dus meer luchtsnelheid en weestand krijgt. Ik moet er nog wat meer mee experimenteren komende tijd of ik het geluid goed genoeg vindt met deze methode.

Heb ik je toch een beetje verkeerd ingeschat. Juist omdat jij van nature zo makkelijk speelt kreeg ik het idee dat je dus ook niet met je embouchure bezig zou zijn. Ik vind het ook wel weer te waarderen dat ook iemand die zo speelt als jij daar toch nog mee experimenteert en probeert de boel efficienter te maken. Daar sta je dan zo als betweter weer niet bij stil, haha.
Maar nu je het toch over lipopening hebt. Het gekke dat ikzelf merk is dat je kunt leren met een kleinere lipopening toch een vet geluid te krijgen. In het begin lijkt het alleen maar klein en lastig, maar als je gewoon een paar weken niks anders doet (en je kunt het je permitteren), dan komt toch je oude geluid weer terug, maar dan net iets efficiÃ«nter. Ik denk dat het een beetje hetzelfde voelt als met een kleiner mondstuk toch groot klinken. In het begin lukt dit niet en na een aantal dagen/weken komt toch je ouwe geluid weer tevoorschijn, maar dan makkelijker. Maar ik kan me niet voorstellen dat d je dit niet al wist :-)

Kijk, ik ben iemand die iets moest verzinnen omdat ik anders binnen een paar jaar de lol zou verliezen. Als die trompet constant in de weg zit van je ideeÃ«n, dan kun je daar goed chagrijnig van worden. BE heeft tot nog toe zijn diensten bewezen. Ik ben nog niet waar ik zijn wil, maar de fundamenten zijn steviger dan ooit. In ieder geval weet ik nu wat ik doe, en hoe ik er gekomen ben, en dat maakttoekomstige embouchure-experimenten wat veiliger.

Citaat:

Het feit voor mij blijft wel dat ik in tegenstelling van Bert de ademsteun belangrijker blijf vinden dan de embouchure. Maar dat zal er ook wel aan liggen dat ik geen echte problemen heb met mijn embouchure. Ik ga noch wel teveel naar een smile embouchure in de hoogte, daar wil ik nog vanaf.

Ik kan niet anders dan uit eigen ervaring spreken, en bij mij was dit heel duidelijk de volgorde. Op dit moment heeft ademsteun zeker ook mijn volste aandacht. Juist nu mijn lip een beetje meer de goeie richting uit gaat, wordt de ademsteun dubbel zo belangrijk, maar werkt eindelijk ook zoals het hoort. Met een slechte lipstand werkt ademsteun ook niet. Ik zie het ook bij een aantal leerlingen van mij. Een meisje drukte zo hard dat haar tanden loszaten na het spelen. Via BE is dit probleem echt opgelost. Haar geluid is veel opener geworden en ze speelt makkelijker. Nu wordt het tijd om haar ademsteun aan te pakken, dan wordt het alleen maar beter. Ik denk dat ook bij haar de volgorde lip/adem de beste was. Nou moet ik toegeven dat door mijn enthousiasme over BE, soms mijn lessen te veel overhangen naar lip, adem dreigt daardoor in het verdomhoekje te komen. Dat is niet goed en daar moet ik dan weer wat meer op letten. Zo heeft iedereen wat.

Ik wil wel het beeld ontkrachten van degene die ademsteun onbelangrijk vind. Ik sta niet voor niks tien minuten tot een kwartier per dag allerlei oefeningen te doen om ook hier wat aan te verbeteren. Nog een tip: The Breathing Gym van Patrick Sheridan is een hele leuke en goeie DVD met allerlei praktische oefeningen. Daarnaast vind ik inderdaad de tandpastatube-theorie van Pops erg goed. In ieder geval krijg je zo een flexibel geheel en vermijd je het risico de boel vast te zetten, zoals dat nog wel eens kan gebeuren bij methodes als beschreven in Quinque, of het beruchte: 'druk je buik tegen je riem aan' of 'druk alle lucht naar beneden'.
De 'wedge' ligt al een jaar of vijftien te wachten op toepassing, maar tot nog toe heb ik deze als te extreem aan de kant geschoven. eerst maar eens een vaste G3 dan zien we wel weer verder :-)

Bert

erikveldkamp · **Geregistreerd:** 26 nov 2002 16:28 **Berichten:** 5688

Ik denk dat je een hele makkelijke scheidslijn aan kunt houden wat betreft ademsteun of embouchure. Als je normaal laag ademhaalt (dus niet gespannen met een dichte keel) en een g2 is al moeilijk of klinkt niet vol, dan ligt het waarschijnlijk aan je embouchure. Tot een g2 heb je geen extra ademsteun nodig, gewoon normaal inademen is al voldoende.

Je moet natuurlijk wel je keel open hebben, hoofd iets naar achteren en omhoog zodat je je adamsappel niet indrukt.

Boven de g2 tot c3 moet iets intrekken van de maag voldoende zijn. Boven de C3 moet alles kloppen om een open geluid te houden.

larrios

Hallo!

Bedankt voor de aanprijzing, Bert!

<<<Ik wil niet lullig doen, maar Ko zegt dat hij nog steeds de C3 niet zeker speelt. Dat lijkt me weinig resultaat na een paar jaar er mee bezig te zijn geweest....>>>

No offense taken. Een beetje achtergrond informatie. Ik heb mijn conservatorium studie moeten onderbreken vanwege embouchure problemen. Toen ik Bert voor het eerst ontmoette, kon ik amper een normale toonladder spelen. En dat is nu misschien twee jaar geleden? BE blijkt uiteindelijk de enige methode te zijn die voor mij werkt. Ik kan nu weer, hetzij nog met beperkt bereik, maar toch, muziek maken. Dat lijkt me best een behoorlijk resultaat. Een andere factor die meespeelt in de voortgang is dat ik met deze methode min of meer alles zelf moest uitvogelen. Gecombineerd met mijn achtergrond betekent dat dat ik gewoon wat meer tijd nodig had om de boel weer op de rails te krijgen. En dat is niet erg. Ik weet nu wel redelijk hoe de methode in elkaar zit, wat wel en niet werkt etc. en dat is niet alleen voor mezelf, maar ook voor mijn leerlingen erg belangrijk.

Het doet me overigens deugd dat je het boek hebt besteld, Erik!

Ko

Jaws

Hier nog iemand van de club die die roll in maar niet onder de knie wil krijgen. Soms lukt het wel redelijk maar ik moet er steeds maar weer aan werken. Heb elke dag het idee dat ik deze oefening voor het eerst doe en weer moet zoeken wat de bedoeling is. Toch blijf ik ermee doorgaan omdat ik het gevoel heb dat dit nu juist dat beetje oefening is wat mijn embouchure goed kan gebruiken.

En de BE oefeningen zie ik een beetje zoals Bert ze zie: Het is geen manier van spelen maar als dingen die je lippen (en ademsteun!!) elke dag nodig hebben om sterker (of gebalanceerder) te worden. De een gebruik pedaalnoten, de ander staccato oefeningen en weer een ander speelt lange noten. Niemand doet dit omdat dit iets met muziek te maken heeft maar omdat men het idee heeft dat het goed is voor je uiteindelijke manier van spelen.

Maar wat ik wel merk en dat wil ik toch graag benadrukken: Doe je de BE oefeningen, en dan met name de Roll in oefening, met te weinig ademsteun kun je het wel schudden. Daarom ervaar ik de BE methode niet alleen als een goede training van mijn embouchure maar vooral ook van mijn ademsteun!!

Embouchure, Adem en Ademsteun

Wie is er online