erikveldkamp schreef:
Ik ben zelf niet zo'n voorstander van terminologie als gesloten mondhoeken, sterke mondhoeken, e.d. Vandaar dat ik dat voorbeeld gaf dat het ook anders kan. Dat is een truc van Wim, normaal speelt hij natuurlijk niet op deze manier.
Bij trompet spelen is het (volgens mij) belangrijk dat de spieren in beweging zijn, zowel de spieren die bij het ademhalen betrokken zijn als ook de spieren die zich kruisen in de mondhoeken (buccinator & orbicularis oris...). Als die sterk maar tegelijkertijd ook flexibel zijn dan is er veel meer mogelijk, ook in het hoge register.
Ik train dan ook niet op sterke mondhoeken maar doe altijd oefeningen waarbij zowel de hoogte als ook de flexibiliteit van belang is. Ik oefen bijna dagelijks stukken zoals Moto Perpetuo en meer van die staccato oefeningen die van de lage fis t/m de hoge d/e gaan. Dat maakt je sterk en flexibel qua embouchure, hoogte en uithoudingsvermogen. Mijn site staat vol met dat soort oefeningen.
Het lijkt me ook een beetje vreemd om alleen op sterke mondhoeken te trainen.
Ik heb echter geen moeite met de terminologie.Het hoort bij het geheel.
Door te weinig oefening zijn de mondspieren niet krachtig genoeg,waardoor menigeen
de luchtstroom door de mondhoeken laat ontsnappen. Kan ook slordigheid zijn tijdens het spelen of vermoeidheid. Mss leg ik het niet duidelijk genoeg uit. Kan zijn.
_________________
Een vrijenblije groet van
Antoni
http://www.antoni-art.nl