Hoe zinvol is een leraar?

delano

Bij de discussie in een andere rubriek (over mondstukken) wordt relatief vaak de stelling geponeerd dat bepaalde zaken met de leraar/docent besproken moeten worden waarna het allemaal wel goed zal komen. Nu wil ik niet gaan verkondigen dat ALLE leraren slecht zijn of zoiets maar er zit toch wel een zeker gevaar aan het gebruik van leraren.
Toen ik als jongetje van 14 trombone ging spelen heeft mijn vader de beste leraar gezocht die er toen in Utrecht was, de eerste trombonist van het USO. Daar heb ik een jaar of drie, vier les van gehad en ik dacht dat ik wel aardig kon blazen. Welnu, jarenlang dixieland gespeeld, big bands, soms symfonie, het ging wel aardig. Tot ik een keer in een sectie kwam te zitten met Jan Elsink en Bart van Lier, toen beiden van het Vara-dansorkest. Al snel bleek dat ik een totaal verkeerde basistechniek had aangeleerd, ik heb mijn aanzet totaal opnieuw moeten leren, ik bleek te forceren in het embouchure (teveel het mondstuk te verplaatsen om bepaalde noten te raken) enz. enz. Ook was de combinatie trombone/mondstuk voor mij totaal onjuist (kwam ook van mijn leraar af). Niet dat mijn leraar slecht was of zo, hij kon uitstekend trombone spelen ALLEEN BIJ MIJ WERKTE ZIJN AANPAK NIET!
Dit onderwerp is wel vaker in de verschillende fora aan de orde geweest maar dan meer in detail: b.v. dat leraren hun leerlingen altijd op grote mondstukken willen laten blazen omdat dat bij henzelf goed bevalt.
Bij mij heeft het er toe geleid dat ik zeer spaarzaam van leraren gebruik heb gemaakt, ik ben autodidact op basgitaar en sologitaar (ook geen boekjes gebruikt!) en half-autodidact voor klassiek piano. Hierbij nam ik af en toe wat lessen van iemand die ik goed kende en waar ik vertrouwen in had. Dit is ook een beetje de reden waarom ik nog nooit een minuut les gehad heb op trompet, ik geef er de voorkeur aan om het zelf uit te zoeken.
Zijn er forumleden die hier iets in herkennen?
groeten, delano

erikveldkamp · **Geregistreerd:** 26 nov 2002 16:28 **Berichten:** 5688

Ik heb denk ik meer geluk gehad met mijn 1e trompetleraar. Die heeft me goed leren trompet spelen. Ik heb hem afgelopen half jaar vervangen op de muziekschool wegens vervelende omstandigheden, maar dit terzijde.

Maar het meeste heb ik zelf geleerd door dag in dag uit met muziek bezig te zijn en alles zelf uit te zoeken wat ik interessant vind. Zo ben ik een hoop zaken tegengekomen die ik nog nooit van mijn leraren gehoord heb, hoe goed ze ook waren.

Mijn devies, probeer van iedereen wat op te steken, maar vergeet ook niet zelf na te denken.

Wat ik regelmatig hoor is dat men als mondstuk een 11/2C mondstuk speelt omdat dan het geluid zo mooi is. Maar wat heb je aan een mooi geluid als je vanaf een G2 moeite hebt om de noten er met hetzelfde geluid eruit te krijgen als een octaaf lager? Daarnaast kun je met een iets groter mondstuk (bijv. 3C of 5C) een even zo mooi geluid krijgen maar helpt het wel bij het bereik en uithoudingsvermogen. Je zult merken dat je hogere register dan ook makkelijker gaat en dat je het langer volhoudt. (In algemene termen gesproken natuurlijk, er zijn altijd uitzonderingen)

Gonzo

Ik heb jaren les gehad er een hoop van geleerd en ben toen ook gestopt met les. Heb mezelf een hoop onhandige dingen eigen gemaakt en na vorige jaar weer een jaar les te hebben gehad heb ik weer een hoop dingen geleerd, ben echt weer een paar stappen vooruit gegaan.

Een competente leraar ziet meer dan jij zelf merkt, en zou open moeten staan voor jouw voorkeuren.

Ruli

erikveldkamp schreef:

...Wat ik regelmatig hoor is dat men als mondstuk een 11/2C mondstuk speelt omdat dan het geluid zo mooi is. Maar wat heb je aan een mooi geluid als je vanaf een G2 moeite hebt om de noten er met hetzelfde geluid eruit te krijgen als een octaaf lager? Daarnaast kun je met een iets groter mondstuk (bijv. 3C of 5C) een even zo mooi geluid krijgen maar helpt het wel bij het bereik en uithoudingsvermogen. Je zult merken dat je hogere register dan ook makkelijker gaat en dat je het langer volhoudt. (In algemene termen gesproken natuurlijk, er zijn altijd uitzonderingen)

Als mijn leraar dit tegen mij zou zeggen, zou ik alle mensen die op een VB 1.5C en groter spelen voor gek verklaren...

erikveldkamp · **Geregistreerd:** 26 nov 2002 16:28 **Berichten:** 5688

Als je geen moeite met je bereik en uithoudingsvermogen hebt, moet je vooral blijven spelen wat je zoal speelt. Maar een beginner op een 11/2C laten spelen vind ik inderdaad onzin.

Jens Lindemann legt het precies uit zoals ik er ook over denk. Maar hier hebben we het al eens uitvoerig over gehad.

http://www.trumpetherald.com/forum/view ... mouthpiece

Kees de Leeuw

Ik herken dit verhaal, heb vroeger helemaal verkeerd geleerd te blazen, van een betere muzikant van de harmonie. Later alles moeten veranderen. Gelukkig ook goede leraren gehad, waarvan er een ontdekte dat ik lekker speelde op extreem grote mondstukken,groer dan schilke-yamaha 24 (wat weer de vraag opriep of trompet welzo gschikt was voor mij); Bij het vorderen van de leeftijd ben ik wel wat kleiner gaan blazen omdat hoge noten een probleem werd (nu yamaha GP17).Mijn conclusie is dat je veel kunt hebben aan een leraar met veel ervaring en kennis, maar ook dat je zelf heel goed moet opletten. Ook af en toe eens les van een echte prof als controle lijkt mij nooit verkeerd !!!

camel · **Geregistreerd:** 06 mei 2004 10:51 **Berichten:** 2185

Kees de Leeuw schreef:

Ook af en toe eens les van een echte prof als controle lijkt mij nooit verkeerd !!!

Een goeie docent zal dit ook zeker doen. Ik weet dat er docenten zijn die regelmatig grootheden uitnodigen om hun leerlingen op een hele andere manier iets te leren.

Als ikzelf verhinderd ben, zoek ik vaak naar een vervanger, waarvan ik zeker weet dat hij op een heel andere manier lesgeeft. Zodat er een frisse wind waait.

Dat hele mondstukken verhaal van meneer Lindemann is natuurlijk helemaal geweldig. Maar: als docent moet je roeien met de riemen die je hebt. Een leerling komt naar je toe, met een trompet en een mondstuk. Via vereniging of muziekschool of zelf aangeschaft. Vaak is het dan gewoon een kwestie van een hele lange adem hebben voordat er eindelijk eens een fatsoenlijk mondstuk is. Dus is dat eerlijk gezegd niet MIJN eerste aandachtspunt. Eerst maar eens een fatsoenlijke opstart maken. Dus zorgen dat het fysiek en technisch goed zit. Ondertussen via vereniging of muziekschool proberen of ze toch maar heel erg ajb een fatsoenlijk mondstuk willen regelen. Aangezien ik dat toch echt niet ga betalen.

Vaak zie ik ook dat kinderen uitbesteed worden als een soort van naschoolse opvang. En kinderen die wel willen, moeten ook naar voetbal, judo scouting en huiswerkbegeleiding. Maar mensen realiseren zich vaak niet dat je voor voetbal en judo en scouting geen huiswerk hebt, en voor muziekles wel. Dan is het nog niet eens onwil dat ze niet oefenen, maar gewoon een tijdmatige kwestie.

Ik zie dus ook dat de leerlingen die echt alleen maar naar school hoeven en op muziekles zitten het beste vooruitgaan.

Dus een docent heeft pas zin als er ook echt gebruik van gemaakt word.

Selmer

Zoals sommige hier al aangeven, een leraar is erg belangrijk. Je kunt veel dingen van hem opsteken, maar door uren te maken op het instrument kun je zelf nog het meeste leren. Een leraar die je daarbij op het goede spoor kan houden is wat mij betreft heel belangrijk.

Overigens denk ik dat het slim is om na een X aantal jaren te wisselen van leraar, ervan uitgaande dat je steeds weer een goede docent kunt vinden. Een andere leraar leert je weer andere dingen, en heeft weer andere handigheden en aandachtspunten.

Hoe zinvol is een leraar?

Wie is er online