wie is volgens jullie de beste jazztrompet solist?

De Ronde Van

De Ronde Van schreef:

Zie Wayne Shorter (die ik overigens wel degelijk als een vernieuwer beschouw).

Ik heb een foutje gemaakt door wat ik over Wayne Shorter schreef blijkbaar per ongeluk
te wissen voordat ik het bevestigde. Alsnog;
Ik zie W.S. als een pure traditionele saxofonist en componist. Hij heeft de hele geschiedenis in the pocket. Als hij en de zijnen muziek spelen die "vrij" is (vrij lijkt naar mijn mening) komt dat omdat zij een zeer hoog nivo hebben op het gebied van instrument
beheersing in combinatie met een buitengewone muzikaliteit.
Zij zijn in staat om zonder enige afspraak met elkaar te spelen en het alle kanten op te
laten gaan zonder dat het nergens meer over gaat, het blijft altijd spannend en op een
aristiek hoog nivo. Zodra er een moment komt waar de traditie maar even de kop op
steekt weten zij als geen ander daarmee om te gaan.
Dát is wat ik tegen heb op freejazz muzikanten die harmonische onzin spelen op bv een
II-V-I beweging en/of het verschil niet horen tussen maj. en min.
Daar zitten helaas ongelofelijke vaardige instrumentalisten bij met een enorme instrumentbeheersing, die alleen in meer of mindere mate een gebrek hebben aan muzikaliteit. Ze kunnen desondanks het publiek (mij zelden) in vervoering laten raken door
met een prachtige sound en een fabelachtige techniek harmonische (en meestal ook
melodische) onzin te spelen.
Dát zijn ook vaak de musici die in interviews vertellen dat ze hun "eigen" muziek willen
spelen en niet geinteresseerd zij om voor de zoooveelste keer een standard te spelen,
nee, dat is ook niet leuk om te doen als je dat niet kunt...
Dit soort musici wordt ook vaak "veel gevoel" toegedicht en er wordt over critici
(zoals ik) gezegd dat we hun muziek en gevoel niet begrijpen omdat we teveel in de
traditie verzandt zijn...
Ongetwijfeld zou ik in hun schoenen staan, dezelfde onzin beweren...

Karel

De Ronde Van schreef:

Dát is wat ik tegen heb op freejazz muzikanten die harmonische onzin spelen op bv een
II-V-I beweging en/of het verschil niet horen tussen maj. en min.
Daar zitten helaas ongelofelijke vaardige instrumentalisten bij met een enorme instrumentbeheersing, die alleen in meer of mindere mate een gebrek hebben aan muzikaliteit. Ze kunnen desondanks het publiek (mij zelden) in vervoering laten raken door
met een prachtige sound en een fabelachtige techniek harmonische (en meestal ook
melodische) onzin te spelen.
Dát zijn ook vaak de musici die in interviews vertellen dat ze hun "eigen" muziek willen
spelen en niet geinteresseerd zij om voor de zoooveelste keer een standard te spelen,
nee, dat is ook niet leuk om te doen als je dat niet kunt...
Dit soort musici wordt ook vaak "veel gevoel" toegedicht en er wordt over critici
(zoals ik) gezegd dat we hun muziek en gevoel niet begrijpen omdat we teveel in de
traditie verzandt zijn...
Ongetwijfeld zou ik in hun schoenen staan, dezelfde onzin beweren...

Daar ben ik het dus helemaal mee eens. Om deze muzikanten hangt ook vaak een heel circus van allerlei volk dat zich graag profileert als zeer kunstzinnig en neerkijken op een muzikant als die in hun ogen te "traditioneel" is. Dat zijn dan ook vaak de concerten waar drie man en een paardekop op af komen en daar quasi intellectueel bij zitten te kijken.
De "echte" muzikant herken je wat mij betreft in de wijze waarop hij een standard speelt. Misschien nog wel het beste in een ballad. Hier kan je jezelf niet meer verstoppen. Het is de meest ultieme vorm van jezelf uiten. Als je dit allemaal beheerst dan kan je ook mee in de alternatieve hoek als je dat wilt. Andersom echter niet.

HJ · **Geregistreerd:** 24 nov 2003 15:58 **Berichten:** 563

Nou, nou, jongens, toch.

Over Shorter zijn we het zo eens, maar dat behoeft geen betoog. Voor de rest vind ik de beweringen een beetje tot erg kortzichtig.

Citaat:

De "echte" muzikant herken je wat mij betreft in de wijze waarop hij een standard speelt. Misschien nog wel het beste in een ballad.

Flauwekul.

Citaat:

Hier kan je jezelf niet meer verstoppen. Het is de meest ultieme vorm van jezelf uiten.

Nee hoor. Kan in een snel, vrij stuk net zo goed. En ik heb hele goeie muzikanten hele saaie ballads horen spelen.ook nog eens.

Citaat:

Als je dit allemaal beheerst dan kan je ook mee in de alternatieve hoek als je dat wilt. Andersom echter niet.

Dit moet je even uitleggen, want daar begrijp ik niets van.

Citaat:

Dát zijn ook vaak de musici die in interviews vertellen dat ze hun "eigen" muziek willen
spelen en niet geinteresseerd zij om voor de zoooveelste keer een standard te spelen,
nee, dat is ook niet leuk om te doen als je dat niet kunt...

Flauw zeg. Je kunt het ook menen. Waarom zou je voor de zoveelste keer een standard spelen, als dat al zo veel gedaan is, en waarschijnlijk al zoveel beter ook? Met je eigen liedjes heb je kans iets aan het muzieklandschap toe te voegen, met een standard bestaat het risico van platgetreden paden. er zijn echter altijd lieden die fantastisch een standard spelen. ik was laatst bij de CD presentatie van Toon Roos. Dan is een standard weer helemaal OK.

Karel

Ik bedoel ermee te zegen dat om standards te kunnen spelen moet je kennis hebben van de akkoordenstructuur e.d. Die gasten die dit niet kunnen en hun heil hebben gezocht in de geïmproviseerde muziek zullen dus nooit in een zgn. mainstream bandje meekunnen. Andersom als jij alle facetten van de harmonieleer, akkoordenstructuur e.d. tot je bagage mag rekenen, dan hoeft dat geen belemmering te zijn om andere stijlen te spelen.

Nu zijn er ook muzikanten die in beide stijlen excelleren . B.v. Pierre Courbois, Toon de Gouw, Paul van Kemenade zijn gasten die je echt wel om een boodschap kan sturen, en zo zijn er nog wel een paar.

HJ · **Geregistreerd:** 24 nov 2003 15:58 **Berichten:** 563

Karel schreef:

Ik bedoel ermee te zegen dat om standards te kunnen spelen moet je kennis hebben van de akkoordenstructuur e.d.

Klopt

Citaat:

Die gasten die dit niet kunnen en hun heil hebben gezocht in de geïmproviseerde muziek zullen dus nooit in een zgn. mainstream bandje meekunnen.

klopt, maar ze zoeken hun heil lang niet allemaal in vrije muziek omdat ze geen kennis van dat soort zaken hebben. misschien willen ze het gewoon niet. Ik denk dat het gros van de goeie freejazzmuzikanten helemaal niiks met mainstream muziek wil, daargelaten of ze het kunnen of niet, kijk maar naar mijn Kenny Wheeler voorbeeld.

Citaat:

Andersom als jij alle facetten van de harmonieleer, akkoordenstructuur e.d. tot je bagage mag rekenen, dan hoeft dat geen belemmering te zijn om andere stijlen te spelen.

Niet mee eens. Als je vrijer wil spelen kan dat soort bagage ook behoorlijk in de weg zitten. ik vind het zelf bijvoorbeeld behoorlijk lastig om echt vrij te spelen. ik weet veel, kan veel en mijn harmonische en ritmische basis is behoorlijk uitgebreid. Zodra het echt vrij gaat, vind ik het heel lastig worden en ik wil niet verzanden in zinloos gekukel. De echte vrije spelers doen dit overigens ook niet. Ze bezitten gewoon andere middelen om toch structuur aan te brengen. Het is een beetje een andere taal dan mainstream. Maar van Duits zeg je toch ook niet dat mensen het maar spreken , omdat Nederlands te makkelijk voor ze is?

harpje

erikveldkamp schreef:

harpje schreef:

Heel afstandelijk allemaal en ik heb hem 2x live meegemaakt. Muziek is toch ook een interactie met de toehoorder.

Citaat:

En wat moet die (muzikale) interactie dan inhouden? Dat het publiek mee mag zingen? Ik kan me daar eigenlijk niets bij voorstellen in (serieuze) jazzmuziek of klassieke muziek. Wat voor interactie heb je als je naar een concert van het Concertgebouworkest gaat?
quote]

Nou nou Erik, dit antwoord van je valt me een beetje tegen. Ik mag toch wel aannemen dat je weet dat interactie meer inhoudt dan meebleren met een stuk. Ik bedoel met interactie dat het je fantasie prikkelt, je energie geeft waardoor jezelf ook weer tot nieuwe inzichten komt. Dat je als het ware zelf zin krijgt om te gaan spelen en die nieuwe kennis uit te proberen ook al kun je dat niet. Dromen is heerlijk. En dat er bij een concert van het concertgebouworkest geen interactie zou zijn is toch wel je reinste flauwekul. De interactie zit in je hoofd en komt los bij alle goede creatieve kunsten.

erikveldkamp · **Geregistreerd:** 26 nov 2002 16:28 **Berichten:** 5688

Ik ben niet zo'n Kenny Wheeler fan maar de dingen die ik van hem ken zou ik ook niet als free jazz willen kwalificeren. Ik vind dit een hele mooie opname met Brookmeyer en Wheeler:

http://www.youtube.com/watch?v=wDMe-HzE3SQ

erikveldkamp · **Geregistreerd:** 26 nov 2002 16:28 **Berichten:** 5688

@ harpje Dat noem ik geen interactie, interactie betekent volgens mij dat je actief iets onderneemt met een ander. Wat jij opnoemt is gewoon genieten wat volgens mij vooral een passieve aangelegenheid is.

In ieder geval heb ik al die facetten die jij opnoemt rijkelijk aanwezig bij Wynton. Ik kan daar intens van genieten. Hetzelfde geldt natuurlijk voor een mooi concert van het Concertgebouworkest.

In ieder geval heb ik volgens jouw opvatting van interactie goed werk afgeleverd vanavond. De zaal in Hamburg stond op zijn kop...

wie is volgens jullie de beste jazztrompet solist?

Wie is er online