CP schreef:
Voor veel landen is cultuur als het ware een exportproduct, iets waarmee je jezelf als land op de kaart kan zetten. Zelf denk ik (ik hoor het wel als ik het verkeerd zie) dat dat in Nederland minder het geval is. Wij hebben niet een Wenen, wij hebben eigenlijk geen geschiedenis van "grote meesters" (afgezien van Sweelinck dan misschien). "De Nederlanden" wordt alleen tot zo rond 14/15/1600 genoemd, maar pech voor ons dat het gezien de landsgrenzen zoals ze nu zijn vooral Belgen waren (of beter gezegd: Franco-Vlaams).
Dat wij niet veel van dat soort nationale culturele ijkpunten hebben, betekent natuurlijk niet dat wij Nederlanders niet cultuurminnend zouden zijn. Maar ik denk wel dat we juist doordat we niet zo'n (voor het buitenland) uitgesproken muziekcultuur hebben, wat makkelijker zijn met bezuinigen op die sector.
Wij hebben wel degelijk een geschiedenis van grote meesters, alleen niet (veel) op muziekgebied.
Wij worden internationaal geroemd om onze schilders, tekenaars, beeldend kunstenaars,
architectuur, (moderne) dans, en als wij niet de beperking hadden van de kleinschaligheid van de NL taal,
dan zouden schrijvers als Couperus, Hermans, Mulisch, etc wereldberoemde schrijvers zijn geworden.
Het is verleiderlijk om te treuren over wat de bezuinigingen met zich mee zullen brengen voor de muziek,
maar het gaat de totale kunst en cultuur treffen.
Ik denk dat we ons niet al te druk moeten maken over hoe het buitenland ermee omgaat.
Als NL kwaliteit levert, ontstaat de vraag in het buitenland vanzelf.
Bovendien is het volgens mij met die vraag bepaald niet slecht gesteld,
ik denk zelfs dat de waardering in het buitenland groter is dan in NL.
Dat merk ik in ieder geval zeker bij de gezelschappen waarvan ik tot nu toe deel heb uitgemaakt.
Nederland kampt m.i. nog immer met de naweën van het Calvinisme; de kop en het maaiveld...
Wij zijn niet zo snel onder de indruk van een kunstenaar of musicus, maar in het buitenland
genieten wij op dat gebied zeker wel aanzien.
Met name in de VS wordt de Europese cultuur als de bakermat beschouwd.
Ondanks dat ik het met Marnix eens ben dat het aantal conservatoria drastich omlaag zou moeten,
heeft het de afgelopen decennia toch musici voortgebracht van een uitzonderlijke klasse.
Als ik voor de aardigheid een aantal hedendaagse jazzpianisten mag noemen die m.i. in elk
(Amerikaans) bandje zonder problemen zouden kunnen plaatsnemen;
Rob van Bavel, Peter Beets, karel Boehlee, Juraj Stanic, Jasper Soffers, Hans Vroomans,
Michiel Borstlap, Mike del Ferro, Gideon van Gelder, Chris Goessens...
(niet in volgorde van belang, en bovendien ben ik er vast nog een paar vergeten...).
De gemiddelde Amerikaan weet echt wel wie Wynton Marsalis, of Nicholas Payton is,
en ze zijn supertrots op musici als Miles, Parker, Coltrane en Hancock etc...
Het zou mooi zijn, en goed voor onze kunst en cultuur, als de gemiddelde Nederlander
zich ook (meer) bewust zou worden van onze eigen kwaliteiten.
Maar die liefde voor kunst en muziek moet wel ontwikkeld worden en daarom is het belangrijk
dat de mogelijkheid om met kunst en muziek en dans etc in aanraking te komen gestimuleerd
moet blijven worden en aandacht blijft krijgen in de opvoeding en scholing van kinderen,
maar dáárvoor is en blijft geld nodig...
Ik heb de petitie dan ook ondertekend.