|
Hallo Richard,
Ik toevallig middenin zo'n proces. Tweeëneenhalve maand geleden besloten om deze switch te gaan maken. Dit op advies van mijn leraar, want ik heb sinds kort weer les (toen ik op kamers ging heb ik een aantal jaar geen les gehad en zelf ook wat aangekloot). Mijn mondstuk stond ook in het rood van m'n bovenlip en ik had (waarschijnlijk) daardoor heel veel last van embouchurewisselingen (de ene keer ging het fantastisch, de dag erna als een natte krant: ik kreeg er geen grip op). Maar vooral klank en uithoudingsvermogen gingen maar niet vooruit, terwijl ik echt gedisciplineerd, slim en veel oefende.
Ik heb er heel lang over nagedacht of ik de switch wel aandurfde. Veel gelezen op trompetfora. Daar zie je als het om embouchurewissellingen gaat verschillende verhalen. Heel vaak zeggen ze: niet toen, tenzij je in het rood van je bovenlip speelt.
De eerste paar dagen zijn verschrikkelijk. Je kunt dan zelfs Ãn de balk geen noot fatsoenlijk spelen. De weken erna is het ook nog heel zwaar. Maar ik merk iedere dag weer een heel klein beetje vooruitgang. Mijn klank klinkt nu veel meer als een trompet. Alleen de hoogte ontbreekt nog (maar dat komt dus langzaam). De verhalen verschillen: sommigen zijn er binnen drie maanden weer bovenop, anderen hebben aanzienlijk langer nodig om weer op het punt te komen waar ze waren. Maar dan kan je ook goed verdergroeien (waar je eerst tegen blokkades aanliep).
In de twee orkesten waar ik speel ben ik een tijdje teruggegaan van 1e naar 3e trompet. Die partijen kan ik nu alweer aardig aan (in het begin dat al niet eens). Maar ik heb het vooral gedaan om ook voor mezelf niet teveel druk op de ketel te zetten. Iets als dit moet je voorzichtig aanpakken en je moet niet te snel willen. Het kost wat frustratie en tijd, maar als het zo vooruit blijft gaan als nu, word ik er hoop ik een beter trompettist door. En daar doe je het toch voor.
Hoop dat je iets aan dit antwoord hebt,
gr.
Tommy
|
Registreren
Gebruikerspaneel
Leden
Zoeken
Help
Inloggen
