Mijn ervaring tot nu toe: Een beetje letten op hoe je embouchure er uit ziet en werkt is geheel niet verkeerd. Maar als ik er aan "werk" komt er nooit iets echt moois uit. Ben ik daarna echter relaxed aan het spelen en wil het echt goed lukken en kijk ik in de spiegel, zie ik dat er ineens van alles goed gaat. Ben de laatste tijd aan het bedenken wat ik doe als het goed gaat, als het goed klinkt. Wellicht beter als te kijken wat er fout gaat als het niet lukt....
En ontdekking van de eeuw, trompetspelen is vooral een mentaal spelletje (voor mij). Het hierboven genoemde boek "The inner game of music" heeft voor mij tot nu toe veel waarde gehad
