Dank je, het was weer een mooie dag, ik heb de hele dag Mendez geluisterd....en Buddy Rich en Maynard en nog een paar.
Het gaat er mij om dat je appels met peren vergelijkt. Mendez was geen klasieke trompettist zoals Nakariakov. Vandaar dat hij Haydn ook anders speelt dan de echte klassieke trompettisten. Daar moet je hem dan ook niet op beoordelen.
Maar ik vind zijn mexikaanse stijl fantastisch en die speelt hij dan als geen ander. Als je Nakariakov hoort spelen is het allemaal veel lichter maar dat hoort ook bij die (viool)muziek. Technisch is het natuurlijk ook belachelijk goed, dat staat buiten kijf. Maar ik zie niet in waarom je Mendez een kunstje vind doen en Nakariakov niet. Ik vind ze beide erg goed alleen spreekt mij Mendez meer aan omdat ik niet zo van dat cleane geluid houdt, het is mij te glad maar wel perfect voor dat soort muziek.
Of Nakariakov net zo belangrijk in de trompetgeschiedenis wordt als Maurice Andre of Wynton Marsalis of Rafael Mendez zal de tijd leren. Hij is nog jong. Wat ik zo bewonder naast het trompetverhaal is dat Mendez en Marsalis hun eigen muziek schreven en er veel aan deden om de muziek en kennis over te brengen op anderen dmv clinics en speciale tv optredens/workshops.
Een fijne nacht gewenst !
