Eeuwig te hard

larrios

Dehaanmuziek schreef:

Als het woord BE valt hapt Ko wel meteen toe!

Zeker! haha

Dehaanmuziek schreef:

Logisch, hij weet er veel van en wil die kennis graag uitdragen!

Het gaat mij eigenlijk niet om het uitdragen van mijn kennis. Dat is niet relevant. BE heeft in zijn controverse klaarblijkelijk snel met misverstanden te maken. Dat is niet erg, maar ik voel me wel geroepen af en toe een en ander recht te zetten. Ik ben ervan overtuigd dat er meer zijn op dit forum die dat zouden kunnen doen. Bert Gersonius heeft bijvoorbeeld al hele goede dingen hierover gezegd. Bert Lochs natuurlijk ook. Ik zal overigens niet ontkennen dat ik hierin fel kan zijn en ik ben me ervan bewust dat dat niet bij iedereen even goed valt. Dat is iets waaraan ik zal proberen te werken.

Dehaanmuziek schreef:

Het was niet bedoeld om Ko of wie dan ook af te vallen!

Zo heb ik het gelukkig ook niet opgevat.

Ko

larrios

marnix schreef:

probeer het eens met een boek van ffrits damrow, als we het over techniek hebben.

fitness for brass.

Een puik boek, voor alle onderdelen van het trompetspelen

Ha! Die uitdaging kan ik natuurlijk niet laten liggen. Ik heb mijn exemplaar van het boek er maar meteen bijgepakt.

Een voorbeeldje. Frits geeft twee algemene richtlijnen aangaande embouchure. Op zichzelf geen onzinnige opmerkingen, hoewel er best een kanttekening hier en daar gemaakt kan worden. Ik vind deze twee richtlijnen eigenlijk een beetje karig. Niet dat meer per definitie beter is, maar vind je deze twee opmerkingen in dit boek werkelijk afdoende?

(Excuseer me, want dit is off-topic. Als het op een ander draadje moet, geen probleem.)

Enkele vraagtekents bij deze richtlijnen:

1. De mondstukrand moet niet op het rode gedeelte van zowel boven- als onderlip staan. Over de bovenlip zul je mij niet horen, maar waarom de onderlip? Bij de onderlip komt dit zeker niet zo nauw als de bovenlip.
2. Bij alletwee de richtlijnen staat: voor de juiste positie van het mondstuk/lipstand zie de illustratie. Dit vind ik ook opmerkelijk. Zeker omdat hij daarboven nog schrijft dat er geen algemeen recept voor een goede embouchure is, omdat de individuele verschillen te groot zouden zijn. Er is dan wel zoiets als de juiste lipstand of mondstukpositie? Niet alleen geloof ik dat niet, het spreekt elkaar volgens mij ook tegen.

Gaarne een reaktie.

Ko

MagnumHorn

larrios: nog steeds off topic :evil:

Netetiquette is toch niet zo moeilijk?
http://www.trompet.nl/forum/viewtopic.p ... sc&start=0

Back on-topic graag: "Eeuwig te hard"

Yamahaddatdangezegd

Ja, ik was het bijna vergeten, mijn vraag...

Tips zijn nog steeds welkom. Ik probeer ook al wat meer naar beneden te spelen. Ik speel nogal met een vooruitstaande onderkaak, als gevolg waarvan mijn trompet tamelijk rechtvooruit staat. Echter, als ik naar beneden speel, sluit ik mezelf op, waardoor de luchtstroom niet meer optimaal is.

Tobias Dammers

Citaat:

1. De mondstukrand moet niet op het rode gedeelte van zowel boven- als onderlip staan. Over de bovenlip zul je mij niet horen, maar waarom de onderlip? Bij de onderlip komt dit zeker niet zo nauw als de bovenlip.

Heel simpel. Het rode deel van je lip is slijmvlies, en daarom heel kwetsbaar. Ook het weefsel eronder is veel kwetsbaarder en minder te trainen dan de stevige spieren in het witte deel. Tenzij je consequent "no-pressure" kan spelen (en ik ken persoonlijk niemand die dat kan), zul je je lipweefsel beschadigen door "in het rood" te zetten. De een mag er dan wel wat beter mee weg komen, maar het blijft schadelijk, dus wat mij betreft is met die maatregel echt niks mis; ik vind het heel goed dat hij dit in zijn boek schrijft.

Rik Baars

Yamahaddatdangezegd schreef:

Vele jazzbroeders waaronder ook ikzelf worden tegenwoordig veel gevraagd om met hafabraorkesten mee te spelen die een licht programma spelen, als sectieleider ofwel als solist. Hierdoor kom ik in een voor mij nieuwe situatie terecht die nogal eens voor problemen zorgt, en wel qua balans.

Als ik in het hogere register speel, is dit ongelofelijk veel te hard ten opzichte van het orkest. Dit geldt vooral in een klassieke setting, als het om een bigbandachtig arrangement gaat, wordt het veelal door de vingers gezien. Let op: dit probleem doet zich alleen voor als ik in een harmonie of fanfare meespeel. In een bigband ben ik weliswaar goed te horen, maar niet overdreven hard.

Wat kan ik hieraan doen, zijn er meer mensen onder jullie die dit probleem ondervinden?

Ik speel op een Hub van Laar B7, met een VB 3C. Bij bigband spel wijk ik uit naar een Marcinkiewicz E13 (Chuck Findley). Zowel met het VB als met het Marc. is het veel te sterk, en moet ik me ontzettend inhouden om in balans te spelen. HELP!!!

Het verbaast mij een beetje dat je je dynamiek zoekt in je materiaal: Het is elke amateur (en iedereen begint als amateur, toch

) bekend dat iemand die "ervoor geleerd heeft" veel meer dynamisch bereik heeft, zowel harder, als zachter. Dit geld idem voor "klassiekers" trouwens. Zacht spelen kan en moet je ook oefenen!
Het harmonie-orkest waar ik bij speel heeft de gewoonte om goede professionals uit te nodigen voor solistische werken, en het valt me elke keer weer op wat een dynamisch bereik er mogelijk is, (op allerlei verschillende instrumenten overigens), ten opzichte van solisten uit het orkest zelf, die toch niet onverdienstelijk kunnen spelen......
Ik weet niet wat jij het hogere register noemt, maar als je in een goed HAFABRA orkest speelt moet je zachtjes een C3 kunnen spelen, lijkt me.
Materiaal is wel iets van belang, maar, en dat is hier wel vaker gezegd, "it's the man behind the gun" !
Ik speel op een Schilke X4 en een Conn Victor, en op beide met een VB3C (megatone, sinds kort) en een VB3E, afhankelijk van waar ik speel, maar ik moet in alle gevallen (ook 1e trompet in een bigband!) ook zacht kunnen spelen.....

Tobias Dammers

Ik heb een tijdje geleden eens een stuk gecomponeerd voor trompet en strijkkwartet, en zelfs dat kon nog net. Hoe meer controle je over je lucht hebt, hoe makkelijker je zacht kan spelen.
Misschien ben je dat stadium al lang voorbij, maar toch even dit: volgens zowel mijn eigen ervaring als veel vakliteratuur moet je dynamiek niet regelen vanuit je ademsteun. Een zachte noot heeft net zoveel ademsteun nodig als een harde. De meest efficiÃ«nte manier om je dynamiek te beheersen is met de stembanden (!). De kunst is nou met je stembanden meer of minder lucht door te laten, zonder de rest vn de spieren eromheen te bemoeien. Het beste kan je dit leren onder supervisie van een goede docent, maar als richtlijn kan je proberen zachte noten niet te benaderen als "zacht" of "zwak", maar liever als "klein" of "smal". Net zoveel ademsteun, maar een kleinere (dunnere) luchtstroom. Kan je heel goed oefenen op lange noten met crescendo en decrescendo, bijv. inzetten op mf, cresc. naar ff, descresc. naar ppp, net voordat-ie wegbreekt op dat punt eventjes vasthouden en onthouden hoe je het hebt gedaan. En natuurlijk de ademsteun in de gaten houden.

Yamahaddatdangezegd

Bedankt heren, dit soort tips zijn zeer waardevol! Voor een gedeelte ben ik hier natuurlijk al mee bezig, maar het probleem zit `m erin dat ik altijd met veel te veel presence speel. In een bigband is dat niet zo erg (sterker nog: zeer prettig en comfortabel), daar is p nog altijd wel wat geluid. Nu speel ik regelmatig in een harmonieorkest mee, onder leiding van een dirigent die de eerste trompet heel erg extreem zacht wil, zelfs als er een hoge d staat (en fff eronder).

Het in het materiaal zoeken (Rik) was niet mijn eerste idee, maar werd me door Erik aangereikt, en wie weet bereik ik er iets mee. Ik weet niet of je ervaring hebt met de projectie van een B7, maar das niet mis hoor!

Het gebruik van de lucht is het probleem niet, ik denk dat ik in mijn studie te weinig aandacht heb besteed aan mijn embouchure, en meer specifiek het embouchure om zacht hoog te spelen. Ik krijg bijvoorbeeld een G3 echt niet veel zachter dan ff gespeeld, maar ja, dat is ook eigenlijk nooit nodig...

Eeuwig te hard

Wie is er online