Ik loop als we in een groot gebouw zijn vaak even rustig alleen het trappenhuis door.
Soms vraag ik me ook af wat er nou het ergste zou zijn wanneer ik "deze" solo fout zou spelen. Vaak valt het dan wel mee, want de helft van de bobo's die wij in de zalen treffen weten amper wat een trompet is en komen meer voor de strijkers.
Ook helpt het me om er goed bewust van te worden dat niet alle mensen in de zaal op dezelfde manier naar het orkest luisteren als ik, (ik let heel erg op de trompetsectie).
Vooral toen ik net met wat solootjes in het orkest begon, zei ik vlak voor de solo tegen mezelf; Als er iemand in de zaal is die het beter kan, dan had hij hier maar moeten staan!
Verder geen gerommel met zalfjes en pilletjes, gewoon schitteren!
