Gekraak bij hoge noten..

JeroenJongeling

Helemaal mee eens!

erikveldkamp · **Geregistreerd:** 26 nov 2002 16:28 **Berichten:** 5688

Ik moet de eerste leerling nog tegenkomen met zogenaamde embouchureproblemen waar de ademhaling (of uitademing en ademsteun) wel goed is.Het is daarentegen niet zo dat als je ademhaling/ademsteun goed is je in eens alles kunt spelen.

Maar, de meesten die ik tegenkom blazen niet goed door de trompet. Er zit geen energie (lucht) achter de noot en dan komt alles op je lippen aan. Dan krijgen ze er dubbel van langs en raak je veel eerder vermoeid, intonatieproblemen, etc.

In het juni nummer van de Sonic heb ik het in mijn column over de lage ademhaling. In het augustus nummer gaat het over de midden, hoge en volledige ademhaling en de wedge....(sluikreclame).... :wink:

Dirk · **Geregistreerd:** 28 dec 2004 10:20 **Berichten:** 51

Citaat:

marnix stelde:

--------------------------------------------------------------------------------

Ik denk dat je ook tegelijkertijd moet zorgen dat je een goede mondstand hebt, want ook een verkeerd embouchure kan vreselijk in de weg zitten, ook al heb je alle lucht van de wereld.

Dat gevoel ken ik want ik heb het gevoel dat ik echt wel genoeg lucht "erachter" zet, maar ik krijg het niet door mijn lippen heen. Dus knijp ik het gaatje dicht, weet ik, maar hoe krijg ik dat probleem opgelost? Ze zeggen dat je je lippen niet op elkaar moet knijpen maar het gaatje ahw als een diafragma van een fototoestellens kleiner moet maken door je mondhoeken naar elkaar toe te bewegen. Maar komt er dan niet teveel lip in het mondstuk? Dan gaat het toch ook dicht zitten? Welliswaar knijp je dan niet maar dan kan al die lucht nog steeds niet de trompet in. Bij mij klinkt het prima tot E2, daarna is het maar afwachten.....

Marjoleine

Ik heb het alleen maar van horen zeggen hoor... Ben het er zelf niet mee eens. Ik vind dat je zelf eerst een goed embouchure moet bouwen, maar ook hier verschillen de meningen ernstig over. Zoals mijn docente zegt: "het is een cirkel waar je je in bevind. Iedere leraar stapt ergens in, maar uiteindelijk kan niks zonder elkaar"....

erikveldkamp · **Geregistreerd:** 26 nov 2002 16:28 **Berichten:** 5688

Dirk schreef:

Dat gevoel ken ik want ik heb het gevoel dat ik echt wel genoeg lucht "erachter" zet, maar ik krijg het niet door mijn lippen heen. Dus knijp ik het gaatje dicht, weet ik, maar hoe krijg ik dat probleem opgelost? Ze zeggen dat je je lippen niet op elkaar moet knijpen maar het gaatje ahw als een diafragma van een fototoestellens kleiner moet maken door je mondhoeken naar elkaar toe te bewegen. Maar komt er dan niet teveel lip in het mondstuk? Dan gaat het toch ook dicht zitten? Welliswaar knijp je dan niet maar dan kan al die lucht nog steeds niet de trompet in. Bij mij klinkt het prima tot E2, daarna is het maar afwachten.....

Het komt op mij een beetje te verkrampt over. Je bent er teveel mee bezig. Ontspan je lippen, zet ze in een "mmm" stand en blaas rustig met een regelmatige luchtstroom door uit. Dat is genoeg inspanning tot een G2. Als je hoger komt dan spannen de mondhoeken zichzelf wel wat aan, daar moet je niet bij nadenken. De lipopening wordt ook vanzelf wel iets kleiner. Dat verschil is niet groot. Maar als je bewust gaat knijpen dan knijp je je lippen dicht. Hoe meer je je gaat fixeren op je embouchure, hoe meer problemen je oproept. Je kunt namelijk niet alle benodigde mondspieren bewust onder controle krijgen.

Luister naar je geluid. Dus probeer bij elke noot een mooie volle klank te maken en breidt zo je bereik langzaam naar onder en boven uit. Dus een lage G moet even vol klinken als een G2. Maar zet er een regelmatige luchtstrom achter, dat hoeft niet veel lucht te zijn, dat zorgt alleen maar voor meer volume.

Probeer ook eens te buzzen zonder mondstuk en probeer dat gevoel over te brengen op je trompetspel.

Marjoleine

erikveldkamp schreef:

In het juni nummer van de Sonic heb ik het in mijn column over de lage ademhaling. In het augustus nummer gaat het over de midden, hoge en volledige ademhaling en de wedge....(sluikreclame).... :wink:

Echt een goede column, heb er veel aan gehad bedankt! Enneh... Ik was op de "trumpet party", wat een goed optreden zeg!!

ruben

erikveldkamp schreef:

Het komt op mij een beetje te verkrampt over. Je bent er teveel mee bezig. Ontspan je lippen, zet ze in een "mmm" stand en blaas rustig met een regelmatige luchtstroom door uit. Dat is genoeg inspanning tot een G2. Als je hoger komt dan spannen de mondhoeken zichzelf wel wat aan, daar moet je niet bij nadenken. De lipopening wordt ook vanzelf wel iets kleiner. Dat verschil is niet groot. Maar als je bewust gaat knijpen dan knijp je je lippen dicht. Hoe meer je je gaat fixeren op je embouchure, hoe meer problemen je oproept. Je kunt namelijk niet alle benodigde mondspieren bewust onder controle krijgen.

Luister naar je geluid. Dus probeer bij elke noot een mooie volle klank te maken en breidt zo je bereik langzaam naar onder en boven uit. Dus een lage G moet even vol klinken als een G2. Maar zet er een regelmatige luchtstrom achter, dat hoeft niet veel lucht te zijn, dat zorgt alleen maar voor meer volume.

Probeer ook eens te buzzen zonder mondstuk en probeer dat gevoel over te brengen op je trompetspel.

Ik ben het volledig met je eens, zowiezo heb ik zelf de indruk (ook serieuze embouchureproblemen gehad) dat als je rustig ontspannen uitademd en idd niet teveel nadenkt dat de 'puzzelstukjes' vanzelf op hun plek vallen. Ik heb namelijk ook een tijdje geprobeerd iedere spier die ik gebruik bij het embouchure te controleren met gevolg dat het nergens naar klonk en het aantal kixen een exponentiele curve volgde.

erikveldkamp · **Geregistreerd:** 26 nov 2002 16:28 **Berichten:** 5688

Er zijn zo'n 200 spieren betrokken bij trompetspelen. Hoe wil je die allemaal onder controle krijgen en houden. Dat gaat dus niet. De spieren reageren op prikkels vanuit je hersens. Door bepaalde oefeningen te doen leer je indirekt die spieren te beheersen. Dat noemt men geconditioneerde reflexbewegingen. Het spiergeheugen wordt dan getraint zodat alle spieren automatisch in de goede stand staan voor de noot die jij in gedachten had. Let wel, hier is dus wel veel oefening voor nodig.

Vergelijk het bijvoorbeeld met een flatterzunge. Als je bewust na gaat denken hoe je je tong moet bewegen om een rollende beweging te maken dan gaat het niet. Als je een rrr denkt gaat het vanzelf.

Ik heb deze wijsheid/theorie o.a. van Bill Adam. Ik vind het een erg interessante kijk op de zaak. Er komt natuurlijk meer bij kijken. Het boekje "The inner game of music" gaat ook over dit soort dingen.

Het is natuurlijk wel zo dat als je veel dingen al fout aangeleerd heb het veel moeilijker is om het weer af te leren. Afleren is tig keer moeilijker dan aanleren.

Gekraak bij hoge noten..

Wie is er online