Een van de (vele) redenen, als welwillende amateur, om voor Taylor te keizen was het in de pitch spelen. Ik heb nooit een instrument gehad wat zo makkelijk, zowel hoog als laag, stemde met klarinetten/fluiten.(ervan uitgaande dat die wel stemmen natuurlijk

)
Vanzelfsprekend is hier door oefening ook erg veel aan te doen, maar indien je zoals ik daar maar zo'n half uurtje per dag vrij kan maken, afgezien van het weekend, is het toch wel formidabel als een instrument je als het ware bijna dwingt om de noot goed te raken.
Wat gliss betreft, die overigens bij een harmonieorkest, bij ons althans, veel minder voorkomt dan in jazz etc, merk ik toch geen verschil met mijn vorige trompet(ten).
Toevallig spelen we sinds een week o.a. Metrinomy waar het wel (veel) in voorkomt maar dat gaat best lekker met de Taylor. Vorige week ook een keertje met de bigband geoefend (binnenkort een keertje invallen) en dat ging ook super.
Mijn vraag is nu speelt het mondstuk hier ook een belangrijke rol bij? Ik heb een behoorlijk groot/diep mondstuk (Schilke 16c4) en voor ons nivo gaat de gliss dus best.
Gaat het nu met een ondiep mondstuk makkelijker of juist moeilijker? of speelt de toeter
op zich hier de hoofdrol?