OK, ik ben dus gisteren naar dat concert geweest.
Om te beginnen even vermelden dat het concert georganiseerd werd door het leger des heils. Dat was dus wel even iets anders dan het doorsnee concert dat ik gewoon ben: Zo werd er begonnen en geeindigd met een gebed... Naar goede Amerikaanse gewoonte werd het concert ook begonnen met het Amerikaanse volkslied dat door alle aanwezigen luidkeels werd meegezongen

.
De Brass Band of Columbus zelf speelde erg goed. Ze zijn duidelijk niet voor niets Amerikaans kampioen geworden. Ondanks het feit dat de meeste cornetisten eigenlijk een trompetachtergrond hebben, had de band toch een erg goede sound, en uitstekende solisten (de meeste leden hebben muziek gestudeerd aan The Ohio State University).
Chris Jaudes is vooral bekend van Broadway, maar speelde ook als studiotrompetist voor een hele reeks popartiesten en hij werkt ook voor reclame- en tv- tunes. Daarnaast was hij bij verschillende Amerikaanse symfonieorkesten te gast, hij is lid van de vermaarde "Brass Band of Battle Creek" en geeft les aan de Juilliard School in New York.
Maar goed, terug naar het concert.
Zijn eerste solo-werk was "Clear Skies" van Eric Ball. Een typische brass band cornet solo. Jaudes speelde de solo op trompet, maar slaagde er in deze bijna als een cornet te doen klinken.
Vervolgens speelde de band twee delen uit Call of the Cossacks van Peter Graham. Chris Jaudes speelde hierin de bogelsolo "Dyle's Lament" (op bugel uiteraard) en de eerste solopassage in "Cossack Fire Dance".
Na de pauze was het dan de beurt aan "A Carmen Fantasy" (gearrangeerd door Franl Proto). En ik kan gerust zeggen dat het publiek door dit stuk letterlijk weggeblazen werd. Wat een volume! Erg indrukwekkend... De hoge noten (ik durf zelfs niet te gokken hoe hoog...) zaten er knal op en ik ben blij dat ik pas op de 10de rij of zo zat, want de mensen op de voorste rijen moeten hier toch zeker gehoorbeschadiging aan overgehouden hebben

Zoals de Amerikanen het zeggen "That was amaaaaaazing"
Hetzelfde deed hij nog eens over in "Onward Christian Soldiers" (arr. Mark Freeh) en in het bis-nummer (waarvan de titel mij nu even ontsnapt)
Een erg geslaagd concert!