trompet-smurf schreef:
Het is toch bij Caruso zo dat als je het niet haalt je even moet wachten en het dan weer moet proberen. Haal je het dan weer niet moet je iets langen wachten. Haal je het dan na die pauze weer niet, moet je de oefening voor vandaag laten zitten en andere oefeningen gaan doen.
Het kan zijn dat ik het fout heb (het is nu 3 jaar geleden dat ik dat boek voor het laatst zag) maar ik dacht dat het zo zat in Caruso.
Nee hoor, je hebt het helemaal bij het rechte eind. Maar je zegt het zelf al, op en gegeven moment ( eerst na een tel of tien, en anders later op de dag nog een keer) moet je 'de oefening voor vandaag laten zitten'. Dus ik denk dat we het eens zijn.
Mocht je de behoefte voelen om er weer mee te beginnen dan raad ik je het Caruso-forum ten zeerste aan. Ik heb diverse pogingen ondernomen, en pas toen ik de stickies op dit forum ging volgen snapte ik wat de methode inhield en kan doen. Niet helemaal mijn ding, maar ik kan me voorstellen (en de voorbeelden zijn legio: Dave Douglas, Bob Findley, Randy Brecker, Marco Blaauw, Marcus Stockhausen, Laurie Frink) dat als je het goed toepast en heel consequent doet wat voorgeschreven is, dat het leidt tot een efficiente, sterke en gecontroleerde embouchure.
Meer in het algemeen (ik denk dat dit niet vaak genoeg gezegd kan worden): rust zolang als je speelt en heb geduld met jezelf. Je breekt een embouchure ssneller af dan dat je het opbouwt. Het is echt niet alleen een kwestie van uurtjes draaien, anders speelde ik jaren geleden al de sterren van de hemel. Dat was helaas niet zo.
Bert