Lancelot schreef:
Ik probeer nog even wat verder te filosoferen. Wat mij in de benadering van yamaha aanspreekt (wat overigens geen nieuw concept is en ook door bijv. Hub van Laar wordt beleden)), is het leren van muzikanten met een bepaalde opvatting. Deze sterkte is tevens een zwakte, immers er zijn vele goede muzikanten en zeker vele opvattingen. Wat is wijsheid?
Ik ken geen instrumentenbouwer die puur zijn eigen instinct volgt, dat zou wel heel erg dom zijn. Ze verwerken allemaal de feedback van hun klanten op in hun nieuwe ontwerpen. Het zou wel dom zijn om dat niet te doen, het is dus ook geen zwakte maar wijsheid. Ze filteren natuurlijk wel de muzikanten uit, de meesten moeilijk onder woorden brengen wat ze precies willen horen en voelen of veranderd willen hebben. Alhoewel Bach weinig verbeteringen heeft aangebracht sinds 1965. Alleen de Sterling beker vond ik een goede zet.
Yamaha kiest bepaalde muzikanten uit die een bepaalde markt vertegenwoordigd, Als het nieuwe model deze artiest bevalt, dan is er ook wel een grote markt voor. Dat blijkt ook wel uit het succes van de Bobby Shew trompetten. Maar ook de nieuwe Artist models zijn custom made en vertegenwoordigen een bepaalde markt. Al blijkt nu dat van oorsprong klassieke orkestinstrumenten zoals de 9000 serie ook door jazz musikanten wordt bespeeld (Nicholas Payton speelt nu ook de 9335NYS).
Hub zal goed geluisterd hebben naar de ervaringen van Peter Masseurs, Jan Oosthof, Chuck Findley en Ack van Rooijen om er maar een paar te noemen. Elke keer als ik weer een nieuwe serie van hem speel vind ik ze dan ook weer beter spelen en klinken dan de vorige serie.