Lasting Change for Trumpeters

erikveldkamp · **Geregistreerd:** 26 nov 2002 16:28 **Berichten:** 5688

Ik kan dit nieuwe boek van harte aanraden. Het is een tekstboek dat erg diep in gaat op de lesmethode van Arnold Jacobs, 1 van de grootste muziekpedagogen die geleefd heeft. Eindelijk een boek die uitlegt waar het nu eigenlijk over gaat.

meer hierover op : http://www.luisloubriel.com/

jan drost · **Geregistreerd:** 27 jan 2004 09:46 **Berichten:** 84

Helemaal eens. Heel goed om te lezen en op je te laten inwerken. Hoewel ik maar amateur ben en nog een lange weg te gaan heb, is het heel inspirerend dit boek te lezen (vooral als je daarbij constateert dat je op de goede weg bent natuurlijk

)

Voor wie het ook gelezen heeft: ik verbaas me over één puntje in de piramide van factoren die van invloed zijn op trompetspelen. De schrijver zet "trumpet acoustics" vóór "tong/tongpositie". Dat vind ik erg vreemd. M.i. staan de kenmerken van je trompet aan het eind / onderaan te staan. Wat vind jij daarvan Erik?

erikveldkamp · **Geregistreerd:** 26 nov 2002 16:28 **Berichten:** 5688

Ik ben erg tegen het BEWUST gebruik van tongposities dus kan me daar erg in vinden. Het is nooit aangetoont dat verschillende tongposities invloed hebben op de klank of toonhoogte. Het is WEL aangetoont dat de tongpositie verandert naarmate je hoger of lager speelt maar daaardoor ga je niet hoger of lager spelen. Daar is alleen de lipspanning voor verantwoordelijk in combinatie met een goede ademsteun.

http://www.erikveldkamp.nl/Resources/ar ... elheid.pdf

http://www.erikveldkamp.nl/Resources/ar ... rSpeed.pdf

Arnold Jacobs propageerde een relaxte tong de zo laag mogelijk in de mondholte ligt zodat de luchtstroom niet gehinderd wordt een de lippen optimaal kunnen vibreren wat een betere klank oplevert.

Dus ik kan me wel vinden in het standpunt van dit boek...

diederik

Misschien is het al eens op het forum geplaatst, maar als je onderaan klikt, legt hij (Jakobs) het in een "video-introduction" nog eens haarfijn uit.
http://www.windsongpress.com/almost%20live/tongue.htm

Lijkt me een machtig interessant boek!

jean

Ik heb het boek een maand en ben het voor de tweede keer aan het lezen. Het heeft me al veel geholpen, vooral dan de 'mental image of sound'. Ik was al veel te veel jaren veel te technisch bezig in plaats van muzikaal, dus ik zit nu terug op de goede weg. Wat vooral duidelijk te horen is in mijn klank. Het spijtige is dat het tot nog toe alleen thuis werkt want vanaf dat ik op een repetitie een solo moet spelen nemen mijn oude gewoontes het weer over ( door de zenuwen) en ben ik geen 50% meer waard van dat ik thuis kan. Maar ik weet door dat boek nu tenminste hoe dat komt en dus kan ik eraan werken. ( fifth cranial nerve uitschakelen en concentreren op mental image of sound.)
Het moeilijke hieraan vind ik dat je jezelf dus zo erg moet concentreren op je eigen sound van de trompet in je geest en je toch eigenlijk tegelijk ook moet luisteren of de stemming met het orkest wel juist is. Dus dan moet je toch eigenlijk wel naar jezelf luisteren terwijl je speelt en dat wordt door dit boek heel erg afgeraden.

Ik heb ook het boek 'Balanced Embouchure' van Jeff Smiley. Dat heeft me ook al erg geholpen, maar het zijn twee totaal verschillende methodes. Terwijl het in BE vooral gaat over de aperture te verkleinen zegt lasting change dat je beter met een grotere aperture speelt voor een ronde klank. Volgens mij hangt het af van de stijl die je speelt en zijn vooral klassieke trompettisten beter af met Lasting change als met BE.

erikveldkamp · **Geregistreerd:** 26 nov 2002 16:28 **Berichten:** 5688

Lasting Change is geen methode en heeft niets te maken met BE. Ik denk dat Arnold Jacobs een groot tegenstander van dit boek geweest zou zijn als hij nog geleefd had. Ik ben volgens mij in het boek Lasting Change niet veel over de aperture tegengekomen, in ieder geval gaat het daar niet om.

Wat betreft intoneren en stemming, dat zit ook in je hoofd en is onderdeel van de klankvoorstelling. Je hoeft dus niet naar jezelf te luisteren maar luistert naar het geheel. Dus je hoort voordat je de noot speelt al hoe hij (stemmend) klinkt. Daar moet je op trainen. Arnold Jacobs zei dan ook dat solfege erg belangrijk was, belangrijker dan het trompetspelen op zich.

Het gaat er dus om dat je werkt aan een goede klankvoorstelling, de embouchure vormt zich dan vanzelf om die klank te produceren, net zoals je bij het zingen er niet aan denkt wat de stembanden precies moeten doen om een klank te prodceren. Door veel te zingen (met de juiste zangoefeningen) ontwikkel je vanzelf de stembanden.

Bij BE draait Jeff de boel om door te werken aan de embouchure en daarbij de ademsteun te verwaarlozen. Ik geloof dat ik al eens had laten doorschemeren dat ik het hier niet zo op heb...

Ik ben vooral een leadtrompettist en kan terugkijkend op mijn ontwikkeling zeggen dat ik het ongeveer zo geleerd heb als in het boek Lasting Change staat. Dus door je te ontwikkelen door zo muzikaal mogelijk te oefenen en te spelen. Elke noot moet zo mooi mogelijk zijn, als je nu thuis toonladders oefent of een koraal speelt tijdens een uitvoering. Daarbij is de ademsteun ook erg belangrijk, vandaar "Song & Wind".

L J

jean schreef:

Maar ik weet door dat boek nu tenminste hoe dat komt en dus kan ik eraan werken. ( fifth cranial nerve uitschakelen...

Zou ik niet doen als ik jou was... :wink:

jean

Iedereen heeft het altijd maar over een zo mooi mogelijke sound door in het tooncentrum te spelen. Als je meespeelt met een fanfare of harmonie die niet op een professioneel niveau spelen en waarvan de stemming dus ook niet altijd perfect is, dan moet je maar eens proberen om in het tooncentrum van elke noot op je trompet te spelen. Het resultaat is dan dat elke noot op zich wel met de mooist mogelijke klank zal klinken, maar dan trekt de stemming op niets meer in vergelijking met de rest van het orkest. Volgens mij moet je dan voor jezelf een compromis maken tussen een mooie klank (tooncentrum) een een juiste stemming. als je een toon met je lippen moet bijstellen speel je niet meer in het tooncentrum en is je klank dus ook niet meer op zijn mooist.

Conclusie: hoe beter je begeleidingsband, hoe beter je als solist ook kunt presteren want je hoeft dan ook minder rekening te houden met fouten in de begeleiding qua stemming.

Lasting Change for Trumpeters

Wie is er online