Lasting Change for Trumpeters

diederik

HJ schreef:

diederik schreef:

Ga zo voort! :wink:

(en gij zult spinazie eten zeggen ze in het Westland)

Na, da's ook wat. Dat zegt mijn vader ook en da's toch een rasechte Limburger. En het klopt ook nog eens niet, want spinazie is nog steeds niet mijn kostje....zou je daar wellicht een C4 door kunnen spelen? Benieuwd wat Jacobs daarvan gevonden zou hebben.

Bert

Spinazie wordt veel in het Westland geteeld :lol:

Maar vooruit: het is eigenlijk "ga zo voort en gij zult Spinoza heten"
Spinoza had een grote intellectuele ontwikkeling, Tegen iemand die zich intellectueel aan het ontwikkelen was zei men dus "ga zo voort en gij zult spinoza heten" :lol:

(geen geintje)

HJ · **Geregistreerd:** 24 nov 2003 15:58 **Berichten:** 563

diederik schreef:

Maar vooruit: het is eigenlijk "ga zo voort en gij zult Spinoza heten"

@diederik: het wordt al interessanter en interessanter met deze topic

. Ik ken hem vooral toch in de spinazie-uitvoering en dan zo:
ga zo door, mijn zoon, en gij zult spinazie eten. Haha, maar ik zal mijn vader eens even vragen of hij de etymologische achtergrond van zijn opvoedkundige wijsheden kent.
@ erik: tjonge, dus toch! ik zie een mooie nieuwe topic aankomen: Het verband tussen groente en bereik, Vitamine C goed voor C4, Popeye, de C4-man, C4, Ach wat, gewoon spinazie etuh!, en last but not least: Groente is goed voor je.

Hmmm, ook al zo'n vaderuitspraak. Misschien had ik gewoon naar mijn vader moeten luisteren, dan had ik die C4 allang gespeeld (heb ik ook, heb ik ook....roept de zoon....te laat, mijn zoon, anderen gingen je voor).

Bert

PS. Ik weet niet of ik nog zo scherp ben. Toch nog een beetje bijslapen. Morgen vroeg op om lekker bij Hub van Laar een mooie bugel uit te zoeken! Jippieieieieie!

diederik

quote PS. Ik weet niet of ik nog zo scherp ben. Toch nog een beetje bijslapen. Morgen vroeg op om lekker bij Hub van Laar een mooie bugel uit te zoeken! Jippieieieieie! quote

wauw, dat is geen klein bericht, Bert. Laat weten welke het wordt!

jean

Ik heb het boek Lasting Change sinds begin januari en ben het nu voor de derde keer aan het lezen. Ik ken het dus bijna uit m'n hoofd. Het staat natuurlijk bol van de herhalingen, maar de hoofdgedachten leken mij wel te bevallen. Het herleiden van allerlei gewoontes en technieken tot het simplistische 'song en wind' wordt heel goed uitgelegd en theoretisch klopt het wel maar de praktijk leert me toch wel wat anders.
Ik ben 13 maanden geleden intensief met BE gestart en dat heeft me enorm geholpen. Ik was ook al 20 jaar aan het vechten tegen uithouding en bereik, maar na een paar maanden BE was ik al een heel andere trompettist. Uithouding verdrievoudigd en een F3 was geen probleem meer terwijl vroeger een C3 al hel moeilijk was. Zelfs het drukken met m'n mondstuk tegen de lippen was veel minder geworden.Tot hier over BE.
Nu, na ongeveer 6 weken Lasting change (ik blijf ook nog m'n BE-oefeningen doen) is alles weer heel anders.
Mijn toon is nog veel beter en opener (vrijer) geworden en ik speel ook veel muzikaler. Maar wat ben ik ermee als ik op die manier na een kwartiertje spelen op die manier niet meer hoger kom dan een A2. Mijn toon, is beter, doordat ik door Jacobs met een groter embouchure (aperture) speel, maar dat werkt alleen in het lage en midden-register. Door op die manier te spelen verkloot ik m'n hoge register en ik voel dat het elke dag bergaf gaat.
Door me enkel te concentreren op song en wind en elk gevoel van m'n lippen negeer zit ik nu opgescheept met een veel te grote mondstukdruk waar ik moeilijk terug van af geraak.
Conclusie: Song en wind is wat mij betreft een grote hulp voor elk instrument BEHALVE voor trompet. Als je op een saxofoon blaast, al is het maanden geleden, dan krijg je daar met een goede mentale muzikale voorstelling een aardig stukje muziek uit omdat de klank en het bereik niet zo afhankelijk is van de conditie van je lippen. Mijn lippen zijn na 25 jaar semi-professioneel trompet spelen goed ontwikkeld, maar als ik een mindere periode heb zoals nu, dan kom je met song en wind ook geen sikkepiet vooruit.
Trompet is en blijft nu eenmaal een FYSIEK zwaar instrument.

erikveldkamp · **Geregistreerd:** 26 nov 2002 16:28 **Berichten:** 5688

Toch is het Song & Wind verhaal geïnspireerd op een trompettist en wel Bud Herseth, niet de minste. Daarnaast heeft de tubaist Jacobs vooral trompettisten op les gehad omdat bij dit instrument blijkbaar de meeste problemen optreden. De interviews achterin het boek met de trompettisten geven ook wat nuances aan, vooral dat de ademhaling voor een tubaist anders is dan voor een trompettist. Wij werken met meer luchtdruk.

Het is jammer dat het blijkbaar voor jouw niet werkt. Ik kan uit jouw verhaal niet goed begrijpen waar het fout loopt. In ieder geval gaat het bij Song & Wind er niet om om met een grotere lipopening te spelen. Ik zou niet eens weten hoe je dat kunt controleren of ie groter of kleiner wordt als je aan het spelen bent.

Als de mondstukdruk is toegenomen door het Song & Wind verhaal lijkt me dat ook raar. Ik snap de link niet. Als ik studeer op klassieke muziek wordt mijn hoge register er ook niet beter op, maar je kunt net zo goed op het hoge register werken met Song & Wind. Ik doe dat namelijk regelmatig. Ik heb dan alleen een andere voorstelling van hoe mijn geluid zou moeten klinken, dus meer geprojecteerd en een compacter geluid i.p.v. een groot rond geluid zoals bij klassieke muziek meer gepast is. Als ik klassiek studeer hoef ik ook niet zo nodig een G3 te spelen alhoewel ik het vandaag wel gedaan heb omdat ik een vioolconcert van Bach aan het oefenen was.

En dat trompet 1 van de meest fysieke instrumenten is, ben ik natuurlijk met je eens, dat staat zelfs in het boek.

theo

ik ervaar juist sinds de song&wind-benadering dat het met veel minder fysieke inspanning veel beter gaat. Het is meer een kwestie van energie die je erin steekt. Natuuurlijk wortdt je moe, je gebruikt nu eenmaal spieren maar dat is iets anders dan de fyieke manier. Het verhaal van Karel over het aanspannen van buikspieren is daar een mooi voorbeeld van. Ik herken dat als geen ander.

Ik ga nu zover dat ik niet eens let op hoe ik inadem en uitadem. De muzikale voorstelling werkt bij mij al heel goed als ik het te spelen fragment kan zingen of als ik de te pslen toonhoogte van tevoren hoor. Wanneer je dan gaat spelen merk je dat je lijf spieren veel efficienter gebruikt (zowel embouchure als adenmahling) en ja dan worden bepaalde buikspieren aangespannen maar op een manier die zinvol is voor de te leveren arbeid. In het verhaal van Karel (en tot voor kort ook bij mij en ik denk bij heel veel anderen ook) gaat het om spierspanning die blokkerend werkt dwz dat spierrgroepen elkaar tegenwerken. Je kunt dus inderdaad met een "plankharde buik" staan spelen terwijl de luchtstroom alleen maar belemmerd wordt (en dat hoor je aan de klank, dus als de klank goed is . . . . . . :wink:

bovendien snap ik niet goed dat je met BE een enorm uithoudingsvermogen had terwijl je dan juist bewust mondspieren belast/aanspant (roll-in/roll-out en bijv squeeze) en dat je bij Jacobs (meer relaxed en focus op muziek) juist geen uithoudingsvermogen hebt. De terugval in bereik is wel te verklaren omdat je bij song en wind merkt dat je embouchure op een andere manier wordt aangesproken en je spieren daar aan moeten wennen (dat ging bij mij vrij snel . . . niet forceren). Ik had echter altijd moeite om in het normale bereik te splen (tot c3)maar sinds Jacobs is dit geen probleem meer.

Karel

Ik weet na al die jaren dat het allemaal begint met een natuurlijke manier van ademhalen, dus zoals je als baby deed. Zonder nadenken en volstrekt relaxt. Ik heb in een belangrijk deel van mijn trompetlessen (het begin) les gehad van iemand die mij constant op de verkeerde dingen wees (volgens hem). Als ik die zou veranderen dan speelde ik op juiste manier zoals het op het conservatorium gewenst was, want daar wilde ik heen. Die dingen waren dus mijn ademhaling en mijn mondstuk stond te laag. Een goeie leraar zal NOOIT DIRECT de aandacht vestigen op jouw tekortkomingen. Hij zal iets voorspelen met een bepaalde toon, die jij dan vervolgens moet imiteren enz. enz. De toon van een goede trompettist is de graadmeter om je naar te richten. Zo kom je door imiteren uiteindelijk op de perfecte toon, rijk aan boven- en ondertonen, brilliant, energiek. Als je dat kan, dan zit je op de goede weg. Het gekke is dat ik er uiteindelijk allemaal ben achtergekomen via internet, boeken e.d. Dus misschien ben je zelf nog wel je beste leraar.

theo

Karel . . . . . .

zeer herkenbaar. Jammer dat ik er jaren mee "verspeeld" heb :cry:

Lasting Change for Trumpeters

Wie is er online