Perspectief musici conservatorium

trumpetvos · **Geregistreerd:** 28 mei 2003 19:27 **Berichten:** 1077

En zo dreigt er weer een einde te komen aan een discussie, het gaat dan weer over Camel en het discussiepunt wordt uit het oog verloren.

Camel is verzonnen door 2 forumleden die onder hun eigen nickname hier ook actief zijn.
Camel wordt te pas en te onpas gebruikt om hun eigen gelijk te halen, eens lekker tegen een ander forumlid aan te schoppen of ter leed en vermaak.
Een van de beide Camel's had zich met zijn eigen nickname al bemoeid met deze discussie maar kreeg op zijn post's geen gelijk genoeg.
Vanuit hun positie begrijp ik wel dat ze niet gelukkig zijn hoe deze discussie verloopt, maar ik vindt het wel een laffe deelname aan dit forum van de beide Camel heren.

Sorry dat ik ook even flink of topic ging, maar ik zie soms waardevolle forumleden slachtoffer worden van deze 2 gefrusteerde forumleden onder de naam Camel.

Laurenz

martijn85 schreef:

camel schreef:

Blabla Jensje Blabla.

als je niet wil dat er over jouw mening gedebatteerd word, moet je niet posten, al helemaal niet zo kennisloos en inzichtsloos als jij.

want: inspraak zonder inzicht leidt tot uitspraak zonder uitzicht

Beetje flauw om zonder ook maar één argument te noemen iemand "kennisloos en inzichtloos" te moemen. Meestal wordt het ook niet erg gewaardeerd om direct op de man te spelen.

Maar je bent het er kennelijk niet mee eens met wat Jens heeft geschreven. Dus jij denkt dat er geen marktwerking plaats vind. Dat lijkt mij op z'n minst discutabel te noemen. het feit dat er hier een discussie plaats vind lijkt dat al te ontkrachten.

Ik zou zeggen blijf hoop houden. Zowiezo zullen er altijd meer als genoeg uitzonderingen zijn om welke "stelling" dan ook onderuit te halen, of juis te bevestigen (net hoe je het ziet).

Kerkradenaar1988 schreef:

Nou camel, weer een geweldige inhoudelijke bijdrage. Dat is 2.

Volgens mij kan je maar beter ophouden met tellen. (zou nog wel eens vermoeilend kunnen worden :wink:

Meer offtopic dan dit gaat het niet worden, maar ik erger me er zo aan! Je schrijft het als 'Sowieso'. Prettige discussie nog.

Jens

Ik had al een vermoeden. Zulke bewust irritante posts kunnen alleen maar bedoeld zijn om de boel te zieken. Maar goed...Het leidt wel af van een leuke discussie, die volgens mij langzamerhand hierendaar tot een gezamenlijke overeenstemming begon te leiden. Jammer dat dit erdoorheen speelt, want ik vond de post van cees wel interessant...dus om daarop terug te komen...

Ik ben ook iemand die voor nop speelt als het moet, omdat ik het ten eerste te gek vind om te spelen en ten tweede omdat ik het als een investering in eigen kunnen zie....Als ik er iets voor krijg is het mooi meegenomen. Ik denk dat, amateurs zoals ik die op redelijk niveau wat dingetjes doen in bijvoorbeeld de kroeg of een poppodium, weing geld wegvissen bij de jongens die hun brood ermee verdienen, omdat dat vaak om de meer commerciele dingen gaat en het dus een andere vijver is waar je uit vist. Ik schrok overigens wel van wat Erik zei, 70 euro inclusief onkosten voor een professionele musical is wel bizar...dat riekt toch wel een beetje naar kartel achtige praktijken...

Om het in een bredere context te plaatsen, gisteren was er een docu over het leven van George Michael. Die vertelde over de rechtszaak die hij ergens jaren 90 tegen Sony had aangespannen, onder meer vanuit zijn gevoel dat voor muzikanten andere regels schijnen te gelden met tekenen van contracten en verdienen dan voor overige creatieve beroepen, zoals bijvoorbeeld acteurs. Ik heb laatst de eerste biografie over Lee Morgan gelezen, die vrij actief is geweest ergens in de jaren 50 om met de mede jazzmuziaknten een beroepscode proberen op te stellen. De bedoeling was om met zijn allen niet onder een bepaalde prijs te spelen, niet voor bepaalde prijs op te nemen en met zijn allen vertegenwoordigd te zijn in een vakbond om bijvoorbeeld te zorgen voor bijstand bij het tekenen van contracten. Dat schijnt uiteindelijk niet gewerkt te hebben, wat ook niet meer dan logisch is denk ik, omdat zoals ook in dat boek beschreven, uiteindelijk mensen gewoon pieken nodig hadden en wel moesten spelen als ze iets aangeboden kregen onder de prijs....

erikveldkamp · **Geregistreerd:** 26 nov 2002 16:28 **Berichten:** 5688

Bobby Shew vertelde eens het verhaal dat hij als 17 jarige enorm fan was van Kenny Dorham. Op een gegeven moment kwam hij erachter dat Kenny overdag gewoon in een bladmuziek winkel werkte en ging er elke dag kijken hoe Kenny Dorham muziek stond te verkopen... Later hebben ze nog veel samengespeeld.

Een amerikaanse trompettist die in Amsterdam woont en uit L.A. komt vertelde eens dat hij naar een concert van Bobby Shew was geweest in L.A. Er zaten 4 mensen in de zaal, waarvan hij er 1 was en zijn vrouw. Dat er zo weinig werk was in L.A. is ook 1 van de reden dat hij nu in Europa probeert zijn geld te verdienen. Hij zat daarvoor o.a. bij Brian Setzer te spelen met een collega trompettist die ook even hier woonde maar inmiddels weer terug is gegaan omdat ie hier ook geen werk kreeg.

Zo zijn er meerdere verhalen bekend van wereldtoppers in New York waarvan blijkt dat zij ook niet rond kunnen komen van het snabbelen. Die hebben vaak dan een bijbaan als taxichauffeur of zoiets dergelijks. Collega's van mij werkten ook overdag in een platenzaak in wat mindere tijden, je moet toch wat.

Waarschijnlijk een beetje hetzelfde als al die werkloze actrices in Hollywood die vooral hun geld verdienen als serveerster.

HJ · **Geregistreerd:** 24 nov 2003 15:58 **Berichten:** 563

Jens schreef:

Ik heb laatst de eerste biografie over Lee Morgan gelezen, die vrij actief is geweest ergens in de jaren 50 om met de mede jazzmuziaknten een beroepscode proberen op te stellen. De bedoeling was om met zijn allen niet onder een bepaalde prijs te spelen, niet voor bepaalde prijs op te nemen en met zijn allen vertegenwoordigd te zijn in een vakbond om bijvoorbeeld te zorgen voor bijstand bij het tekenen van contracten. Dat schijnt uiteindelijk niet gewerkt te hebben, wat ook niet meer dan logisch is denk ik, omdat zoals ook in dat boek beschreven, uiteindelijk mensen gewoon pieken nodig hadden en wel moesten spelen als ze iets aangeboden kregen onder de prijs....

Er zijn in iedere tijd wel initiatieven in die richting, maar ze stranden telkens weer, om precies de reden die je aangeeft: muzikanten moeten toch maar hun geld bij elkaar zien te sprokkelen.
ik heb eens vrij dicht bij een dergelijke afspraak gezeten. een aantal behoorlijk bekende mensen (ik noem even geen namen) spraken met elkaar af dat ze vanuit een boekingskantoor opererend, allemaal een mooi bedrag zouden vragen. Wij wilden in deze pool meegaan. Het zou ons werk op de toenmalige kernpodia kunnen opleveren tegen een mooie gage. Affijn, afspraak gemaakt, bleek dat de bekende mensen vrij makkelijk dat geld kregen, en de mensen die hoopten mee te liften, juist niet, maar ja, de afspraak was wel gemaakt dat niemand onder de prijs zou spelen. Gevolg, de bekende mensen speelden voor een goeie prijs, de minder bekenden speelden niet, want die kregen eenvoudigweg dat geld niet omdat een podium dat risico niet wilde nemen. uiteindelijk kun je dan toch alleen maar kiezen of delen: voor iets minder spelen, of niet spelen. de keus is gauw gemaakt.
Je kunt het de muzikanten ook niet kwalijk nemen. podia en publiek moeten goed begrijpen dat als ze kwaliteit willen, ze daaarvoor moeten betalen. Het is eigenlijk van de zotte dat in Nederland zoveel gespeeld wordt zonder entree te heffen. Het is een Nederlandse traditie, dat je live muziek kirjgt zonder ervoor te betalen. Dat iszo ingesleten dat het lastig wordt daar iets anders voor te verzinnen, maar hier kon wel eens een deel van het probleem liggen:
Met name de horecaa is erg benauwd om entree te heffen, want dan zou het wel eens zo kunnen zijn dat er minder omzet wordt gedraaid. Men zegt wel dat er te weinig geld is om meer dan 50 Euro de man te betalen, maar weigert vervolgens om entree te heffen. Da's gek. En een typisch geval van onwil. Ook het publiek zou overigens moeten wennen aan het betalen van entree. Dat vergt een enorme cultuuromslag, waar ze overigens in veel landen allang geen enkel probleem meer mee hebben. Men wil in Nederland echt voor een dubbeltje op de eerste rang, en dat ram je er niet zomaar uit.

Bert

Jens

Dat klopt helemaal. Ik ben inmiddels in de "gelukkige" positie dat ik met mijn bandje in het clubcircuit niet meer voor alleen onkosten hoef te spelen en iets meer kan vragen. Dat iets meer is overigens nog net 3-4x de onkosten. Dat is in nederland al aardig. Dat heeft echter een hele tijd gekost en nog krijg je heel vaak van boekers te horen dat dat niet kan. Het zou veel schelen als er een entreegeld werd gevraagd. Het werkt denk ik voor iedereen beter. Het geeft artiesten/bandjes de stimulans om ervoor te gaan en er tijd/energie en geld in te steken en het publiek krijgt een diverser en hopelijk leuker aanbod op die manier.

Hier in Nederland wordt altijd gezegd dat er in Engeland zo'n goeie scene is voor bandjes. Ik sprak een paar maanden een paar gasten uit een Engels bandje die met hun oren stonden te klapperen dat ik er niet van kan leven met alle dingen die wij inmiddels hebben gedaan. In engeland betaal je gewoon entree en de muziekscene leeft daar ook enorm onder de jongeren. Het floreert allemaal heel erg daar, veel bandjes, veel clubs, veel publiek. Iederteen kent de nieuwe underground bandjes, en jongeren supporten die ook door shirts en cds te kopen, en clubs heffen entree en betalen de muzikanten een redelijk gage. Dat zou in Nederland een cultuuromslag eisen ja, maar ik denk dat dat niet mogelijk is, zoiets gaat veel verder dan alleen de muziekcultuur in een land, dat gaat over de hele cultuur van het land. Doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg. Gelukkig kunnensommigen er nog wel van leven Nederland en zijn er ook, zoals eerder in dit topic gezegd, voordelen aan muziek maken naast een "normale" baan.

Overigens, om een lang verhaal nog langer te maken, in een van de laatste Sonics stond een opmerking van een muzikant over de conservatoria hier en in Duitsland. Het schijnt dat de toelating en de opleiding in Duitsland veel en veel strenger is en daar ook minder conservatoria zijn en dat afgestudeerden na hun opleiding ook makkelijker werk vinden. Ik weet niet of dat klopt...

HJ · **Geregistreerd:** 24 nov 2003 15:58 **Berichten:** 563

cees schreef:

Ik heb liefde voor de trompet, en al helemaal voor de muziek. Ik geloof er nog steeds in (misschien in al mijn naiviteit) dat als ik maar vaak genoeg goed genoeg speel er wel mensen zijn uit 'betere' kringen die dan mij een keer durven te vragen als sub of in een ad-hoc bandje.

Daar komt een beetje de factor geluk om de hoek kijken, en of de 'betere kringen' je te horen krijgen, en wat je daar vervolgens dan weer mee doet.
Ik speel zowel in de hogere kringen, als ook in kroegen als ik daar zin in heb. Mijn ervaring is, dat je vooral moet doen wat je leuk vindt. Als je het niet leuk vindt om te doen, is er geen enkele reden om ermee ddoor te gaan. Als je het wel leuk/leerzaam/interessant vindt, moet je het proberen uit te bouwen.
Jamsessies zijn over het algemeen best leuk, maar veel snabbels heb ik er nooit aan overgehouden, terwijl toch mensen uit de 'hoogste regionen' mij op de schouders klopten.
Al te slecht betaalde snabbels, zijn over het algemeen ook beter te mijden. De voorwaarden zijn dan vaak ook zo slecht, dat je helemaal niet aan goeie muziek toekomt. Dingetjes voor radio en televisie onder het mom van 'het levert bekendheid op', kosten alleen maar veel tijd en gedoe. ik doe dat niet meer, tenzij er goed voor wordt betaald. ook spelen voor niks omdat er een boeker in de zaal zou zitten si vragen om een teleurstelling. Dus nogmaals, vind je het leuk om die muziek te maken, doe het, dat is de enige motivatie om iets goedkoop e doen. voor de rest doe je het niet, of goed betaald.

Citaat:

Contacten leggen, zelf clubs, kroegen, festivals, boekers enz enz plat bellen, hard studeren, je eigen ding ontwikkelen.. zonder bloed, zweet en tranen kom je er niet. En als er iemand is die dit leest en denkt; 'ik ben net zo goed/beter dan jij en doe die goedkope gigs niet en ik ben over 10 jaar een 'goed' verdienende trompettist en jij niet.. denk dan nog even aan je motivatie!

Zo zit ik ook in elkaar, maar het is een keuze. Er zijn echt wel mensen die weigeren onder een bepaald bedrag te spelen, en sommigen lukt het om dat uiteindelijk af te dwingen. Ik heb dat wel geprobeerd, maar het gevolg was dat ik niet meer speelde. ik weet dus blijkbaar niet hoe je dat aanpakt, dan maar spelen wat ik leuk vind. Grappig is dat ik mijn principes dit aangaande een beetje heb losgelaten, en nu opeens erg veel goedbetaalde, leuke snabbels heb. Snap je dat nou? Misschien heb ik genoeg voor niks gespeeld in mijn leven, en bepaalt de grote almachtige jazzgod vanachter zijn klavier, dat het tijd wordt dat ik eens wwat verdien. Ik weet het niet, maar aangezien dit de topic is, lijkt het me een goed moment om vast te stellen dat het op en neer gaat. Soms loop je over, en soms heb je niks. Hou daar rekening mee als je dit vak wilt beoefenen.

Bert

Perspectief musici conservatorium

Wie is er online