speciefieke voorbeelden nodig

De Ronde Van

Citaat:

Volgens mij heeft ieder instrument zo zijn hang ups. Volgens mij spelen saxofonisten bv. graag zo snel mogelijk, bastrombonisten zo laag (!!!!!hahahaha) mogelijk, en drummers toch ook wel zo hard mogelijk. Is toch leuk? Niet muzikaal, wel leuk.

Dan prijs ik me gelukkig dat ik niet zo vaak met deze saxofonisten en drummers speel.

Citaat:

Als je dit kunt, heb je alle mogelijkheden om het muzikaal zo in te vullen als je zelf wil.

Dan snap ik niet dat hij het zo deed zoals op de trumpetparty.

Citaat:

Jawel. ik probeer iedere dag minstens 1 C4 te spelen. Waarom niet?

Net zoiets als dagelijks een lepel levertraan? Niet lekker maar men beweert dat het goed is?

Jens

Jaws schreef:

We willen heel graag laten horen wat we kunnen, dat is oa de reden dat we op treden. En een hoge noot is door een collega trompettist of publiek heel makkelijk te horen én het is zelfs meetbaar, bv een F3. Erg doeltreffend dus om je kunstje te tonen.

Wanneer je goed timed, zuiver speelt of met de goede opvatting speelt is dat voor velen minder goed te horen doordat ze er simpelweg niet mee groot zijn gebracht door hun leraar. Bovendien zijn deze aspecten niet meetbaar. Vandaar dat er vaker over hoog spelen gesproken wordt en de rest een ondergeschoven kindje is.

Daar wil ik wel iets aan toevoegen. Tot een dik jaar geleden had ik erg moeite met het hoge register totdat ik daar specifiek op ben gaan studeren. Toen ik uiteindelijk een redelijk bereik had (E3), dacht ik eens in mijn verschillende bandjes hierendaar wat mensen te imponeren door wat lijntjes een octaaf hoger dan normaal te spelen. Wat denk je? Niemand hoorde het. Of ze hoorden het wel, maar het boeide ze niet. Terwijl ik dacht dat iedereen van zijn stoel zou vallen en juichend op me af kwam rennen. Maar dat is dus helenmaal niet zo, en waarom? Omdat het trompettisten zelf boeit, maar door de bank genomen een (leken) publiek niet. Weet je wat (in ieder geval bij mij dan) opvalt bij mijn mede bandgenoten of publiek? Als ik een mooie solo heb, zelfs al komt die niet boven de D2. Als er lekker getimed is, of als er lekkere nootjes gekozen worden.

Een vriend van mij, een goeie klassieke tromepttist, is een jaar naar Australië gegaan en nam zijn trompet mee tijdens de backpack reis. Toen hij terug kwam vertelde hij dat hij enorm veel mensen heeft vermaakt daar met zijn muziek. En hij voegde er lachend aan toe: "Eigenlijk ben ik de hele reis niet boven de C2 uitgekomen en iedereen vond me waanzinnig".

Dat geeft voor mij aan dat trompettisten de F2 naar F3 willen nmeten, maar het gehoor van het publiek het niets/weinig boeit.

Ik heb het jaar dat ik op de hoogte heb gestudeerd overigens niet als weggegooid beschouwd, want het geeft wel comfort en zekerheid over het hele register, maar ik heb me er teveel blind op gestaard, terwijl er zoveel meer is, en er zoveel andere dingen belangrijker zijn voor je publiek!

Jaws

@Jens:

Ik ben het helemaal met je eens!! Vooral dat de trompettist het vaak als enige hoort, wil horen en wil laten horen!!

@De Ronde Van:

De kwestie metronoom/stemapparaat, daar heb je idd gelijk in.

Maar…

Een lead kan ook slecht timen.
Sterker nog, heel vaak dwingt iemand (in amateurwereld) een lead partij af omdat hij het hoogst kan spelen. En als dat het enige is wat hij kan (maw als hij vals speelt en slecht timed én niet swingt) heeft iedereen hier last van want de rest van de band moet de lead volgen…
Je zal ze de kost eens moeten geven die op deze manier een partij af proberen te dwingen en waarbij dit ook lukt.
En waarom lukt dit, omdat het heel simpel aan te tonen is wie het hoogste kan spelen. Maar probeer maar eens aan te tonen wie er het beste timed of wie het zuiverste speelt. Dan duren de discussies langer, zelfs met een metronoom of een stemapparaat in de hand.

Dat was de strekking van mijn eerste post en zijn tevens eigen ervaringen dus hier laat ik het bij. Anders vrees ik dat er nog vele pagina's discussie gaan volgen en die tijd steek ik liever in het uitbreiden van mijn bereik

HJ · **Geregistreerd:** 24 nov 2003 15:58 **Berichten:** 563

De Ronde Van schreef:

Dan snap ik niet dat hij het zo deed zoals op de trumpetparty.

Omdat hij het zo wil hebben, natuurlijk. Zijn muzikale opvatting hoeft de jouwe toch niet te zijn?

Citaat:

Net zoiets als dagelijks een lepel levertraan? Niet lekker maar men beweert dat het goed is?

Precies andersom: het is helemaal nergens goed voor, maar het is zo lekker! Hahaha!

Ik vind trompetspelen gewoon ontzettend leuk. Als dingen lukken, geeft me dat enorme voldoening, daar horen hoge noten bij, daar horen snelle loopjes bij, maar daar hoort ook een mooi omfloerst geluid bij, een prachtige aanzet, mooie muziek, goed samenspel, een leuke sectie etc. etc. etc.

Citaat:

Terwijl ik dacht dat iedereen van zijn stoel zou vallen en juichend op me af kwam rennen. Maar dat is dus helenmaal niet zo, en waarom? Omdat het trompettisten zelf boeit, maar door de bank genomen een (leken) publiek niet.

@Jens. Dat klopt. Het is mij ook al meermalen zelf overkomen of opgevallen. Maar goed, je bent dan zelf nog wel trompettist, en je zegt zelf, die valt het wel op, dus is het dan maar voor jezelf leuk, toch? Je moet er zelf ook wel een beetje lol in houden, maar toegegeven, in een muzikale context. Anderen moeten geen last van je hebben.

Overigens komt het toch wel eens voor dat een publiek de opwinding van een hoge toon meekrijgt. Het begin van Jamaica Funk, hoge D, doet zijn werk iedere keer weer. Zodra die te horen is, voel je de spanning in het publiek stijgen, er wordt altijd wel door een paar mensen gejoeld. Als je daar een d2 speelt is de opwinding lang niet zo groot. Ik heb dit vaak mogen meemaken, en meestal speel ik hem niet, maar de lead van de band, dus ik kan goed om me heen kijken.

Bert

Jens

Citaat:

@Jens. Dat klopt. Het is mij ook al meermalen zelf overkomen of opgevallen. Maar goed, je bent dan zelf nog wel trompettist, en je zegt zelf, die valt het wel op, dus is het dan maar voor jezelf leuk, toch? Je moet er zelf ook wel een beetje lol in houden, maar toegegeven, in een muzikale context. Anderen moeten geen last van je hebben.

Overigens komt het toch wel eens voor dat een publiek de opwinding van een hoge toon meekrijgt. Het begin van Jamaica Funk, hoge D, doet zijn werk iedere keer weer. Zodra die te horen is, voel je de spanning in het publiek stijgen, er wordt altijd wel door een paar mensen gejoeld. Als je daar een d2 speelt is de opwinding lang niet zo groot. Ik heb dit vaak mogen meemaken, en meestal speel ik hem niet, maar de lead van de band, dus ik kan goed om me heen kijken.

Bert

Dat ben ik met je eens hoor....een goed geplaatste mooie hoge noot krijgt het publiek zeker mee. Maar een hele lijn een octaaf hoger heeft echt (voorzover mijn ervaring dan) geen/weinig reactie/effect.

Yamahaddatdangezegd

Jens schreef:

Maar een hele lijn een octaaf hoger heeft echt (voorzover mijn ervaring dan) geen/weinig reactie/effect.

Dat ligt er heel erg aan met welke sound en intensiteit je het doet. Als je met een spectaculair geluid een lijntje oktaveert heeft dat wel degelijk uitwerking op je omgeving, miits met smaak uitgevoerd natuurlijk, anders wordt het patserig. Je kunt bovendien bijna alleen oktaveren als het een unisono passage betreft. Als je de eerste stem van een akkoord oktaveert, trek je de voicing naar de haaien en dat kan nooit de bedoeling zijn.

Karel

Bert die D3 in Jamaica Funk slaat volgens mij niet aan omdat het een "hoge noot" is maar omdat het de herkenbare intro is van een waanzinnig funky nummer.

Het is al genoemd maar het publiek maalt niet om hoog hard trompetgeluid. Sterker nog, de meesten haten daardoor het trompetgeluid. De muzikale mensen onder ons hebben vaak meer met een trompettist die een mooie toon heeft en smaakvol kan soleren. Als ik b.v. Ruud Breuls hoor spelen is dat voor mij het voorbeeld van zo'n speler. Prachtige toon en veel ideeën in zijn solo's.

Ik moet je zeggen dat ik het ontzettend knap vind wat spelers als Arturo Sandoval, Wayne Bergeron etc.doen. Het is echter wel vermoeiend om dit wat langer aan te horen. Maar ja dat geldt wat mij betreft ook voor gillende saxen en/ of gitaarsolo's. Als het in het arrangement of in de solo past dan vindt ik het mooi. Wynton Marsalis is zo'n voorbeeld. Die man kan ook goed hoog spelen en doet dit ook geregeld in zijn solo's. Het valt alleen minder op omdat hij die hoge noten zo ontzettend mooi speelt.

Jaren geleden heb ik ooit Miles Davis live gezien tijdens het NSJF. Hij kwam het podium op en speelde een lange noot die zoó herkenbaar Miles Davis was. Daar kreeg ik echt kippenvel van. En die noot was echt niet zo heel hoog.

HJ · **Geregistreerd:** 24 nov 2003 15:58 **Berichten:** 563

Karel schreef:

Bert die D3 in Jamaica Funk slaat volgens mij niet aan omdat het een "hoge noot" is maar omdat het de herkenbare intro is van een waanzinnig funky nummer.

Daar zou je nog eens best gelijk in kunnen hebben. Daar heb ik nog nooit bij stil gestaan. Is dit zo'n beroemd nummer, dan?

Citaat:

Het is al genoemd maar het publiek maalt niet om hoog hard trompetgeluid. Sterker nog, de meesten haten daardoor het trompetgeluid.

Ook daar zou je best gelijk in kunnen hebben.

Citaat:

De muzikale mensen onder ons hebben vaak meer met een trompettist die een mooie toon heeft en smaakvol kan soleren.

Ik zelf heb dat zeker ook, en gelukkig een hoop mensen, maar de ervaring leert dat er toch erg veel (misschien dan alleen trompettisten, ik weet het niet) mensen kicken op hoge noten. In Amerika is het, veel meer dan hier, een echte cultus.

Citaat:

Ik moet je zeggen dat ik het ontzettend knap vind wat spelers als Arturo Sandoval, Wayne Bergeron etc.doen. Het is echter wel vermoeiend om dit wat langer aan te horen. Maar ja dat geldt wat mij betreft ook voor gillende saxen en/ of gitaarsolo's.

Klopt. Ik kan het even heel goed en te gek vinden, maar het is ook wel gauw over. Daarmee niet gezegd hebbende dat ik vind dat trompettisten het dan maar niet moeten doen of leren. Je moet er naar streven alles op een trompet te kunnen. Ik streef daar wel naar en weet ook dat ik bij voorbaat verloren heb.

Bert

speciefieke voorbeelden nodig

Wie is er online