Ik heb thuis een meter Chet Baker staan, veel maar nog lang niet alles.... Jesus, ik wou dat ik spelen kon als die gast.
Interessant om alle meningen over dit fenomeen eens te lezen.
Voorheen was ik een blinde fan maar nu kan ik dat gemurmel van die tandeloze ouwe gek niet meer aanhoren. Geef mij maar zijn Baby Breeze periode. Samen met Bakers Hollyday en Chet Baker Sings and Plays wat mij betreft het hoogtepunt uit zijn ouvre. Zijn spel is hier glashelder, solo's zonder uitzondering geniaal, een adembenemende souplesse en trefzekerheid. Hier is duidelijk een groot artist aan het werk. Die pingelpiano neem ik dan maar voor lief.
Gek genoeg speelde hij hier niet op trompet maar op een flugelhorn maar net als voorheen Jarmo Hoogendijk kon Chet Baker eenzelfde soort sound uit ieder instrument halen of dat nou een trompet was of een bugel van welk merk dan ook.
Ook de platen die hij samen met zijn drugsvriendje Art Pepper maakte zijn wat mij betreft nog steeds aanradertjes, zijn latere maar ook zijn eerdere werk met Gerry Mulligan spreekt me niet meer zo erg aan, maar misschien komt dat wel weer.
De biografie van Jeroen Valk is verplichte kost voor iedere Chet Baker fan, maar ook de dikke biografie van James Gavin: "De Lange Nacht van Chet Baker" bleek uiteindelijk toch wel èrg goed! Ligt voor een drol bij De Slegte dus ik zou zeggen sla toe Dames & Heeren.

_________________
Opinions are like assholes... everybody's got one
-Inspector Harry Callahan-
www.luxuriamusic.com