Volgens mij snap je wel wat ik bedoel...

Ik vind Cees absolut de beste Lead-JazzTrompettist van de wereld en omstreken

YES! .. en ik ben nog niet eens begonnen met klassiek

Cees ik vraag mij , zonder ironie, af wat jij eigenlijk onder vernieuwend verstaat en ook
waarom je vindt dat Wynton Marsalis dat niet heeft? Én wie het dan volgens jou wél
heeft én waarom?

Vernieuwers, zoals Ellington en Charlie Parker/Dizzy en Miles en Coltrane en Monk zijn
goud waard (geweest) voor de ontwikkeling van de jazzmuziek.
Maar niet iedere musicus die denkt vernieuwend te zijn is dat ook daadwerkelijk...
Dat zal de tijd leren. Pianist Frans Elsen (master of ironie) heb ik vaak horen zeggen;
Weet je wat vernieuwend is? "Mijn oma die jazz speelt op een piano, want dat heeft ze
namelijk nog nooit gedaan..." Strikt genomen heeft hij daar nog gelijk in ook alléén DÁT
wordt niet bedoeld door mensen die graag "vernieuwers" horen.
Niet iedereen die hoog van de toren blaast en een broertje dood heeft aan traditie is een
vernieuwer, dáávan zijn er helaas maar héél weinig.

Het zal je niet verbazen dat ik die mening niet deel. Muziek is vaak niet oubollig, maar wel
de musici die het spelen.

Ik wil hier nog iets aan toevoegen,
Naar mijn mening zijn er aardig wat trompettisten (maar ook andere instrumentalisten)
die graag "vernieuwend" willen zijn omdat ze louter moeite hebben met het zich eigen
maken van het jazzidioom. Daaronder versta ik spelen in de traditie;
swing, harmonisch en melodisch besef (dus NIET heel veel noten spelen in de hoop
dat er ook nog een paar juiste langskomen) en de juiste opvatting van de stijl die je aan
het spelen bent. Vele jazzmusici kijken neer op oude stijl jazz en/of dixiland, ik ken er
maar bár weinig die het kunnen spelen, begrijp je wat ik bedoel?
Persoonlijk vind ik één van de mooiste en leukste aspecten van jazz spelen het kunnen
reageren op elkaar, en dan niet alleen jij speelt snel-ik speel snel , jij speelt hoog - ik speel
ook hoog... nee je oren open hebben voor wat er daadwerkelijk harmonisch en melodisch gebeurd. Ik ben niet de beste jazztrompettist maar ik durf wel op elk liedje,
ook als ik het nog nooit heb gehoord, een solo te nemen, en dan speel ik géén onzin.
Dáár hoor ik veel "vernieuwers" de mist ingaan.

Ik denk wat Yammie bedoeld is dat het rafelrandje in Wyntons muziek gemist wordt. Zijn muziek is zo perfect en gepolijst uitgevoerd dat hij geen vonk meer geeft aan het publiek. Heel afstandelijk allemaal en ik heb hem 2x live meegemaakt. Muziek is toch ook een interactie met de toehoorder. Men zal eerder over het feit vallen dat de muziek zo technisch perfect en afstandelijk wordt uitgevoerd dan dat men een verkeerd nootje zal horen maar het wel met de hele ziel is uitgevoerd.
En dat Marsalis een echte ambassadeur voor de jazz is, is boven elke twijfel verheven. Dat weet hij zeer goed voor het voetlicht te brengen en ook mensen die niet zo snel iets met jazz hebben toch enthousiast te maken.
Technische perfectie kan de boel doodslaan. De ziel moet er hoe dan ook bij betrokken zijn en dat mis ik als ik naar hem luister.
@ Cees om vernieuwend te zijn zul je de oude meuk toch moeten beheersen of begrijpen om werkelijk vrij te zijn.

_________________
jammerhout, blaaesen en ssuichgen

true,
iedereen die denkt dat ik een hekel heb aan swing en bop enz heeft t mis. sterker nog, ik vind het heerlijk, en speel het zelf ook veel.

Als het je gaat om het missen van een rafelrandje en dat de muziek zo perfect en gepolijst is geldt dat dan ook voor bv Clark Terry, Clifford Brown, Oscar Peterson,
Count Basie, Herbie Hancock, Herb Ellis, Jaco Pastorius etc, etc...?
Allemaal musici die o.a. juist bekend staan om hun perfectionisme. En hoe zit het dan
met de uitvoering van klassieke muziek? Daar is het streven naar perfectie bijna een must.Of behoeft dat een ander criterium wat jou betreft?
Je zegt overigens dat Wynton's muziek vanwége die perfectie etc. geen vonk meer geeft
aan het publiek? Ik geniet mij helemaal suf van die man en volgens de volle zalen die hij
al decennia trekt ben ik blijkbaar niet de enige.

Zeker. Daar vind ik hem ook heel sterk in. Ik kan geen musicus opnoemen die er zoveel
energie en tijd insteekt als Wynton om jazz bij het publiek te brengen getuige de honderden masterclasses en workshops (vooral met de jeugd, zie de video's en dvd's)
die hij over de hele wereld geeft.
Afstandelijk is hij al helemaal niet. Als je echt bent geïnteresserd in zijn muziek staat hij
altijd voor je open. Ik heb samen met Michael Varekamp 2 dagen aanwezig mogen zijn
(in een vrij kleine repetitieruimte) bij repetities van zijn Lincolnband, twee dagen voordat zij voor een maand naar naar Japan en China vertrokken. Veel musici willen tijdens het
repetitiestadium niemand erbij hebben.

Wynton speelt fantastisch maar het is onzin om te beweren dat het allemaal zo perfect is. Ook bij hem kun je veel missers en kicksen horen, zeker bij de live-opname's, die ik
over het algemeen vind bruisen... over interactie met publiek gesproken...
En die ziel? Wat mij betreft hoor ik bij hem één en al Soul!

Rest my case.

Da's jammer, maar dat kan, ieder zijn/haar voorkeur.

Dit is serieus één van de beste teksten die ik hier in tijden heb gelezen!
Vrijheid is een belangrijk aspect van jazzmuziek, maar dat wil niet zeggen dat er helemaal
geen "regels" zijn. Freejazz is toch al heel lang geleden een zachte dood gestorven?
Je vindt dat soort sessie's nog wel hoor, ik doe er zelfs wel eens incidenteel aan mee,
maar ik kan er artistiek gezien geen enkele kick van krijgen. Het voordeel ervan is dat je
er allemaal aan mee kunt doen, een zeker nivo is niet vereist. Datzelfde zie ik ook vaak
van zelfs heel bekende musici die beweren die vrijheid nodig te hebben in hun spel en
composities... mooie teksten, érg integer ook (Dit is zéér ironisch bedoeld) maar nog
niet één goed chorus over een standard kunnen spelen...