Hoge noten "zingen"

jan drost · **Geregistreerd:** 27 jan 2004 09:46 **Berichten:** 84

Pas op voor dit artikel als je muziek wilt maken zou ik zeggen! Best interessant hoor, maar ik denk niet echt van toepassing op trompettisten. Volgens mij in feite ook niet op saxofonisten trouwens.

Onderbouwing van deze stelling: vraag een professionele zanger(es) maar eens of die bewust zijn of haar stembanden aanspant als hij/zij hoger gaat zingen en het antwoord komt of niet of heel moeizaam (ik heb het zojuist een zeer ingewijde in die wereld en zelf uitvoerend zanger gevraagd...

).

Door hoge noten in je hoofd a.h.w. al te zingen en te horen voor je ze gaat spelen help je door mentale sturing je lijf om die hoogte te ondersteunen, dat lijkt me duidelijk (en dat zal ongetwijfeld via onbewuste hersenimpulsen en ademsnelheid ook invloed op de stembanden hebben). Maar dat is dan een vaststelling achteraf. Sturen van je stembanden alsof dan de hoogte makkelijker gaat komen kan volgens mij niemand klaar spelen. Probeer het maar eens te voelen. Leuk voor wetenschappers en analytici, maar niet voor mensen die de muziek maken. Hou het simpel bij een zo ontspannen mogelijke keel (om de rest van het lijf hier maar even niet te noemen) en denk verder a.u.b. niet teveel na.

The Joker

Het zou zo kunnen zijn dat de trilling van de stemband invloed heeft op de trilling van het riet. Maar ja, je bent niet voor niets trompettist dus rietjes hebben we niet. (iig niet om mee te spelen ;-)

). Ik ben geen wetenschapper dus ik kan het ook niet uitzoeken. Wat ik wel merk is dat in de loop van de jaren steeds sneller weet wat ik moet doen om een bepaalde noot te raken. Inderdaad het vantevoren 'horen' van de toon en projecteren in je hoofd. Dat heeft bij mij het spelen wel wat eenvoudiger gemaakt:D. Maarja, de lat komt hoger en hoger (en niet alleen maar steeds hoger spelen

)

jan drost · **Geregistreerd:** 27 jan 2004 09:46 **Berichten:** 84

The joker schreef

Citaat:

Wat ik wel merk is dat in de loop van de jaren steeds sneller weet wat ik moet doen om een bepaalde noot te raken. Inderdaad het vantevoren 'horen' van de toon en projecteren in je hoofd. Dat heeft bij mij het spelen wel wat eenvoudiger gemaakt. Maarja, de lat komt hoger en hoger (en niet alleen maar steeds hoger spelen )

Heel herkenbaar. Met stembanden heeft dat alleen nog steeds niet veel van doen

Het is niet mijn bedoeling om cynisch te doen over het artikel in Trouw, maar het lijkt mij een beetje teveel op de vaststelling dat, hoe sneller de wielen van de auto draaien, hoe harder de auto rijdt.

Yamahaddatdangezegd

Dat mannen een kleiner bereik hebben dan vrouwen lijkt me heel sterk. Ik denk dat dat alleen voor tenors geldt. Ik ben zelf ook bas, en heb met kopstem denk ik bijna 3 1/2 oktaaf.
Het mondholteverhaal dat ik hierboven poneerde heeft niets met stembanden te maken, maar meer met resonantie van de holtes.

harpje

Adriaan Kragten schreef:

Het verhaal dat goede saxofonisten hun stembanden zo aanspannen dat een toon, wanneer zij die zouden zingen, overeenkomt met de toon die zij spelen lijkt me zeer aanvechtbaar. Voor een tenorsaxofoon is de laagste toon een Bes, die klinkt als een As. Deze toon is al veel lager dan de toon die de meeste mannen nog kunnen zingen. Het normale bereik van een tenorsax is 2 1/2 octaaf maar met hulpgrepen is dit naar boven uit te breiden tot ongeveer 3 1/2 octaaf en professionele saxofonisten gebruiken dit extra hoge register regelmatig. De hoogst te spelen toon is daarom aanzienlijk hoger dan de hoogste toon die een man normaal nog kan zingen. Het aanspannen van de stembanden zodanig dat een gezongen toon overeen komt met de gespeelde toon is daarom voor mannen met een normaal stembereik alleen mogelijk voor het middengebied van de saxofoon.

Ik kan me niet voorstellen dat je een toon als die onder je stembereik valt een oktaaf hoger zou zingen en dat je een toon die boven je stembereik valt een oktaaf lager zou zingen. Bij welke toon zouden je stembanden dan wisselen?. Het kan best zijn dat je stembanden meereageren met verandering van embouchure die nodig is om te wisselen tussen hogen en lage tonen maar het lijkt me sterk dat de verandering precies synchroon loopt met de toonhoogte van de gespeelde toon. Ik kan me voorstellen dat je een verandering van de spanning van de stembanden kunt meten maar als de toon niet werkelijk gezongen wordt is het erg moeilijk om te controleren of de spanning overeen komt met de toonhoogte van de gespeelde toon.

Toch is dit verhaal wel juist. Bij een saxofoon moet je heel veel met je keel spelen. Bij G1 komt de wisseling. Onder de G moet je een A stand hebben met de keel en boven de G ga je naar de U en de I. Op een klarinet speel je minder met de keel maar meer met de mondholte. Als je bij de sax niet met je stembanden meespeelt blaas je de toon heel makkelijk over en is het moeilijk de lage tonen te halen. Veel mensen doen het eigenlijk al automatisch. Uiteraard moet er goede ademsteun zijn en je moet de noot ook zingen in het hoofd voor de intonatie. Ik kreeg van mijn docent ook te horen dat ik veel met de keel moest spelen.

toet'n!! · **Geregistreerd:** 21 jun 2006 14:53 **Berichten:** 1070

Dat A/U/I-verhaal geldt ook voor trompet, tenminste, ik pas dat ook toe (vooral als er bindingen zijn met grote sprongen). Maar, volgens mij maak je die klanken met je mondholte/positie van je tong, niet zo zeer met je stembanden. Stembanden zorgen alleen voor een bepaalde frequentie, met je mond zorg je voor een bepaalde klank (A/U/I)...

Hoge noten "zingen"

Wie is er online