Wat voel je bij hoog spelen?

Jens

Ik probeer de laatste tijd wat kilometers in de hoogte te maken om mijn bereik in de hoogte wat uit te breiden en te stabiliseren. Nu valt me op dat hoog spelen bij mij meer een gevoel is. Willem v/d Vliet zei ooit tegen mij dat je hoog speelt vanaf een "plek" achterop de tong achterin je mondholte. Dat je die plek moet leren voelen. Nu vond ik dat eerst een beetje abstract, zoals veel dingen die leraren tegen je zeggen voordat het kwartje valt, maar de laatste tijd merk ik echt dat het zo ook echt werkt. Ik verander vanaf een G2 eigenlijk bewust niets aan mijn "setting" (dus lipstand, kaak, embouchure) en stuur eigenlijk meer actievere energie in de lucht vanaf G2 tot aan E/F3 (mijn bereik), vanaf achterin mijn mondholte. Verder probeer ik met mijn rechterhand wat tegendruk te geven om de onbewuste reactie die ik heb om te gaan drukken hoe hoger ik kom wat te compenseren. Het klinkt misschien allemaal wat vaag, maar er vallen voor mij veel dingen op zijn plek nu die ik heb gehoord van verschillende mensen. Erik heeft op dit forum ook vaak vertelt dat je niets spectaculairs doet met je lippen ofzo, terwijl daar vaak iets in wordt gezocht. Ik vroeg mij af of mensen dit herkennen, dat hoog spelen meer iets is wat je voelt, dan iets wat je met bewuste praktische dingen kan doen zoals bijvoorbeeld lipsetting. Ik denk eigenlijk tijdens hoog spelen niet meer aan wat mijn lippen ofzo precies doen, maar meer hoeveel energie een bepaalde noot heeft die ik wil pakken. Ben benieuwd wat jullie merken, bewust of onbewust doen of voelen in de hoogte.

marnix · **Geregistreerd:** 20 maart 2002 12:00 **Berichten:** 5023

Hangt er vanaf wat je met hoog bedoelt. Als het boven de c3 is, dan douw ik wat meer en geef ik wat meer gas.

Dat voel ik op mijn lippen.

Maar veel hoger dan een f3 ga ik niet, en dan doe ik inderdaad niet echt veel bijzonders.

Dus dit is hoogst waarschijnlijk een nutteloze reactie.

erikveldkamp · **Geregistreerd:** 26 nov 2002 16:28 **Berichten:** 5688

Als ik hoog moet spelen speel ik nooit op een bepaald gevoel. Ik denk alleen maar aan de frase of noot die ik zo muzikaal mogelijk wil spelen. Ik schakel eigenlijk mijn gevoel uit als ik trompet speel. Ik focus alleen op waar ik mee bezig ben: muziek maken. De rest is niet zo belangrijk, dat regelt het lichaam vanzelf. Vandaar dat ik over het algemeen ook de hoge noten wel kan spelen met een erg vermoeid embouchure.

Een hoger bereik krijg je in mijn opvatting alleen door langzaam je bereik uit te bouwen zonder te forceren. Probeer elke noot met dezelfde klank te spelen als de vorige. En zorg dat er voldoende ademsteun onder zit.

Jens

erikveldkamp schreef:

Als ik hoog moet spelen speel ik nooit op een bepaald gevoel. Ik denk alleen maar aan de frase of noot die ik zo muzikaal mogelijk wil spelen. Ik schakel eigenlijk mijn gevoel uit als ik trompet speel. Ik focus alleen op waar ik mee bezig ben: muziek maken. De rest is niet zo belangrijk, dat regelt het lichaam vanzelf. .

Ik denk dat ik min of meer hetzelfde bedoel. Ik probeer voor het daadwerkelijke spel een bepaalde noot voor me te zien, of voelen, of hoe je het ook wil noemen. Het gaat goed op het moment dat je daarmee bezig bent ipv rationeel tijdens het spelen denklen hoeveel kracht het kost, of dat er wel voldoende steun zit, of dat je embouchure goed zit. Als je de noot speelt, of vantevoren voelt, dan neemt je lichaam vanzelf wel de daarvoor nodige actie. Maar misschien is dit geouwehoer in de ruimte hoor, ik vroeg me meer af hoe iedereen het spelen in de hoogte ervaart. Het valt mij namelijk op dat het veel minder kracht of noodzakelijke acties kost dan dat ik dacht. Ik denk wel dat je jaren bezig kan zijn met je basistechniek op orde te krijgen voordat het lichaam uiteindelijk vanzelf de juiste dingen gaat doen.

erikveldkamp · **Geregistreerd:** 26 nov 2002 16:28 **Berichten:** 5688

Jens schreef:

Ik denk wel dat je jaren bezig kan zijn met je basistechniek op orde te krijgen voordat het lichaam uiteindelijk vanzelf de juiste dingen gaat doen.

Dat ligt eraan. De techniek om een C2 te spelen is gelijk aan de techniek van een C3. Het enige verschil is dat de lippen beter getraind moeten zijn om die C3 te spelen. Ze doen in wezen niets anders dan dat ze iets meer aangespannen zijn.

Net zoals een gewichtheffer niets anders doet dan als hij 100 of 150 kilo uit moet stoten. De spieren spannen natuurlijk wel meer aan bij die 150 kilo. De spierbeweging is het zelfde.

Maar het gaat meestal fout omdat de meeste wel iets anders gaan doen omdat ze die hoge noot moeten spelen. Dus knijpen, drukken, verkrampen, etc.

marnix · **Geregistreerd:** 20 maart 2002 12:00 **Berichten:** 5023

Het grote probleem is echter, ( even aansluitend op de vorige spreker ) dat het een mentale barriere is.

Zie mensen maar eens te overtuigen dat een c2 en c3 niet heel erg veel verschillen. Zie mensen maar eens te overtuigen van het feit dat "kan ik niet" in dezen misschien wel niet bestaat.

Zie mensen maar eens te weerhouden van de vertrouwde foute gewoonte om hoe hoger dat ze komen, hoe harder ze gaan douwen.

Jens

erikveldkamp schreef:

Het enige verschil is dat de lippen beter getraind moeten zijn om die C3 te spelen.

Ik denk dus niet dat dat het enige verschil is. Dat bedoel ik juist, dat het niet in de lippen zit. Als het alleen in de training van de lippen zou zitten, dan had ik dat bereik jaren geleden al gehad (en meer). Willem v/d Vliet had het altijd over een contact gevoel. Lucht is de verbindende factor tussen lichaam en de noot, en je moet het fysieke gevoel met de lucht maken door het te voelen. Ik weet dat het vaag klinkt, maar voor mij is dat het precies.

Jens

marnix schreef:

Het grote probleem is echter, ( even aansluitend op de vorige spreker ) dat het een mentale barriere is.

Zie mensen maar eens te overtuigen dat een c2 en c3 niet heel erg veel verschillen.

Dat is zeker zo. Die barriere doorbreek je pas op het moment dat je het kan, en voelt hoe weinig het eigenlijk hoeft te verschillen.

Wat voel je bij hoog spelen?

Wie is er online