Helaas ben ik tegen het volgende probleem aangelopen.
Na op zowel trompet als cornet begonnen te zijn op een VB 7c-tje ben ik al snel (na 4 tot 5 mnd spelen) op een JK 3c voor cornet en een VB 3c (een oude VB 3c corp. kleine letters exemplaar) voor trompet overgestapt. Dit vooral omdat ik eigenlijk een echt mellow trompetgeluid nastreef. Echter, hoewel ik de VB 3c fantastisch vond spelen voldeed de sound niet, een beetje te stijl (klassiek) naar mijn smaak. Toen bij Mp-express een Curry 3BC besteld, ik waande mij echt in de hemel, heerlijke sound en volkomen relaxt blazen. Wel een beetje hoogte kwijt. Echter, vorige week op dit forum een topic gelezen, hoe hoog kan je en hoe lang speel je. Nu heb ik vroeger trombone gespeeld en daarop was ik een echte hoogblazer, de hoge f (klinkend) terwijl ik de trombone met 2 vingers vasthield. Zo nu en dan een d3 op trompet zonder enige oefening daarop. Er moet dus enige aanleg zijn. Enfin, dertig jaar niet geblazen en nu dan de trompet.
Inmiddels was (!) de A3 in frisse toestand een redelijk klinkende noot geworden, ik speel nu 1 jaar en 3 mnd en oefen veel. Echter in bovengenoemde topic wemelt het van de trompettisten die soms zelfs na 8 mnd tot ruim een jaar trompetspelen al een g3 of zelfs een c4 kunnen spelen. Dat was schrikken. Na een stukje zelfevaluatie ben ik daarop tot de conclusie gekomen dat ik ondanks mijn discipline in het oefenen achteruit aan het gaan was, vooral voor wat betreft het uithoudingsvermogen. Fris wordt er nog redelijk hoog geblazen maar op de Curry 3BC was het eigenlijk na een ½ uur helemaal afgelopen. Nu wil het vreemde dat ik inmiddels ook een Curry 3TF had gekocht en als ik op de BC was uitgepierd kon ik nog zeer gemakkelijk op de TF blazen die op zich een veel grotere cup heeft. Nu zijn die mondstukken qua rim en cup-binnendiameter identiek (16,90 mm). De throat vd BC is 3,86 die van de TF 3,89 mm. Daar kan het dus niet aan liggen. Ik ben zelf tot de conclusie gekomen dat het aan de backbore ligt, de BC heeft een 2# Schmidt backbore (volgens mij een vd grootste die er is) die vd TF wordt als “speciaal” gedefinieerd, verder niet.
Na enig zoeken op trumpetherald.com kwam ik op de site van Stork terecht bij de mp-doctor (dat is volgens mij Phyllis Stork). Daar werd gesteld met een hoop medische toelichting dat de hele equipment in balans moet zijn voor wat betreft de weerstand. Daarbij wordt gesteld dat als dit niet in orde is dat tot grote, niet gemakkelijk af te leren fouten in het blazen kan leiden. Nu blaas ik op een Yammie 6345 die een 11,73 boring heeft, een beetje groot ML zeg maar en het is een standaardgewicht. Zo’n ding blaast vrij gemakkelijk door. Geen wonder dat ik met de 16.90 cupdiamer en de grote backbore van de Curry 3BC in de problemen kom.
Blijkbaar had ik dat ook al aangevoeld omdat ik Arban-oefeningen altijd nog op de VB 3c deed. Op cornet heb ik minder problemen: ik gebruik de JK 3c (binnendiameter 16,60, grote backbore) eigenlijk alleen op een Olds Ambassador cornet en die heeft nogal wat weerstand.
Toch een beetje in paniek geraakt, sinds gisteren alle mondstukken opgeborgen en op trompet blaas ik nu op een Yamaha 11c4/7c (kleine throat, semi-narrow backbore), op de cornet op een VB 7c. Een geluk bij een ongeluk is dat de 7c cups allebei dieper zijn dan de 3c-cups van VB (op zich is dat eigenlijk wel vreemd), het geluid valt alleszins mee. Maar ik blijf het claustrofobische mondstukjes vinden.
De vraag aan het forum is nu: klinkt mijn verhaal plausibel of klets ik maar wat en: wat raden jullie me aan: een tijdje op de 7c-tjes blijven blazen en het volgend jaar nog eens proberen op de grotere mondstukken?
Of: naar een blijvende compromis gaan zoeken, bv een 5b of zoiets.
Groeten, Delano (beetje in zak en as)

Op mij komt het hele verhaal een beetje over alsof je je verschrikkelijk op theorie en materiaal fixeert terwijl trompetspelen een vak is wat gewoon alleen maar komt met veel oefenen.
Mijn tip zou zijn: pak het mondstuk waar je op dit moment het fijnst op speelt, en probeer daarop je sound zo te krijgen zoals je het wilt hebben, door veel te studeren.

Op een gegeven moment zul je merken dat het automatisch gaat, en misschien dat je tegen die tijd misschien een ander mondstuk fijner zult vinden.

Kortom, een mondstuk lost niet alles op, integendeel, door de vele keuzemogelijkheden w.b. mondstukken, zien veel mensen door de bomen het bos niet meer.


ps. wat mensen hier op het forum allemaal neerschrijven (ZEKER op het gebied van hoog spelen) berust voor het merendeel op overdrijving. Oftewel, de meesten die zeggen dat ze een C4 kunnen spelen hebben waarschijnlijk 1 of 2 keer zo'n ding eruit weten te persen..

Wijze woorden van knarf

_________________
Nieuwe link naar een niet zo nieuwe blog. Maar toch.
http://marnixblogt.blogspot.com/

Camel toch!

Als je na zo'n korte tijd al zo hoog kunt spelen, dan denk ik dat je je niet zo'n zorgen moet maken, en eens wat langer aan 1 hetzelfde mondstuk moet vasthouden.
Misschien heb ik het mis, maar als ik je verhaal zo lees, heb je volgens mij binnen een jaar al zeker op 5 verschillende mondstukken gespeeld. Misschien is het verstandiger om het bij 1 mondstuk te houden. Dan denk ik dat je veel beter kunt vergelijken. Niet alleen met de hoogte, maar ook met de tijd die je achter elkaar kunt spelen, en de kwaliteit van je toon.
Dat is denk ik zeker zo belangrijk als je hoogte.

succes!!

_________________
www.toomanyparrots.nl
www.jentgemert.nl

Feniks Hades
GR 66SZ
Bob Reeves 43S

@Delano
Het is geen kletsverhaal wat je vertelt, wees gerust. De Curry's TF en BC zijn nogal diep, te vergelijken met de B cup van Bach. Ik denk dus afgaande op je verhaal, dat het meer een embourchurekwestie is. Oftewel, dat je teveel vlees in je mondstuk duwt op het moment dat je wat vermoeid gaat worden, een veel voorkomend probleem. Op een trombone kan dat ongestraft omdat die een veel groter mondstuk heeft dan een trompet, vandaar jouw moeilijkheden.

Er zijn meer factoren afhankelijk van de 'ausdauer' dan alleen de cupdiepte en diameter, bv de hoek van de binnenrand, breedte van de rand, grootte van de backbore etc. In het algemeen geldt dat hoe flauwer de binnenrand van de cup (bv de A4 modellen van Schilke), hoe groter het risico is dat na een half uur spelen de boel dichtslaat. Een scherpere binnenrand is in eerste instantie misschien wat minder comfortabel, maar het zorgt er wel voor dat de lippen zich niet kunnen vastzetten in de cup. Natuurlijk komen hier weer 100 reacties op van spelers die urenlang een C5 kunnen spelen op een 14A4a, maar dat hou je altijd. Een mondstuk is namelijk altijd erg persoonlijk.

In jouw geval zou je eens kunnen kijken naar een mondstuk met een wat wijdere diameter (17mm) met een wat minder diepe cup maar met een wat scherpere binnenrand. Een wat minder diepe cup helpt je namelijk in de hoogte omdat die wat makkelijker meer compressie geven. en verder, kijk of je wat aan je speeltechniek kan doen want een mondstuk is nooit een wondermiddel.

En die verhalen van mensen die na een jaar spelen c4's eruit knallen, haal daar maar minstens een oktaaf af. Zal wel iets mannelijks zijn, denk maar een een bepaalde scene uit 'Spetters'

ik onderschrijf het verhaal van Hans. Bij Curry maken ze prima mondstukken, maar ze beweren eenzelfde maatvoering erop na te houden als Bach (of de oude mt. vernons). Maar ik spreek uit eigen ervaring dat dit behoorlijk kul is. Een Curry heeft redelijk het formaat badkuip als je het gaat vergelijken met een gelijk genummerde Bach.

_________________
"Don't play what's there, play what's not there." - Miles Davis

Delano,

Ik herken veel van je eerste berichtje. Ook ik heb 25 jaar niet gespeeld op mijn trompet. Nu weer bijna 2 jaar aan de slag en ook ik heb mezelf een beetje gek laten maken door de gasten die hier nog hoger spelen als welke toptrompetist dan ook na wat uurtjes oefenen. Tip 1. laat je niet gek maken.
In het verleden had ook ik een goed amateur niveau (D-niveau) en dacht het allemaal wel zelf te kunnen maar op een moment toch vastgelopen. Ondertussen bij Hans een GR Mondstuk gekocht wat prima beviel (vergelijkbaar 3C). Nu met les een aantal nieuwe inzichten gekregen over het opbouwen van een toon, oefeningen en embouchure. Ik oefen veel en ga met sprongen vooruit en de hoogte die komt dan vanzelf (vaker gelezen hierzo;). Doe dit nu op een VB 1 1/2 C en houdt de GR even in de kast. (Dit alles na een aantal lessen en opservaties van mijn leraar.) Tip 2 neem les en ga met je leraar in conclaaf over een eventueel nieuw mondstuk.Veel succes.