Vakantie

delano

Grappig dat opvattingen over dit soort zaken zo kunnen verschillen. Kort weg vind ik 4 tot 5 weken, lang weg begint bij 3 tot 5 maanden. Nu ben ik kort weg (5 weken Thailand) maar ik heb een toetertje meegenomen en blaas er elke dag op. Muziek maken is een erg aparte discipline, ook voor profs. Een van de eerste boekjes van Piet Grijs begint met een verhaaltje over een violist dat direct al aangeeft wat het verschil is tussen een beroepsmuzikant en andere professies: "Mijn buurman is violist. Hoewel hij beroeps is speelt hij ook in zijn vrije tijd". Dat is de clou, muziek eist toewijding. Ik zit nu nog in Bangkok maar binnenkort zal ik proberen een fotootje te plaatsen van hoe trompetspelen eruit ziet op het strand. Qua verdeling inspanning/rust zit ik op de lijn Leen: ik blaas zoveel mogelijk. Overigens denk ik wel dat Erik gelijk heeft dat je gedoseerd rust moet nemen en daarbij naar je lichaam moet luisteren, dat moet wel de beste optie zijn maar af en toe heb ik helemaal geen zin om op te houden vooral als er allemaal leuke ideeen voorbij komen. Gewoon zonde om die voorbij te laten gaan. Ik oefen nu speciaal op dimakkoorden en hele toonstoonladders, lieft met intervallen. Dat komt dan neer op grote drieklanken met een vermeerderde (overmatige?) kwint. Prima stuff.
Tot spoedig.

Leen · **Geregistreerd:** 07 maart 2009 19:09 **Berichten:** 279

Waarom juist dimakkoorden en hele toonstoonladders?
Ik zit zelf helemaal niet in de toonladderaritus, ga er wel aan beginnen want ik wil leren improviseren en ik ben geen Chet Baker die zonder kennis van toonsoorten en dergelijke alles zo uit z'n mouw schudde.

delano

Waarom hele toonstoonladders en dimakkoorde?
Reden 1: weer eens wat anders, zo hou je je oefeningen een beetje fris.
Reden 2: juist als je gaat improviseren heb je een wat ruimer harmonisch muzikaal inzicht nodig. Je kunt natuurlijk geheel binnen de tonaliteit blijven door min of meer conventionele harmonische frasen te gebruiken (dus veel "klssieke" leidtonen te gebruiken maar dat verzand gauw in een beetje oubollig vocabulair.
Dimakkoorden en hele toonstoonladders (die ik ook als akkoorden oefen, dus steeds door weglating van een stap) zijn uiterst geschikt als overgangs/verbindingsakkoorden. Je kunt dan op een wat andere manier de harmonieen suggeren cq "aansnijden".
In het algemeen: na warmingup-oefeningen, lange tonen, slurs en aanzetoefeningen speel ik eigenlijk alleen toonladders, soms veel chromatiek, veel majeur en verschillende mineurladders maar ook een aantal kerktoongeslachten. Tegelijkertijd oefen ik hiermee mijn aanzet door de ladders heel strak (enkelvoudig) aan te zetten, alles op een strak doch matig tempo om een goede vloeiende techniek te oefenen. In mijn vakantie dus de hele tonen enz., nu ben ik gestart met pralltrillers door de toonaarden heen.
Over harmonische variatie en ontwikkeling: luister eens naar de evolutie van Body and soul in achtereenvolgens:

Louis Armstrong (Cotton orchestra 1930), fantastische themablazer.
Billie Holiday 1940 , zoals altijd min of meer onnavolgbaar.
Coleman Hawkins 1939 (een klassieker, hij staat hier na de opname van Billie H. een jaar eerder omdat hij harmonisch verder gaat)
Freddie Hubbard 1962 (van de lp Here to stay), op andere reeks.

Vakantie

Wie is er online