Spok schreef:
Maar als het de ander is, moet ik 'm corrigeren om het toch te laten klinken. Soms zitten er namelijk ook nog bugels op de zelfde noot, nou dan is het helmaal om je te schamen.
Ook begreep ik van een trompettist dat hij sommige noten met de pompen corrigeert. Dit doe ik nooit. Ook niet bij de d1, dit is mij vroeger nooit geleerd en ik weet zeker dat deze op mijn oude en mijn nieuwe trompet wel zuiver er uit komt. dus volgens mij doe je zeer veel met her gehoor ipv de afstelling van de trompet!
Hmm, dat over de D1 is wel opmerkelijk dat je er zo over denkt. Trompetten worden gebouwd met een standaard afwijking. Er bestaat (helaas) geen trompet die 100% zuiver is. Om een trompet zuiver af te stemmen zal de stempomp ook altijd een stukje uitgeschoven moeten zijn.
De trigger voor de D1 zit er helaas niet voor niets. Tenzij je met je embouchure hevig corrigeert, zul je altijd onzuiver klinken op die noot. Nu is het natuurlijk lastig om in snelle passages snel te triggeren. Maar als je er tijdens het studeren op let en in langzame stukken tijdens repetities altijd toepast, raakt het vanzelf in je systeem.
Voor de rest is intonatie absoluut een gehoorkwestie. Zeker in de amateurwereld voelen de noten boven G2 vaak oncomfortabel aan. Het zijn noten die veel minder vaak in partijen voorkomen dan het midden register. 'Duwen' is vaak een gevolg waardoor het steeds lastiger wordt om samen zuiver te spelen. Door die passages vaker te repeteren, desnoods met de kopersectie alleen, zal iedereen vertrouwder raken met de inspanning (let wel, uiteindelijk juist het GEBREK aan 'spanning') en dit zal de zuiverheid ten goede komen,