Ik heb een tijdje terug een c-trompet geleend voor een concert met een symphonie orkest, ik had t nog nooit gedaan, en ik heb me echt de blubber moeten studeren om de noten goed te intoneren.
Alle partijen van de fanfare omgeschreven en die ook op c gespeeld, om maar in een paar maanden ervoor te zorgen dat t zuiver werd.
En dit probleem dat Marcel beschrijft:
Citaat:
maar stel dat je op je C-trompet in je bladmuziek een losse inslag tegenkomt b.v. een A2...
maar je speelt die A met je "Bes embouchure" (omdat je daaraan gewend bent),
dan kicks je de hele boel bij elkaar...
Is heel herkenbaar, je verwacht een bepaalde klank als je een noot ziet staan, je zet je er klaar voor, maar dan blijkt de noot toch net anders zijn dan je gewend bent. Gevolg: Kicksen.
Ik heb heel veel naar de muziek geluisterd (Bruckner 7, weet je hoe lang je dan aan t luisteren bent?) om de hoogte van de noten uit de muziek te halen en de intonaties logischer te krijgen.
Ik zou persoonlijk gaan proberen te leren om lezen, dat gaat echt veel sneller. Daar maak je int begin veel fouten mee, maar daar wen je vaak vanzelf aan. Zeker als je nog veel met die band gaat optreden.