Hoe groter, hoe beter(?)

delano

Het antwoord op de voor/nadelen ve grote boring zijn al door Marnix gegeven. Er zijn erg veel variabelen en boring is er daar een van. Het gaat om het concept vh instrument, hoge weerstand vs free-blowing b.v. De weerstand ve instrument kun je manipuleren d.m.v. mondstuk (throat, backbore, vorm vd cup, gewicht), leadpipe (nauw, wijd evt venturi) stembocht (hoekig, rond, zonder steun, met 1 of 2 steunen), wrap (hoe strakker gevouwen des te meer weerstand), de boring (M, ML, L, XL en straight bore vs stepbore), mate van cilindrisch t.o.v. conisch, materiaal en materiaaldikte, gewicht machine, boring machine (mijn Lbore yammie heeft een ML- machine), vorm, taper en diameter vd beker.
De gemakkelijkste manipulaties zitten in het mondstuk, in de stembocht en in het verzwaren vh ventielhuis (door bv zware doppen). (ook simpel: het monteren ve andere beker bij een tuningbell trompet).
Het is eigenlijk wel de bedoeling dat een instrumentbouwer een goed concept in zijn hoofd heeft, Brett Getzen gaf kortgeleden op TH toe dat toen hij de gegevens opzocht ve lang geleden door hem gebouwde trompet dat hij zich daar beter voor kon excuseren omdat het nogal een frankenhorn rommeltje was waarvan hij zich nu serieus afvroeg of dat wel speelbaar was.

Antoni Hopmann

Marnix en Delano.
Hartelijk dank voor de uitgebreide toelichting.
Het is eigenlijk allemaal vrij complex de variabelen daarbij in
ogenschouw genomen.

Luciën · **Geregistreerd:** 22 jan 2012 21:50 **Berichten:** 471

Mij gaat het er om dat als jij en ik op dezelfde toeter blazen met hetzelfde mondstuk en ik er problemen mee heb en jij niet (stel we hebben beide ongeveer hetzelfde niveau), waar ligt dat dan aan?

Dat ligt dan niet meer aan het instrument maar aan mij. Waarom heeft de ene geen probleem met LB en de andere wel? Grotere longen, grotere mondopening, dikkere/dunnere lippen?

marnix · **Geregistreerd:** 20 maart 2002 12:00 **Berichten:** 5023

Dat moet je je dus niet afvragen. Want jij en ik zijn heel verschillende spelers.
Met heel verschillende technische ontwikkelingen. Met heel verschillende muzikale ideeen.

delano

Lucien, wat Marnix zegt is de kern. Al die variabelen zijn er gekomen omdat verschillende trompettisten verschillende eisen stellen. Het maakt ook nogal verschil uit of je streeft naar de optimale sound om in een jazzclub ballads te spelen in een microfoon of dat je het eerste boek hebt in een big band.
Voor mij zelf ben ik erachter gekomen dat op het ontwikkelingspunt waar ik nu ben aangekomen het meest ben gebaat met een free blowing instrument waar de weerstand zo veel mogelijk vooraan zit. (kan ook door mijn trombone-achtergrond komen).
Daarom speel ik het meest op mijn veel zwaardere lb Selmer met een ronde, steunloze stembocht en een tamelijk grote beker (in accoustische zin), de weerstand zit dan in de middle of the road leadpipe en vooral in het mondstuk, een zwaardere Yamaha 11B4GP met semi-narrow bb. (overigens geloof ik niet zo in zware bekers, die vd Selmer is superlicht, lichtere bekers geven toch een betere respons).
Voor dit freeblowing largebore concept betaal je dan met een groter probleem in de endurance-sfeer dan je zult hebben met een ML Bach 37.
Dus niemand heeft een pasklaar antwoord voor je wat voor JOU de juiste variabelen zijn. Als je al die variabelen wilt leren kennen is het beste om zo veel mogelijk toeters te proberen zonder idd de kaart erbij te hebben. Als een bepaalde trompet voor jou heel goed speelt kun je eens naar de specificaties vragen. Je zou bv eens een blindtest kunnen doen met een mediumbore Ingram, dan een Bach 37, een 43 en 72 en dan een Schilke X3, dan weet je waarschijnlijk wel welke kant het op gaat.
Ik heb wel eens gedacht om zoiets structureel aan te pakken. Eigenlijk moet je dan naar een Schilke dealer en dan kun je van alles proberen, een mediumbore met een grote beker tot een largebore met een (relatief) kleine beker, bij Schilke heb je erg veel verschillende configuraties. Voor mondstukken zou je dan nog hetzelfde kunnen doen met Warburton. (Hierbij moet je wel bedenken dat je het mondstuk BIJ je instrument moet kiezen).
Tot slot, mijn Yamaha 6345 heeft exact dezelfde boring als mijn Selmer, vermoedelijk ook dezelfde leadpipe (een soort Bach 25 clone) maar een restrictieve stembocht en een wat nauwe beker. De totale weerstand wordt daardoor veel hoger en ligt ook gevoelsmatig veel meer aan het einde vd trompet. Naar mijn idee is zelfs de redelijk open #7 backbore van Warburton voor deze trompet te nauw.

Senor Simon · **Geregistreerd:** 05 mei 2012 18:36 **Berichten:** 69

Lucien, dat vind ik een zeer goede vraag, waarop ik het antwoord graag wil weten.
Voor mijzelf houd ik er rekening mee, dat de vastbeslotenheid van de trompettist, van betekenis zou kunnen zijn. BrgdS

Kees de Leeuw

Een prima discussie !! Bij de start van trompet.nl was voor velen de standaard Bach (klassiek) of callichio (Lichte muziek). Heftige discussies o.a. Jeroen Jongeling over vooral van Laar waren niet van de lucht. Maar de kennis en het inzicht is in deze periode enorm gegroeid.

Persoonlijk heb ik gemerkt dat :

- Ik houdt van weinig weerstand, kom vaak uit op exemplaren met reversed leadpipe;
- Grote mondstukken, maar ben nu afgedaald van Yamaha 24 naar 17GP, maar haal nog D3, bij het ouder worden moest ik toch aanpassen...;
- Vanwege mijn leeftijd (66) ik richting senioren orkesten ga. Daar is gebrek aan trompettisten. Ik werd nu verplicht om eerste te spelen. Dat brengt een meer dappere manier van spelen met zich (Je moet er altijd zijn, het moet direct en raak zijn). Maar dat ging dus op de Martin Magna beter als op de oude van Laar. Dus ook je manier van spelen maakt verschil !

Is er nog discussie over het bevriezen van toeters en het verhaal over spanning in het materiaal ?

Theo van Kampen

Ik denk dat de technische specificaties slechts een richtlijn zijn, en zeker niet doorslaggevend.
De boring van 't instrument bijvoorbeeld: de verschillen tussen L boring en M boring gaat over honderdsten van millimeters terwijl de lucht als eerste door 't gaatje van 't mondstuk zal moeten gaan. En dat gaatje is in vergelijking van de boring van 't instrument heeeeeeeel klein :idea:

Ik denk dat je je bij je zoektocht meer zou moeten focussen naar 't zoeken naar dàt instrument dat jou met zo min mogelijk moeite die sound geeft waar jij je senang bij voelt. En dan in live situaties natuurlijk; in je studiekamertje waar je je 100% kan concentreren maakt 't natuurlijk allemaal niet zo veel uit.
Ik zal dit even toelichten met een praktijk ervaring:

Ooit kocht ik een B&S MBX trompet. Da's een trompet met een L leadpipe (reverse) + L D-vormige stembocht, ML ventielblok en een L (Bach 72 achtige) beker met een zgn. French Beat rand.
Volgens deze specificatie zou deze trompet moeten blazen met weinig weerstand (L leadpipe etc.) en een breed warm geluid (L beker) moeten afgeven gecombineerd met een uitstekende projectie (door de French Beat rand).
Een uitstekend instrument maar voor mij niet geschikt want hoewel ik een lekker warm geluid in m'n oefenhokkie best lekker vind blijkt dat mij tegen te werken in live situaties. Omdat ik nou eenmaal geen krachtsmens ben hoorde ik mezelf niet meer terug als ik in de buurt van een drumstel en Hammond orgel stond, ondanks die French Beat bekerrand.
En dan kan dat ding 100 keer lekker doorblazen maar als je staat te overleven dan ben je in no time door je embouchure heen en lijkt 't alsof je door een muur heen moet toeteren.
Toen eens een Conn 22B uitgeprobeerd. Een trompet met een kleine boring, geen reverse leadpipe en een kleine (Bach 43 achtige) beker.
Als je de specificaties bekijkt zou je denken dat die een heel hoge blaasweerstand zou moeten hebben maar in de praktijk blijkt dat niet zo te werken omdat ie een geluid afgeeft dat naast een Hammondorgel, gitaren en drumstel wèl hoorbaar blijft. Dan hoef je er veel minder energie in te stoppen, kan je dus langer overleven en voelt 't aan alsof dat instrument makkelijker doorblaast als bovenstaande B&S!

Antoni Hopman kent een zelfde ervaring: Hij dacht niet uit de voeten te kunnen op M-bore instrumenten maar blijkt de Buescher True Tone Aristocrat Custom Made een heel fijn instrument te vinden. Ik denk om bovenstaande reden: De sound die hij zoekt komt er zonder al te veel moeite uit.

Als je een zeer ervaren en getrainde trompettist bent steekt 't allemaal niet zo krap maar ik vind 't wel opvallend dat een zeer ervaren en getrainde trompettist als Dirk Beets bij optredens van 't B-Movie Orchestra (http://www.b-movie-orchestra.nl/) zijn Inderbinen thuis laat en met zijn Calicchio de klus klaart.....

Hoe groter, hoe beter(?)

Wie is er online