Ik heb hier ook enige ervaring mee..
Vroeger toen ik nog begon (11 jaar) wist ik geheel niks van zenuwen af, gewoon lekker spelen. Veel solistenconcours meedoen.
Na een tijdje ben ik dit wat minder gaan doen en kwam ik ook in een leeftijd waarin ik waarschijnlijk begon te bevatten dat je toch voor een groep mensen staat.
Toen ben ik weer mee gaan doen aan solistenconcours en ja, ik had opeens ook last van zenuwen. De ene keer wel de andere keer niet.
Toen heb ik de conclusie getrokken:
1. Laat de zenuwen over je heen komen, zenuwen zijn goed je wordt er toch op een of andere manier meer gefocus van.
2. Doe meer mee aan solistencours (en niet zeggen dat dat niet mogelijk is, vraag her en der eens na)
3. Goed voorbereiden: dit wil zeggen je houdt je rustig voordat je gaat spelen, ga niet als een gek tot een f3 inspelen ! dit heeft geen nut. Doe wat je normaal ook doet kwa inspelen.
4. (deze is pas later gekomen) gebruik geen pilletjes of andere dergelijke dingen: een goede vriend van mij heeft dit ook een tijdje gedaan, eerst ging het wel. Totdat hij het elke keer moest gebruiken en opeens ook niet meer hielp. Gevolg: nu kan hij helemaal niet meer mee doen aan deze soort dingen omdat hij zijn zenuwen totaal niet meer onder bedwang kan houden. Laat dit een les zijn voor mensen die denken dat een pilletje helpt, je gaat het uiteindelijk steeds meer en meer gebruiken totdat dit ook geen zin meer heeft en hier dus de zenuwen ook door breken.
Momenteel sta ik ook nog wel eens op het podium (solistenconcours doe ik niet meer aan mee), maar ik kan wel zeggen dat ik ook nog wel wat spanning voel. Dit is goed, ik laat het gewoon over me heen komen en probeer gewoon mijn beste beentje voor te zetten.
De mensen die komen luisteren, komen heus niet luisteren naar je fouten. Nee die komen voor de muziek en het vermaak, jij moet zorgen dat je lol in je spel hebt. Dat breng je alleen maar over op mensen
