Citaat:
Hoe lager de toon hoe groter de amplitude van de liptrilling, je zult daar dus sterkere lipspieren van krijgen bij veelvuldige oefeningen.
Eh, nee. Als ik dat zo stellig mag zeggen. Een lagere toon heeft een lagere
frequentie, trilt dus sneller (te meten in Hz, ofwel 1/s). Een hogere amplitude (gemeten in dB) betekent dat de toon harder klinkt. Daar heb je in eerste instantie eerder veel lucht en een open keel voor nodig dan sterke lippen.
Het verband tussen lipspanning en frequentie is wat ingewikkelder dan dit. Een hogere lipspanning zorgt op zich wel voor een hogere frequentie, maar een verhoging van de luchtdruk kan (maar zal niet altijd) de frequentie verhogen. Het oppervlak van het trillende gedeelte van de lip speelt ook nog eens mee. Het is dus wel ietsje ingewikkelder.
Een sterke lip kan atuurlijk geen kwaad, maar op lange termijn moet je toch vooral een zo efficient mogelijke embouchure gaan ontwikkelen, zodat je met die kracht ook iets kan. Cruciaal hierbij zijn de mondhoeken, want daarme houd je de lip op zijn plek. Als je daar geen controle op hebt, heb je ook weinig aan een sterke ringspier (m. orbicularis oris).
Er zijn natuurlijk honderden manieren om je lipspieren te trainen, pedaaltonen, liptrainers van alle soorten en kleuren, lipoefeningen met en zonder instrument, enz., maar het lijkt mij logisch dat de beste manier om hoog te leren spelen toch bestaat in hoog spelen. Voorwaarde is wel dat je niet forceert en je lip niet genadeloos overbelast. Het beste kan je beginnen op een noot die voor jou nog net comfortabel is, en dan een lipbinding omhoog spelen. Let erop dat je de toonverandering met zo weinig mogelijk fysieke veranderingen realiseert. Laat vervolgens de toon terugzakken naar de begintoonhoogte, en controleer of het nog "normaal" voelt. Ga dan per 1/2 toon omhoog, maar stop zodra je merkt dat je druk moet zetten of je embouchure omzet om de hoge noot te halen.[/i]