ruben schreef:
Erik je antwoord klopt als een bus, maar ik spreek uit ervaring het is gemakkelijker gezegd dan gedaan als je eenmaal die fysieke-fix hebt

Misschien, maar mijn ervaring is dat veel problemen met trompetspelen ontstaan omdat men een verkeerde conclusie trekt en gaat fixeren op kleine radartjes uit het geheel en daardoor steeds meer gaat vastlopen. Vaak hebben de problemen te maken met een slechte ademsteun of geen constante luchtstroom.
Ik kan 2 voorbeelden geven van afgelopen week. Een collega van mij die zeker goed kan spelen fixeerde zich de laatste maanden steeds meer op zijn embouchure. Hij ging zo ver door dat hij bijna geen trompet meer kon spelen. Ik heb hem het advies gegeven nu eens niet op zijn embouchure te concentreren maar op zijn geluid en de muziek en verder alles te vergeten. Hij klinkt en speelt in een paar dagen weer stukken beter. Het is alsof je op een weg rijdt en alllen maar oog hebt voor de omgeving i.pv. wat er voor je gebeurt. Op een gegeven moment krijg je ongelukken.
Ik heb gisteren ook een zangeres 15 min. les gegeven. Zij had nog nooit trompet gespeeld. Door mij te imiteren speelde ze (met horten en stoten) een toonladder van de lage g tot c2. Dus zonder bezig te zijn met embouchure etc. maar gewoon je oren open zetten en proberen te imiteren. Haar embouchure zag er meteen goed uit, als haar ademsteun beter was had ze de toonladder makkelijk kunnen spelen.
Voor degene die hier niet zoveel in zien verwijs ik verder naar Bill Adam. Hij was de leraar van Jerry hey, Gary Grant, Randy Brecker, Chris Botti, etc. Ik ben nu bezig een artikel over hem te schrijven voor de Sonic. Erg interessant want ik herken er veel in van hoe ik mij ontwikkeld heb.